Караваджоның «Бақ шешуші» суреті: 1594-95 ж. жасалған екі нұсқасы бар. Рим мен Париж мұражайларында сақталған картина, жас жігіттің цыған қызына бағын білдіруін бейнелейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карваджоның суреті
Painting by Caravaggio
«Бақыт айтушы» – итальяндық барокко суретшісі Микеланджело Мериси да Караваджоның суреті. Оның екі нұсқасы бар, екеуі де Караваджоға тиесілі. Біріншісі шамамен 1594 жылы (қазір Римдегі Капитолий мұражайында), екіншісі шамамен 1595 жылы (Париждегі Лувр мұражайында) салынған. Екі жағдайда да көрсетілген жылдар туралы пікірлер әртүрлі.
The Fortune Teller is a painting by Italian Baroque artist Michelangelo Merisi da Caravaggio. It exists in two versions, both by Caravaggio, the first from c. 1594 (now in the Musei Capitolini in Rome), the second from c. 1595 (which is in the Louvre museum, Paris). The dates in both cases are disputed.
Мақсаты
Суретте әшекейлі киінген бала (екінші нұсқада модель Каравагжионың серігі, сицилиялық суретші Марио Миннити деп есептеледі) бейнеленген, оның алақанын рома халқының қызы баяп жатыр. Бала оның бетіне қарайып, қуанышпен көрінеді, ал ол да оның көзіне көз тікпей қарайды. Суретті жақыннан қарап көрсеңіз, жас жігіт байқамаған нәрсені көресіз: қыз оның қолын лағамдап сипап, сақинасын шешіп алып жатыр.
The painting shows a foppishly dressed boy (in the second version the model is believed to be Caravaggio's companion, the Sicilian painter Mario Minniti), having his palm read by a Romani girl. The boy looks pleased as he gazes into her face, and she returns his gaze. Close inspection of the painting reveals what the young man has failed to notice: the girl is removing his ring as she gently strokes his hand.
Екінші нұсқа
1594 жылғы «Бақыт айтушы» жас суретшілер мен Римнің авангард жинаушыларының арасында үлкен қызығушылық тудырды, бірақ Манчинидің сөзіне сенсек, Караваджоның кедейлігі оны сегіз скудиге сатуға мәжбүр еткен. Ол бай банкир және маркиз Винсенте Джустинианидің коллекциясына қосылды, ол суретшінің маңызды меценаты болды. 1595 жылы Джустинианидің досы, кардинал Франческо Мария Дель Монте «Карт ойнаушылар» туындысын сатып алды, сондай-ақ сол жылы Караваджо кардиналдың үйіне қоныстанды. Дель Монте үшін Караваджо «Бақыт айтушының» екінші нұсқасын жазды, ол Джустинианидің картинасынан көшірілген, бірақ бірқатар өзгерістер енгізілген. 1594 жылғы нұсқадағы ерекшеленбейтін фон, жартылай тартылған перде мен терезе жақтауының көлеңкелерімен бөлген нақты қабырғаға айналды, ал фигуралар кеңістікті толығымен иеленіп, оны үш өлшемде анықтайды. Жарық күштірек, ал ұлдың дублеті мен қыздың жеңінің текстурасы әлдеқайда жақсы бейнеленген. Алданып қалған адам балағаттанушырақ, көбірек әлсіз көрінеді, ал қыз оған күдікпен қарамайды, оған жақындап, жағдайды өз бақылауына алады.
The 1594 Fortune Teller aroused considerable interest among younger artists and the more avant garde collectors of Rome, but, according to Mancini, Caravaggio's poverty forced him to sell it for the low sum of eight scudi. It entered the collection of a wealthy banker and connoisseur, the Marchese Vincente Giustiniani, who became an important patron of the artist. Giustiniani's friend, Cardinal Francesco Maria Del Monte, purchased the companion piece, Cardsharps, in 1595, and at some point in that year Caravaggio entered the Cardinal's household. For Del Monte, Caravaggio painted a second version of The Fortune Teller, copied from the Giustiniani but with certain changes. The undifferentiated background of the 1594 version becomes a real wall broken by the shadows of a half drawn curtain and a window sash, and the figures more completely fill the space and defining it in three dimensions. The light is more radiant, and the cloth of the boy's doublet and the girl's sleeves more finely textured. The dupe becomes more childlike and more innocently vulnerable, the girl less wary looking, leaning in towards him, more in command of the situation.
Жанр
"Бақыт айтушы" – Караваджоның 1594 жылы салған екі танымал жанрлық суретінің бірі, екіншісі – Cardsharps. Бұл сурет екеуінің ертерек салынғаны деп саналады және суретші Джузеппе Чезаридің шеберханасынан жақында шығып, дилер Константино арқылы өз суреттерін сатумен айналысқан кезеңде жасалған. Суреттің тақырыбы жаңа емес еді. Жорджо Вазари өзінің "Суретшілердің өмірінен" атты еңбегінде Франциабиджоның шәкірттерінің бірі, оның інісі Агноло, "бір әйелдің бағын өте әдемі түрде болжайтын цыған әйелді бейнелейтін" парфюмерия дүкені үшін табель жасағанын айтады.
The Fortune Teller is one of two known genre pieces painted by Caravaggio in the year 1594, the other being Cardsharps. The Fortune Teller is believed to be the earlier of the two, and dates from the period during which the artist had recently left the workshop of the Giuseppe Cesari to make his own way selling paintings through the dealer Costantino. The subject of the painting was not unprecedented. In his Lives of the Artists, Giorgio Vasari notes that one of Franciabigio's followers, his brother Agnolo, painted a sign for a perfumer's shop "containing a gipsy woman telling the fortune of a lady in a very graceful manner".