Палестина Халық Күресі Фронты: Тарихы мен қазіргі жағдайы
Palestinian Popular Struggle Front
Палестиналық Халық Күресі Фронты (PPSF) – палестиналық саяси партия. Тарихы, басшылары (Самир Гауша, Ахмед Маждалани) және БҰҰ-дағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Палестина халықтық күрес фронты (PPSF, кейде PSF деп қысқартылады) (араб. جبهة النضال الشعبي الفلسطيني, Jabhet Al Nedal Al Sha'abi Al Falestini) – палестиналық саяси партия. Самир Гауша 1971 жылы PPSF бас хатшысы болып сайланды және 2009 жылы қайтыс болғанға дейін оған жетекшілік етті. 2009 жылдың 8 тамызында Ахмет Маджалани оның орнын басты. PPSF Палестина Азат ету Ұйымының (ПҰҰ) атқару комитетінде өкілдік етеді, бірақ палестиналық саясатқа оның ықпалы шектеулі деп есептеледі.
The Palestinian Popular Struggle Front (PPSF, occasionally abbr. PSF) (Arabic: جبهة النضال الشعبي الفلسطيني, Jabhet Al Nedal Al Sha'abi Al Falestini) is a Palestinian political party. Samir Ghawshah was elected secretary general of PPSF in 1971 and led it until his death in 2009. He was succeeded by Ahmed Majdalani on 8 August 2009. PPSF holds a seat on the Palestine Liberation Organization (PLO) executive council, though it is generally considered to have a limited influence over Palestinian politics.
Ерте тарих
PPSF 1967 жылы Батыс жағалауда Баһжат Әбу Гарбиех құрған Палестина Халықтық Күресі Ұйымы (PPSO) ретінде, Палестинаны Азат ету Халықтық Фронтынан (PFLP) бөлінгеннен кейін пайда болды. Ұйым ФАТХ-пен тығыз байланыста болды және 1971 жылы ресми түрде ФАТХ-қа қарайтын ұйымға айналды. 1973 жылы Ясир Арафатпен келіспеушілік туып, ФАТХ-ты тастап, тәуелсіз әрекет етті. 1974 жылы ППСФ Палестина Азат ету Ұйымының (ПОҰ) қабылдаған Он Нүктелік бағдарламасын қабылдамаған басқа радикалды палестиналық топтармен бірге ПОҰ-дан шығып, «Қарсыласу майданының» құрылтайшы мүшесі болды. 1969 жылы ұйым Афина әуежайында азаматтық ізраилдік және грек жолаушыларына шабуыл жасады, нәтижесінде 14 адам жарақат алып, бір бала қаза тапты. 1970 жылы ұйым Бейруттен Афинаға бет алған «Олимпик Эйрвейз» әуе компаниясының 255-ші рейсін қасып алды. Қашқындар ұшақты бес экипаж мүшесімен бірге Каирге, Мысырға бағыт берді. ФАТХ-тан бөлінгеннен кейін бастапқыда Мысырға жақын болған ұйым, кейіннен құлдырап кетті. 1982 жылы Сирия мен Ливия бірлесіп оны қайта жаңғыртты, бұл ПОҰ-дағы қатал және Арафатқа қарсы күштерді нығайту мақсатында жасалды (Сирия бір уақытта Ливандағы ПОҰ-мен де соғысқан). ППСФ мүшелері 1988 жылғы Локербидегі жарылысқа қатысты болуы мүмкін күдіктілер ретінде аталды, оның Ливия режимі ұйымдастырғаны айтылды, бірақ Самир Гаушах бұл айыптауларды жоққа шығарды.
The PPSF was founded as the Palestinian Popular Struggle Organization (PPSO) in the West Bank in 1967 by Bahjat Abu Gharbieh, a former Ba'athist, following a split from the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP). It had close ties to Fatah, and in 1971 it officially became a Fatah affiliated organization. It fell out with Yasir Arafat in 1973, and left Fatah to act independently. In 1974 PPSF left the PLO to become a founding member of the Rejectionist Front with other radical Palestinian factions who rejected the Ten Point Program adopted by the Palestine Liberation Organization (PLO). in 1969 The organization attacked civilian Israeli and Greek passengers in Athens Airport in 1969 which resulted in 14 injures and one dead kid. In 1970 the organization hijacked Olympic Airways Flight 255 from Beirut, Lebanon en route to Athens. The hijackers ordered the flight flown to Cairo, Egypt with five crew members. Initially close to Egypt after its break with Fatah, it eventually slipped into decline. In 1982 it was revived jointly by Syria and Libya, in an attempt to bolster hardliner and anti Arafat forces in the PLO (Syria was simultaneously fighting the PLO in Lebanon). Members of the PPSF were mentioned as possible suspects in the 1988 Lockerbie Bombing, believed to have been orchestrated by the Libyan regime, but Samir Ghawshah denied the charges.
PLO және PNA саясатымен татуласу
1991 жылы ППСФ БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 242 қаулысын және Израильмен келіссөздер жүргізу қағидасын қабылдағаннан кейін ПОҚ-қа қайта қосылуға рұқсат алды. Гауша ПОҰ-ның Атқару комитетіне өтті. ППСФ екіге жарылды, басты тобы – Самир Гауша фракциясы Палестина ұлттық басқаруын (PNA) қабылдады, ал Халид ‘Абд әл-Маджид басқаратын ППСФ-тың қарсыласы Дамаск, Сирияда эмиграцияда оған қарсы шықты. Самир Гауша фракциясы ППСФ 1996 жылғы Палестина заң шығарушы сайлауына 12 үміткермен қатысты. Олардың барлығы біріктіріп елі бойынша өткен дауыс берудің 0,76 пайызын алды.
In 1991, PPSF was allowed to rejoin the PLO after accepting United Nations Security Council Resolution 242 and the concept of negotiations with Israel. Ghawshah gained a seat on the PLO Executive Committee. The PPSF split into two, the main group, the Samir Ghawsha faction, accepted the Palestinian National Authority (PNA), while Khalid ‘Abd al Majid's parallel PPSF opposed it from exile in Damascus, Syria. The Samir Ghawsha faction of PPSF took part in the 1996 Palestinian legislative elections with 12 candidates. Together they got 0.76% of the national vote.
Алдыңғы ұйымдар
PPSF бес фронттық ұйымды ұстап тұрады: Жұмысшылар күресі блогы, Палестиналық күреске қатысушы жастар одағы, Студенттер күресі блогы, Әйелдер күресі блогы және Мұғалімдер күресі блогы. PPSF «Sawt an Nidhal» (Күрес дауысы) басылымын жариялайды.
The PPSF maintains five front organizations; the Workers Struggle Bloc, Palestinian Struggle Youth Union, Students Struggle Bloc, Women's Struggle Bloc and Teachers Struggle Bloc. PPSF publishes Sawt an Nidhal (Voice of the Struggle).