Берлин қаласындағы Хайдельбергер Плац вокзалының тарихы

Кіріспе

Берлин теміржол станциясы

Берлин Heidelberger Platz – Берлиннің Вильмерсдорф ауданындағы теміржол станциясы. Ол S-Bahn желілерімен және U-Bahn желісімен қызмет көрсетеді. Берлин сақиналық теміржолындағы станция 1883 жылдың 15 желтоқсанында "Шмаргендорф" деген атпен ашылды. 1980 жылы S-Bahn қызметі тоқтатылып, бұрынғы кіреберіс залы кейін түнгі клубқа айналды. 1993 жылдың 17 желтоқсанында S-Bahn станциясы қайта ашылды, енді ол жақын орналасқан U-Bahn станциясымен тікелей байланысты болды және сол себепті Heidelberger Platz деп аталды. U-Bahn станциясы 1913 жылдың 12 қазанында ашылды (архитекторы Вильгельм Лайтгебель). Биік жамбас күмбезімен ол Берлин желісіндегі ең әсем безендірілген станциялардың бірі болып есептеледі. Аталған алаң Гейдельберг қаласының құрметіне аталған.

S-Bahn станциясы

Ringbahn станциясы, бастапқыда бу локомотивтерімен қызмет көрсетілген, 1883 жылғы 15 желтоқсанда Schmargendorf станциясы ретінде ашылды. Станция 1890 және 1892 жылдар аралығында кеңейтілді, осы кезеңде қазірге дейін сақталған романдық жаңарту стиліндегі кіреберіс ғимараты және арал платформасына жалғасатын дәліз, бұл «жасыл үй дәлізі» деп белгілі болды. Шатыр бастапқыда екі қатарлы ағаштан тұрды, ал 1920 жылдары оның орнына қабырғалы болат конструкциясы орнатылды. Электрмен жұмыс істеу 1928 жылғы 6 қарашада басталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде станция одақтас авиациясының бомбалауынан зардап көрмеді, сондықтан 1950 жылдары станция кешенінің көп бөлігі 1920 жылдардағыдай сақталды. Қабырға салынғаннан кейін Батыс Берлинде S-Bahn-ды бойкоттау салдарынан жолаушылар саны және осыған байланысты түсімдер азайды. Рейхсбан, қаланың екі бөлігіндегі S-Bahn операторы ретінде, операцияларды қаржыландыруды қысқартты. Жөндеу жұмыстары тек төтенше жағдайларда ғана жүргізілді, ал қызметкерлердің жұмыс уақыты едәуір ұзартылды. 1980 жылдың қыркүйек айында қызметкерлердің наразылығы күшейіп, 15-24 қыркүйек аралығында ашық ереуілге әкелді. 17 қыркүйек күні кешке Ringbahn желісіндегі S-Bahn қозғалысы толығымен тоқтатылды және ереуіл аяқталғаннан кейін қайта жаңғыртылмады. Қозғалыс тоқтатылғаннан кейін ғимараттар тозығы жетті. Тек кіреберіс ғимараты 1980 жылдары қайта жаңартылды. Бірақ ол көп ұзамай өртеніп кетті. Екінші рет жөндеуден өткеннен кейін ғимаратқа дискотека орналасты. 1989 жылы Вестенд және Шенеберг станциялары арасында Ringbahn желісін қайта іске қосу туралы шешім қабылданды. Бейбіт революциядан кейін жоспарлар өзгертіліп, Шығыс Берлиндегі Шенеберг және Баумсхюленвег станциялары арасындағы бөлік қосылды. Желі 1993 жылға дейін кең ауқымды жөндеуден өтті. S-Bahn станциясы бір жағынан көшенің екінші жағына кіруді, екінші жағынан төмендегі U-Bahn желісіне тікелей қол жеткізуді қамтамасыз ету үшін Mecklenburgische Strasse көшесінің астына оңтүстік-шығысқа қарай жылжытылды. Солтүстік жағындағы баспалдақ енді тікелей көшеге шығады, сондықтан жолаушылар енді кіреберіс ғимараты арқылы бағытталмайды. Ресми қайта ашылу 1993 жылғы 17 желтоқсанда Heidelberger Platz деген жаңа атаумен өтті.

The station on the Ringbahn, which was initially served by steam trains, was opened on 15 December 1883 as Schmargendorf station. The station was expanded between 1890 and 1892, during which the Romanesque Revival style entrance building, which is still preserved today, and a connecting corridor to the island platform, known colloquially as the "greenhouse corridor", were built. The roof initially consisted of a two row wooden structure, which was replaced by a riveted steel structure in the 1920s. Electrical operation began on 6 November 1928. During the Second World War, the station was not hit by Allied bombers, so almost the entire station complex continued to exist in the 1950s as it did in the 1920s. Due to the boycott of the S Bahn in West Berlin that was declared after the construction of the Wall, passenger numbers and thus also revenues fell. The Reichsbahn, as the operator of the S Bahn in both halves of the city, then cut funding for operations. Repairs were only carried out in emergencies, and the small staff was given significantly longer working hours. The employees' complaints came to a head in September 1980, leading to an open strike between 15 September and 24. S Bahn traffic on the Ringbahn was completely stopped on the evening of 17 September and was not resumed after the strike ended. After traffic stopped, the facilities fell into disrepair. Only the entrance building was renovated in the 1980s. However, it burned down shortly afterwards. After the second renovation, a discotheque moved into the building. In 1989 it was decided to put the Ringbahn back into operation between the Westend and Schöneberg stations. After the Peaceful Revolution, the plans were adjusted and the section between Schöneberg and Baumschulenweg in East Berlin was included. The line was extensively renovated by 1993. The S Bahn station was moved southeast under Mecklenburgische Strasse in order to allow the construction of an entrance to the other side of the street on the one hand and direct access to the U Bahn line below on the other. On the northern side, the staircase now runs straight to the street so that passengers are no longer directed through the entrance building. The formal reopening took place on 17 December 1993 with the new name Heidelberger Platz.

Метро станциясы

Heidelberger Platz U Bahn станциясы Вильмерсдорф пен Далем арасындағы U-Bahn желісіндегі станция ретінде салынды, қазіргі U3 желісі. Станция 1913 жылдың 12 қазанында ашылды. Желіні салған Вильмерсдорф қаласы U-Bahn арқылы өркендеуін көрсетуге ниеттенді және қаланың барлық станцияларында болат емес, тастан тіректер орнатуды ұйымдастырды. Станциялар бір-бірінен түбегейлі түрде ерекшеленеді және пішіні мен жабдықтары сияқты ұқсас ерекшеліктері жоқ. Heidelberger Platz U-Bahn станциясының туннель бөлігі Ringbahn-ның өте терең орналасқан жерінен (әсіресе осы тұста) өтуі керек болғандықтан, профилі басқа U-Bahn станцияларын салғанда екі есе терең болды. Бұл ерекше тереңдік, жауапты архитектор Вильгельм Лайтгебельге соборға ұқсайтын станцияны жобалауға мүмкіндік берді: платформа төбесі жамбас күмбез түрінде жасалды, сондықтан ілініп тұрған шамдарымен станцияға керемет кеңістік әсері берді (станция тіпті әдебиетте 1930 жылдардағы Мәскеу метросының сәндік станцияларымен салыстырылды). Залдың қисық орналасуы және екі жағынан вестибюльдермен жабық арал платформасы бұл әсерді күшейте түседі. Барлық қабырғалар таспен, ал кейбіреулері плиткамен қапталған. Сонымен қатар, станциядан тыс жерде туннельдер де белгілі бір қашықтыққа дейін екі бағытта да туннельдік күмбез тәрізді профильге ие, егер жер астындағы тереңдік мұны мүмкін етсе: солтүстік-шығыс бағытта Барштрассе астында Валенбергштрассе бұрышына дейін (немесе Бар көпірінің астынан өтуге дейін, бұрынғы Зиппарк көпірі) және оңтүстік-шығыс бағытта Ассманнхаузерштрассе астында Трибергер мен Зигбургерштрассе бұрыштарының арасындағы "жарты жолда" (бұл U-Bahn туннелін салу әдісі, сол кезде Берлинде сирек кездесетін, басқа шахталық құрылыстарда қажет болатын көптеген болат арқалықтарды үнемдеуге бағытталған). Кейіннен солтүстік-шығыс шығысы Мекленбургштрассе ортасында жол кеңейту жобасы аясында бұзылып, сыртқа көшірілді. Оңтүстік шығысы Ringbahn-ның астындағы ұзын дәлізбен әлі де бастапқы күйінде сақталған. U-Bahn станциясын жобалау кезінде жоғарыдағы Ringbahn станциясымен тікелей байланыс қарастырылған, бірақ ол салынбады. Бұл тек 1993 жылы S-Bahn қайта ашылғанда іске асырылды. Сонымен қатар, көшенің оңтүстік жағында лифт салынды.

The Heidelberger Platz U Bahn station was created as a station on the U Bahn between Wilmersdorf and Dahlem, now U Bahn line U3. The station was opened on 12 October 1913. The city of Wilmersdorf, the builder of the line, was keen to demonstrate its prosperity with the U Bahn and arranged for all stations in the city to have stone supports rather than steel. The stations themselves differ fundamentally from each other and do not have equivalent features such as shape and equipment. Since in the case of Heidelberger Platz U Bahn station the tunnel section had to pass under the Ringbahn, which is in a very deep cutting (especially at this point), the profile was twice as deep as when building other U Bahn stations. This special low location enabled the responsible architect, Wilhelm Leitgebel, to design a station that resembles a cathedral: the ceiling of the platform was designed as a groin vault, so that with its hanging light candelabras it gives the station a grandiose spatial effect (the station has even been occasionally compared in literature to the magnificent stations of the Moscow Metro from the 1930s). The impression is further enhanced by the curved position of the hall and the island platform, which is closed off at both ends by vestibules to which the exits connect. All cladding is made of stone and some of it is made of tiles. In addition, outside the station, the tunnels also have a tunnel vault like profile in both directions up to a certain distance, as long as the depth below the earth's surface allows this: in a northeasterly direction under Barstrasse to around before the corner of Wallenbergstrasse (or around before crossing under the Bar bridge at Volkspark Wilmersdorf, formerly: Seepark bridge) and in a southeasterly direction under Aßmannshauser Straße to about "halfway" between the corners of Triberger and Siegburger Straße (the purpose of this U Bahn tunnel construction method, which was very rare in Berlin at the time was the saving of many steel girders, which were required everywhere in other shaft construction). Later, the northeastern exit in the middle of Mecklenburgische Straße was demolished as part of a road widening project and relocated to the outside. The southern exit with its long corridor under the Ringbahn is still in its original condition. When designing the U Bahn station, a direct connection with the Ringbahn station above was provided for, but was not built. This only came about when the S Bahn reopened in 1993. At the same time, a lift was built, which is located on the southern side of the street.