Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фредерик Роджерс, 1-ші Блэчфорд бароны (31 қаңтар 1811 – 21 қараша 1889) – британдық мемлекеттік қызметкер, 1851 жылдан 1871 жылға дейін 8-ші баронет титулын алған сэр Фредерик Роджерс.
Frederic Rogers, 1st Baron Blachford (31 January 1811 – 21 November 1889) was a British civil servant, styled as Sir Frederick Rogers, 8th Baronet from 1851 to 1871.
Өмірбаян
Ол Лондонда дүниеге келді және Оксфордтың Итон және Ориел колледжінде білім алды, онда ол сәтті мансапқа ие болды, Крейвен университетінің стипендиясын жеңіп алды және классика мен математикадан екі рет үздік баға алды. 1833 жылы Ориел колледжінің мүшесі болды, ал 1834 жылы Винерия стипендиясын, 1840 жылы жеке стипендияны жеңіп алды. 1837 жылы адвокаттыққа қабылданды, бірақ заңгерлікпен айналыспады. Мектепте және Оксфордта ол Уильям Эварт Гладстонмен бірге оқыды, ал Оксфордта Дж. Х. Ньюман және Р. В. Черчпен өмір бойына достық қарым-қатынас орнатты. Оның классикалық және әдеби талғамы, саясаттағы либерализм мен діндегі жоғары шіркеу көзқарастарының үйлесімі, жақсы әлеуметтік жағдайы мен тартымды мінезі оны олардың топтарында құрметті тұлға етті. 1841-1844 жылдары «Таймс» газетіне мақалалар жазды, 1846 жылы «Гардиан» газетін құруға көмектесті, сондай-ақ Трактариан қозғалысына қолдау көрсетті. Бірақ ол ақырында мемлекеттік қызметкердің өміріне бейімделді. 1844 жылы акционерлік компаниялардың тіркеушісі болып, 1846 жылы жерлер мен эмиграция жөніндегі комиссар болып тағайындалды. 1857 мен 1859 жылдар аралығында отарлау мәселелеріне байланысты шетелдегі үкіметтік тапсырмалармен айналысты, ал 1860 жылы Отарлар жөніндегі Мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды. Фредерик Роджерс алты рет мемлекеттік хатшы қызметін атқарған Колониялық кеңсеге жетекшілік етті. 1869 жылы туған күніне орай Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің командирі (KCMG) және 1883 жылы туған күніне орай Ұлы крест иегері болды. 1871 жылы зейнетке шыққаннан кейін, ол Девон графтығындағы Висдомнан Барон Блэчфорд титулымен Пирге көтерілді. Оның барондық титулы 1889 жылы қайтыс болғаннан кейін тоқтатылды.
He was born in London and educated at Eton and Oriel College, Oxford, where he had a brilliant career, winning the Craven University scholarship, and taking a double first class in classics and mathematics. He became a fellow of Oriel College in 1833 and won the Vinerian Scholarship (1834), and fellowship (1840). He was called to the bar in 1837, but never practised. At school and at Oxford he was a contemporary of William Ewart Gladstone, and at Oxford, he began a lifelong friendship with J. H. Newman and R. W. Church; his classical and literary tastes, and his combination of liberalism in politics with High Church views in religion, together with his good social position and interesting character, made him an admired member of their circles. From 1841 to 1844 he wrote for The Times, and he helped to found The Guardian in 1846; he also did a good deal to assist the Tractarian movement. But he eventually settled down to the life of a government official. He began in 1844 as registrar of joint stock companies, and in 1846 became commissioner of lands and emigration. Between 1857 and 1859 he was engaged in government missions abroad, connected with colonial questions, and in 1860 he was appointed permanent Under Secretary of State for the Colonies. Sir Frederic Rogers was the guiding spirit of the Colonial Office under six successive secretaries of state. He was appointed a Knight Commander of the Order of St Michael and St George (KCMG) in the 1869 Birthday Honours and a Knight Grand Cross in the 1883 Birthday Honours. On his retirement in 1871, he was raised to the Peerage as Baron Blachford, of Wisdome in the County of Devon, a title taken from his country home. His barony became extinct upon his death in 1889.