Канада-Шығыс Азия текті жазушы және сценарист Виннифред Итон
Winnifred Eaton (writer)
Канад ақын-жазушысы Уиннифред Итон (Оното Ватанна) – Азия тегіндес тұңғыш жазушылардың бірі. Өмірі, шығармалары, және шығармашылық жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық автор және сценарист
Canadian author and screenwriter
Виннифред Итон (21 тамыз 1875 – 8 сәуір 1954) – қытай-британдық тегі бар канадалық автор және сценарист. Ол көптеген есімдермен, ең бастысы Оното Ваттана псевдонимімен өнімді жариялаған. Ол ағылшын тілінде көркем әдебиет жариялаған Солтүстік Америкадағы азиялық текті алғашқы жазушылардың бірі болды.
Winnifred Eaton (August 21, 1875 – April 8, 1954) was a Canadian author and screenwriter of Chinese British ancestry. Publishing prolifically under a number of names, most predominantly, the pseudonym Onoto Watanna, she was one of the first North American writers of Asian descent to publish fiction in English.
Өмірбаян
Итон ағылшын саудагері Эдвард С. Итонның (1839 – 1915) және қытай актрисасы Ачуен "Грейс" Амойдың (1846 – 1922) қызы болған. Олар 1863 жылы Шанхайда үйленген, бірақ бір жылдан кейін Англияға көшіп келген. Келесі бірнеше жылда Итон отбасы Англия мен Нью-Йорк арасында бірнеше рет көшіп-қонып, соңында 1872 жылы Монреальге тұрақты қоныс аударды, сол жерде Виннифред дүниеге келді. Итон отбасы көп балалы болды; Виннифред 12 баланың сегізіншісі еді, олардың барлығы нәрестелік шақтан аман қалды. Эдвард Итон отбасын асырау үшін күш жіберді, олар бір тұрақтан екіншісіне жиі көшіп отырды. Дегенмен, балалар зихи ортада тәрбиеленді. Виннифредтің үлкен әпкесі Эдит Мод Итон журналист болды және Sui Sin Far псевдонимімен АҚШ-қа қытай иммигранттары туралы әңгімелердің авторы атанды, ал оның үлкен әпкесі Грейс Хелен Итон "fin de siècle" дәуірінің редакторы Уолтер Блэкберн Хартке үйленді. Виннифред ерте табысқа жетіп, жасөспірім кезінде алғашқы әңгімелерін канадалық және американдық газеттерде, журналдарда жариялады, ал 1898 жылы өзінің алғашқы романы "Жапонияның Мисс Нумесін" шығарды. Ол ақырында оннан астам роман, ондаған қысқа әңгімелер мен мақалалар жариялады. Нью-Йоркте тұрғанда Итон журналист Бертран Бэбкокпен танысты, ол Эмма Уиткомб Бэбкок пен Чарльз Алманзо Бэбкоктың ұлы еді. Олар 1901 жылы үйленді және төрт балаға ие болды: үш ұл мен бір қыз; ең үлкені Перри бала кезінде қайтыс болды. Олардың некесі 1917 жылы ажырасып, сол жылы Итон Фрэнсис Фурнье Ривке үйленді. Туған жері Канададағы Альбертаға көшіп келген Итон күйеуімен бірге шаруашылықпен айналысып, жазуын жалғастырды. 1920-ші жылдардың ортасында ол киноиндустрияда жұмыс істеу үшін көшті, алдымен 1924 жылы Нью-Йоркке, содан кейін 1925 жылы Голливудқа. Ол 1932 жылы Калгариге оралып, өнер қауымдастығының белсенді мүшесі болды, Альбертаның Кішкентай театр қозғалысын құрды және Канада авторлары қауымдастығының Калгари филиалының президенті болды. 1954 жылы Калифорниядағы демалыстан үйіне қайтып келе жатқанда Итон ауырып, Монтана штатының Бьютте қаласында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.
Eaton was the daughter of an English merchant, Edward C. Eaton (1839 – 1915), and a Chinese performer, Achuen "Grace" Amoy (1846 – 1922). The two married in Shanghai in 1863 but relocated to England a year later. Over the next few years, the Eaton family moved back and forth from England to New York several times before finally relocating permanently to Montreal in 1872, where Winnifred was born. The Eaton family was large; Winnifred was the eighth of 12 children who survived infancy. Edward Eaton struggled to support the family, who moved frequently from one lodging to the next. Nonetheless, the children were raised in an intellectually stimulating environment. Winnifred's eldest sister, Edith Maude Eaton, would become a journalist and, under the pen name Sui Sin Far, an author of stories about Chinese immigrants to the United States, and her older sister Grace Helen Eaton would marry fin de siècle editor Walter Blackburn Harte. Winnifred achieved early success, publishing her first stories in Canadian and U. S. newspapers and magazines as a teenager and publishing her first novel, Miss Nume of Japan, in 1898. She would eventually publish over a dozen novels and dozens of short stories and articles. While living in New York City, Eaton met journalist Bertrand Babcock, the son of Emma Whitcomb Babcock and Charles Almanzo Babcock. The two married in 1901 and had four children, three sons and a daughter; Perry, the oldest, died as a child. Their marriage ended in divorce in 1917, and in the same year, Eaton married Francis Fournier Reeve. Moving to Alberta in her native Canada, Eaton ranched with her husband while continuing to write. For a time in the mid 1920s, she moved to work in the film industry, first to New York in 1924 and then, in 1925, to Hollywood. She returned to Calgary in 1932 and became an active member of the artistic community, founding Alberta's Little Theatre Movement and serving as the president of the Calgary branch of the Canadian Authors' Association. In 1954, while returning home from a vacation in California, Eaton fell ill and died of heart failure in Butte, Montana.
Әдеби мансап
Итон өзінің бір әңгімесі Монреаль газетінде жарияланғанда 14 жаста болғанын айтты, бұл газет оның әпкесінің туындыларын да жариялаған еді. Шындығында, оның "Жақсы емес жандар" әңгімесі "Метрополитан" журналында жарық көрген кезде оған шамамен 20 жас болған. Итон 20 жасында үйден шығып, Ямайканың Кингстон қаласында газетте стенографист болып жұмыс істеді. Ол онда бір жылға жетпеген уақыт өткізіп, содан кейін Огайо штатының Цинциннати және одан кейін Иллинойс штатының Чикаго қаласына көшті, онда ол қысқа әңгімелер жазумен қатар, бір кезде машинист болып та жұмыс істеді. Франк Ривке үйленгеннен кейін Альбертаға көшіп келген соң, Итон көркем әдебиет пен журналистика жазуын жалғастырды, көбінесе Альбертаға қатысты туындылар жазды. Ол дамып келе жатқан киноиндустриядағы қаржылық мүмкіндіктерге қызығып, үнсіз фильмдерге сценарийлер, яғни алғашқы экрандық сценарийлер жаза бастады. 1921 жылы "Жалған сүйістер" үнсіз фильмінің сценарийі үшін Universal Studios-тан алғашқы рет авторлық құқық алғаннан кейін, ол 1924 жылы Калгариден Universal компаниясының Нью-Йорк кеңсесінде жұмыс істеу үшін кетті. Келесі жылы Universal оны Голливудтағы сценарий бөлімін басқаруға шақырды. Ол сондай-ақ Metro Goldwyn Mayer үшін анонимді түрде сценарийлер жазды. Оның барлық туындылары Universal компаниясымен шығарылған алты фильмде көрсетілген, ал көптеген басқа фильмдердегі жұмысы авторлық құқықсыз қалды. Итонның барлық романдары мен басқа да жариялымдары Виннифред Итон мұрағатында сақталған.
Eaton claimed to be only 14 when one of her stories was accepted for publication by a Montreal newspaper that had already published pieces by her sister. In fact, she was almost 20 when her story "A Poor Devil" was published in Metropolitan Magazine. Eaton left home at age 20 to take a job as a stenographer for a newspaper in Kingston, Jamaica. She remained there for less than a year, then moved to Cincinnati, Ohio, and then Chicago, Illinois, where for a time she worked as a typist while continuing to write short stories. After marrying Frank Reeve and moving to Alberta, Eaton continued to write fiction and journalism, mostly with an Albertan focus. She became intrigued by the financial opportunities offered in the burgeoning film industry and began to write scenarios, or early screenplays, for silent films. After receiving her first credit from Universal Studios in 1921 for the scenario for the silent film False Kisses, she left Calgary in 1924 to work at Universal's New York City offices. The following year, Universal tapped her to lead their scenario department in Hollywood, California. She also ghost wrote scripts for Metro Goldwyn Mayer. She is credited on six films, all produced by Universal; her work on many others remains uncredited. Eaton's publications, including all her novels, have been collected in the Winnifred Eaton Archive.