Кіріспе
Николае Титулеску (1882–1941) – румын дипломаты және саясаткері, түрлі кезеңдерде елші, қаржы министрі және сыртқы істер министрі қызметтерін атқарған, сондай-ақ Ұлттар Лигасы Бас Ассамблеясының президенті болып екі рет сайланған (1930–1932 жылдары).
Nicolae Titulescu (; 4 March 1882 – 17 March 1941) was a Romanian politician and diplomat, at various times ambassador, finance minister, and foreign minister, and for two terms president of the General Assembly of the League of Nations (1930–32).
Алғашқы жылдар
Титулеску Крайова қаласында заңгердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Румыниядағы, кейіннен оның атымен аталатын Титулешти коммунасындағы әкесінің меншігіндегі шаруашылықта өсті. 1900 жылы Крайовадағы Кароль I гимназиясын үздік бітіргеннен кейін Титулеску Парижде заңды оқыды және "Қиындықтар туралы теорияға эссе" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. 1905 жылы Титулеску Румынияға оралып, Яссы университетінде заң профессоры болды, ал 1907 жылы Бухарестке көшті.
Саяси мансап
1912 жылғы Румыния сайлауынан кейін Титулеску Таке Ионеску басқарған Консервативтік Демократиялық партияның парламентарийі болды, ал бес жыл өткен соң Иоан И.К. Братиану үкіметінде қаржы министрі болды. 1918 жылдың жазында Титулеску басқа көрнекті румындармен (Таке Ионеску, Октавиан Гога, Траян Вуя, Константин Милле) бірге Парижде Ұлттық Румыния комитетін құрды. Комитеттің мақсаты – румын халқының ұлттық біртүтастыққа құқығын халықаралық қоғамдық пікірде насихаттау болды және ол ресми түрде Румыния ұлтының де-факто толық өкілетті органы ретінде танылды. Соғыстан кейін Титулеску 1920-1921 жылдары екінші Авереску үкіметінде қаржы министрі қызметін атқарды. Содан кейін ол 1936 жылға дейін үзіліспен қызмет еткен Ұлыбританиядағы Румыния елшісі болып тағайындалды. 1921 жылдан бастап Титулеску Женевадағы Ұлттар Лигасында Румынияның тұрақты өкілі болды. Ол осы ұйымның президенті болып екі рет сайланды (1930 және 1931 жылдары). Осы лауазымда ол бейбітшілікті сақтау арқылы тұрақты шекараларды сақтау, ірі және ұсақ көрші мемлекеттер арасындағы жақсы қарым-қатынастарды нығайту, халықаралық қауымдастықта барлық ұлттардың егемендігі мен теңдігіне құрмет көрсету, ұжымдық қауіпсіздікті қамтамасыз ету және агрессияның алдын алу үшін күресті. 1936 жылдың маусымында Титулеску Италия журналистерінің Фашистік Италияның Эфиопияны басып алғаннан кейін Император Хайле Селасси I Ұлттар Лигасында сөйлеген кезде көрсеткен әжуалық әрекеттеріне наразылық білдірді. Ол орнынан секіріп тұрып, "Жабайыларды есіктен шығарыңыздар!" ("A la porte les sauvages!") деп айғайлады. Патрик Ли Фермор оны "ұзын бойлы, мандаринге ұқсас, бірақ керемет актерлік қимылдарымен және бірінші дәрежелі комедиялық талантқа ие" деп сипаттады. 1927-1928 жылдары Титулеску сыртқы істер министрі болды және ол 1932-1936 жылдары қайтадан осы лауазымды иеленді. Бастапқыда күмәнмен қарағаннан кейін, ол Румынияның Кеңес Одағымен одақ құруы қажет деген қорытындыға келді және Сыртқы істер комиссары Максим Литвиновпен көптеген келіссөздер жүргізді. Алайда, король Кароль II және басқа румын саяси лидерлерінің қолдауы болмағандықтан бұл келіссөздер сәтсіз аяқталды. 1935 жылы Титулеску Румын академиясының толық мүшесі болып сайланды.
Шөгеру және өлім
1936 жылдың тамызында король Кароль II Титулескуді барлық ресми лауазымдарынан алып тастап, елден кетуін сұрады. Алдымен Швейцарияға қоныстанып, кейін Францияға көшті. Шет елде тұрып, алдағы соғыстың қаупін сезіне отырып, конференциялар мен газет мақалалары арқылы бейбітшілікті сақтау идеясын таратуды жалғастырды. 1937 жылдың қараша айында Иулиу Маниутің күш-жігерінің арқасында Румынияға оралды. 1937 жылы Титулеску тағы да Румыниядан кетіп, Францияда пана тапты. Канн қаласында ол румыниялық фашистік режимді айыптады. 1941 жылы Титулеску Канн қаласында ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Өсиетімен Румынияда жерленуді өтінді. 1989 жылы Румыния революциясы кезінде коммунистік Румыния құлағаннан кейін Титулескудің өтініші орындалуы мүмкін болды. 1992 жылдың 14 наурызында француз адвокаты Жан Пол Картерон ұйымдастырған құқықтық рәсімдерден өткен соң оның мәйіті Шейи Брашовлуидегі Святая Екатерина зиратына, Брашов қаласындағы Киелі Николай шіркеуінің жанына қайта жерленді. Ол Ақ бүркіт орденімен және басқа да наградалармен марапатталды.