Кіріспе
Имманюэль Канттың категориялық императив теориясының бір бөлігі – Мақсаттар Корольдігі (Reich der Zwecke). Ол Канттың моральдық теориясы және этика мен философияға жалпы қолданылуы тұрғысынан жиі талқыланады. Мақсаттар Корольдігі категориялық императивтің екінші және үшінші тұжырымдамаларына негізделген. Бұл Канттың қоғам үшін универсалды этикалық теориясының негізін құруға көмектеседі. Кант бұл тұжырымды "Мораль метафизикасының негіздері" (4:439) еңбегінде енгізді, онда барлық адамдар мақсат ретінде қарастырылады (яғни, олардың өзі және олардың игілігі – мақсат болып есептеледі), емес, басқа адамдар үшін мақсатқа жету құралы ретінде қарастырылмайды.
The Kingdom of Ends (Reich der Zwecke) is a part of the categorical imperative theory of Immanuel Kant. It is regularly discussed in relation to Kant's moral theory and its application to ethics and philosophy in general. The kingdom of ends centers on the second and third formulations of the categorical imperative. These help form the basis for Kant's universalizing ethical theory for society. Kant introduced the concept in his Groundwork of the Metaphysics of Morals (4:439), considering a world in which all human beings are treated as ends (meaning treated as if they and their well being are the goal), not as mere means to an end for other people.
Шолу
"Мақсаттар патшалығы" – Канттың категориялық императивіне негізделген гипотетикалық өмір сүру жағдайы. Мақсаттар патшалығы толығымен рационалды жаратылыстардан тұрады, оларды Кант моральдық ой-өріске қабілетті жандар деп анықтайды (бірақ оның анықтамасы басқа салаларға да кеңейеді), олар абсолютті қажеттілікті білдіретін заңдар бойынша әрекет етуді таңдауы керек. Олар өздерін және іс-әрекеттерін осы көзқарас тұрғысынан бағалауы тиіс. Бұл термин әдетте "Мақсаттар патшалығы" деп аударылса да, неміс тіліндегі Reich сөзін "ұйым" немесе "сфера" деп аудару дұрыс болар. Кант оны "ортақ заңдар бойынша әртүрлі рационалды жандардың жүйелі бірлестігі" деп түсіндіреді. Категориялық императивпен белгіленген осы ортақ заңдар – жеке тұлғаның іс-әрекетінің құндылығын бағалауға қолданылатын өлшем. Патшалықтың мүшелері бірге өмір сүргенде, әсіресе Канттың екінші тұжырымы бойынша, әрбір адам басқаларын өз мақсаттарына жетудің құралы ретінде емес, өзіндік мақсат ретінде қарастыруы керек. Осы жүйелі тұтас – Мақсаттар патшалығы. Адамдар осы әмбебап заңдарға бағыныштанғанда ғана Мақсаттар патшалығына кіре алады. Мұндай рационалды жандар заң шығару кезінде өзін егемен деп санауы керек, ал оған бағыну кезінде бағынышты деп санауы керек. Сондықтан мораль – Мақсаттар патшалығын мүмкін ететін барлық әмбебап заңдарға құрметпен қарау. Шын Мақсаттар патшалығында, ізгілікпен әрекет ету бақытпен сыйланады. Діни жазбаларында Кант Құдай патшалығын Мақсаттар патшалығының моральдық шындығының діни символы ретінде түсіндіреді. Осылайша, ол адам қоғамының діни және саяси ұйымдастырылуының соңғы мақсаты болып табылады.