Кіріспе

Американдық автор (1872–1958)
мектеп мұғалімі және ойын жасаушы Элеонора Эбботт

Элеонора Холлоуэлл Эбботт, миссис Фордайс Кобёрн (22 қыркүйек 1872 – 4 маусым 1958) – американдық жазушы. Ол «The Ladies' Home Journal» журналына жиі мақала жазған.

Ерте өмір

Элеонора Халлоуэлл Эбботт 1872 жылдың 22 қыркүйегінде Массачусетс штатының Кембридж қаласында дүниеге келді. Эбботт – дін қызметкері Эдвард Эбботт пен «Литературный мир» журналын редакциялаған Клара (Дэвис) қызы, сондай-ақ балалар әдебиетінің көрнекті авторы Джейкоб Эбботттың немересі. Элеонора Халлоуэлл Эбботт әкесі мен атасының арқасында әдебиет пен дін саласындағы белгілі тұлғалармен өршілді. Осының нәтижесінде ол Лонгфелло мен Лоуэлл сияқты көптеген танымал жазушыларды білді. Бұл оның балалық шағындағы үйінің діни және ғылыми ой-пікірлерге толы орын болуына себепкер болды. Жеке мектептерде білім алғаннан кейін ол Рэдклифф колледжінде оқуын жалғастырды. Оқуын аяқтаған соң Лоуэлл мемлекеттік нормалық мектебінде хатшы және мұғалім болып жұмыс істеді. Дәл сол жерде ол өлеңдер мен әңгімелер жаза бастады, бірақ бастапқыда үлкен жетістікке жете алмады. «Харперс» журналы оның екі өлеңін қабылдағанда ғана ол өзінің жұмысында үміт көре бастады. Бұл оның Collier’s және The Delineator журналдары ұсынған үш қысқа әңгіме сыйлығын жеңіп алуына әкелді. Доктор Кобурн Лоуэлл орта мектебінің медициналық кеңесшісі болды және әйеліне жазу ісінде көмектесті. Көшкеннен кейін көп ұзамай, бірнеше танымал журналдар оның туындыларын жариялауға келісті. Оның екі өлеңі 1909 жылы Harper’s Monthly журналында жарияланды. Ол жетпіс бес әңгіме және он төрт роман жариялады. «Кембриджде кішкентай болу, басқалар үлкен болған кезде» – Эбботттың Кембридждегі балалық шағы туралы жазған автобиографиясы. Эбботт бала кезінде шаршағыш және қозғыш болғанын айтады, ал өзінің көркем әдебиеті арқылы ол өзінің осы жағымен байланысқа түсті. Бұл оның туындыларының сезімталдығы арқылы жақсы көрінеді. Оның шығармалары романтикаға толы, кейіпкерлері қиын жағдайларға тап болса да, оның әр романы мен әңгімесі қуанышпен аяқталады. Ол негізінен батыл мінез-құлық танытатын, жоғары сезімтал, сөйлеуге құштар және мазасыз талаптарға толы жас қыздарды бейнелейді, ал олардың еркек әріптестері керісінше – тыныш, күшті және сабырлы түрде қиындықтарға төтеп береді. Эбботт өзіне ұнамаса, өзінің еңбектерін жариялауға рұқсат бермейтін. Жазу кезінде оның басты мақсаты – өзінің туындысына деген сезімін, ойын пайдалану болды. Осы ерекше стильдің арқасында көптеген сыншылар оның жұмысы әдемі болғанымен, кейде мәжбүрлеу сезімін беретінін айтады. Эбботттың балалары жоқ. Ол 1958 жылы Нью-Гэмпшир штатының Портсмут қаласында қайтыс болды. Элеонора Халлоуэлл Эбботттың қолжазбалары Нью-Гэмпшир университетінің кітапханасындағы Милн арнайы коллекциясында сақталады. Коллекция негізінен Эбботттың қысқа әңгімелерінің машинаға терілген нұсқаларынан тұрады.