Кіріспе
Жапон журналисі Мей Шигенобу (重信 メイ) (1 наурыз 1973 жылы туған) – жапон журналисі. Ол Жапон Қызыл Армиясының жетекшісі Фусако Шигенобу мен Палестинаны азат ету халық фронтының мүшесі болған, кім екені белгісіз палестиналықтың қызы. Кейбір жаңалық агенттіктері оның есімін Мэй Шигенобу деп жазады.
Mei Shigenobu (重信 メイ) (born 1 March 1973) is a Japanese journalist. She is the daughter of Japanese Red Army leader Fusako Shigenobu and of an unknown Palestinian who was reportedly a member of the Popular Front for the Liberation of Palestine. Some news agencies have given her name as May Shigenobu.
Ерте өмір
Мей Шигенобу 1973 жылы Ливанның астанасы Бейрутта дүниеге келген. Оның әкесі Палестинаны азат ету халықтық майданының партизандық тобының басшысы (Мей қауіпсіздік себептерімен атын атаған жоқ), ал анасы Жапон Қызыл Армиясының басшысы Фусако Шигенобу болды. 1972 жылдың 30 мамырында Палестинаны азат ету халықтық майданының үш жапондық еріктісі Израильдің Лод әуежайына шабуыл жасады (Лод әуежайындағы қырғынға қараңыз). Осы шабуылға жауап ретінде, 1972 жылдың 8 шілдесінде Израильдің Моссад арнайы қызметі ПФЛП өкілі Гассан Канафаниді көлік құралына орнатылған бомбамен өлтірді. Мейдің анасы 1974 жылы Гаагадағы француз елшілігін басып алу оқиғасына қатысқан деген күдікпен Интерполдың іздеуіне түсті, сондықтан Мей жиі көшіп-қонып, анасының жауларының қудалауынан қашу үшін түрлі лақап есімдерді пайдаланды. Мей Шигенобу балалық шағының бір бөлігін Ливандағы палестиналық босқындар лагерінде өткізді; Фусако Шигенобу көбінесе айлар бойы болмайтын, ал Мейді сол кезде анасының Жапон Қызыл Армиясындағы серіктері мен араб достары мен жақтастары тәрбиеледі. Оның туған әкесі балалық шағында қайтыс болды. Ол Ливандағы және басқа елдердегі бірнеше мектептерде білім алды. Ливан университетінде журналистика мамандығын оқыды, сондай-ақ жоғары білім алу үшін Ливандағы Бейрут американдық университетінде Халықаралық қатынастар бағыты бойынша магистратураны аяқтады. Ол сол жылдары араб және ағылшын тілдерін еркін меңгерді, бірақ Фусако Шигенобудың қызы екендігі жұртқа белгілі болса, анасы тұтқындалуы мүмкін деген қорқыныштан жапон тілін білетінін жасырды. 2001 жылдың наурызына дейін ол ешқандай елдің азаматы болған жоқ, сол кезде ол жапондық азаматтық алды.
Жапонияға оралу
Мей анасы Осакада тұтқындалғаннан кейін жасырынған жерінен шықты және 2001 жылдың сәуірінде алғаш рет Жапонияға келді, бұл оны бес жылдан бері Жапонияға оралған Қызыл Армия мүшесінің баласы етті. 2001 жылдың желтоқсанында Канагава префектурасындағы мемлекеттік мектепте араб мәдениеті мен тағамдары туралы мұғалімнің шақыруымен сөйлеген сөзіне байланысты дау туды; Токиодағы Израиль елшілігі мектепке шағымданып, оның пікірталасын Израильге қарсы "ашық, саяси шайқасқа тартылған" көзқарас ретінде сипаттады. Жапон заңгерлері, ғалымдары, журналистері, жазушылары және белсенділері Израиль елшілігі мен үкіметіне қарсы петицияға қол қойып, Мейдің қазір жапон азаматы екенін және Жапонияда сөз бостандығына құқығы бар екенін мәлімдеді. Содан кейін ол Токиодағы дайындық мектебінде ағылшын тілінің мұғалімі болып жұмыс істеді. 2011 жылы Дошиша университетінде Медиа зерттеулері саласы бойынша докторлық диссертациясын қорғады, зерттеуі араб медиасының дамуына және спутниктік арналардың (әсіресе Al Jazeera) араб қоғамына тигізетін әсеріне арналған. Мей Шигенобу Палестина мемлекетін құруды қолдайды және Израильді сынап-қақтайды. Беттинаның (Ульрике Майнхофтың қызы) "Революция балалары" фильмінде көрсеткендей, анасынан бас тартуға қарамастан, Мей анасының іс-әрекеттерін мақтан тұтады және оны өзіне үлгі етеді, анасы сияқты, "бұл басқа заман болды" дейді, "Стандартқа" берген сұхбатында, "медиа назарын аударудың жолы болмады". Мей "Зуну Кейсацу" (頭脳警察) туралы деректі фильмде де пайда болады, бұл фильм жапондық "Зуну Кейсацу" (頭脳警察) рок-тобының және оның жетекші әншісі PANTA-ның өміріне арналған. 2010 жылы Мей спорт журналисі рөлінде фигуралы сырғанау жаттықтырушысы туралы жапондық көркем фильмінде түсті. 2010 жылы Мей Шигенобу мен оның анасы Фусако Шигенобу Шейн О'Салливанның "Революция балалары" деректі фильмінде түсті, ол Халықаралық деректі фильмдер фестивалінде (Amsterdam) көрсетілді. 2011 жылы Мей Шигенобу Эрик Бодлердің "Май және Фусако Шигенобудың анабазисі, Масао Адачи және 27 жыл суретсіз" атты тәжірибелік фильмінде түсті, онда режиссер және Жапон Қызыл Армиясының мүшесі Масао Адачи да болды, бұл фильм 22-ші Марсель халықаралық кинофестиваліне қатысты.