Кіріспе

11 ғасырдағы Шығыс Англия графы Ральф де Гейль (сондай-ақ Ralph de Guader, Ralph Wader немесе Radulf Waders немесе Ralf Waiet деп те аталады) «Граф Ральфтың туған інісі» деп есептеледі, ал Англо-саксон және мүмкін голланд тегі бар Годвин, Граф Ральфтың әкесі деп айтылады. Басқа дереккөздер оның Херевард Тейкпен (мүмкін, туыс) туыстық байланысы болуы мүмкін екенін көрсетеді, ол да ақсүйек тегінен шыққан. Оның тойы мен байланыстары англосаксондық және даниялық ақсүйектермен байланысын, сондай-ақ Бретаньдегі оның кең мұрагерлік жерлерін көрсетеді.

Мұрагерлік

Ол қырықтан астам приходты қамтитын үлкен бретон бароны Гейльді мұра етті. Англияда да ол мұрагерлік иеліктерге ие болды, бірақ әкесі қайтыс болғаннан кейін бірден Норфолк графы атағын алды ма, жоқ па, белгісіз. Нормандтар басып алғаннан кейін көп ұзамай, ол Норфолк, Суффолк, Эссекс, Гертфорд және, мүмкін, басқа да графтықтардағы кең аумақтарға ие болды. Вильгельм I оны Шығыс Англия графы етіп тағайындады. Кейбір мәліметтерде оның жаулап алудағы қызметі оның мұра ретінде бұрыннан болған жерлерін қайтаруға көмектескені айтылады. Бұл туралы 1066 жылғы жаулап алу туралы нормандық шежіреші Уэйстің еңбегінде айтылған:

1075 жылғы көтеріліске дейін

1065 жылы ол Бриттания герцогы Конан II-мен бірге Доль лорды Риваллон I-ді Комбург қамалында қоршады. Ол 1066 жылы Гастингс шайқасында шайқасты, және батылдығымен және мінездік қасиеттерімен белгілі болды. Кейіннен ол 1068 жылдың ақпан немесе наурыз айларында Жеңімпаз Вильгельмнің сарайында болыпты. Содан кейін 1069 жылы ол Норфолкке шапқындаған және Норвичті басып алған норвегтердің әскерін жеңді, содан кейін Норфолк және Саффолк графы немесе Шығыс Англия графы, "Комс" атағымен мұрагерлік граф болып тағайындалды. Ральф жаңа қалада, Норвичте Сент-Питер Манкрофт шіркеуін салып, оны өз капелландарына сыйлады.

Неке

Ол 1075 жылы Кембриджширдегі Экснинг сарайында Уильям Фиц Осберннің жалғыз қызы Эммамен үйленді. Бұл неке екі өте ірі иелікті, сондай-ақ ақсүйек руларын, оның ішінде ежелгі ағылшын саксон патшалары мен патшайымдарына дейін жалғасқан текті біріктірді. Кейбір авторлар Вильгельм I патшаның осы одақты өзінің тағына қатер деп қарағанын айтқан.

Графтардың көтерілісі

Патшаның екі күшті отбасыдан шыққан Ральф пен Эмманың некелерін мақұлдаудан бас тартуы, оның болмағанда көтеріліске әкеп соқты. Ральф пен Эмма патшаның наразылығына қарамастан үйленді. Той кешінде "Күйеу сырасы" ішіліп тұрғанда, Ральф, оның жаңа қайнағасы Роджер де Бретейль, 2-ші Герфорд графы, және англосаксон графы Уолтхоф, 1-ші Нортумберленд графы патшаға қарсы көтеріліс жоспарлады. Ордирик Виталис көтеріліске себеп болған шағымдардың бір бөлігін айтты. Ағылшын-саксон графтарының соңғысы болған Уолтхоф өмірінде мейірімді және діндар адам ретінде белгілі болды. Кейіннен Уолтхофтың айналасында, қысымға ұшыраған ағылшындардың шейіті ретінде, культ пайда болды. Оның денесі өлгеннен кейін қозғалған деген сенім болды, ол көріністерде пайда болды, оның қабірінде емделу кереметтері туралы әңгімелер тарады, және көптеген паломниктер оның қабірін зиярат етуге басталды. Скандинавия ақыны Торкелл Скалласон Уолтхофқа арнап "Valþjófsflokkr" атты еске алу өлеңін жазды. Уолтхофтың кінәсін мойындағаннан кейін, көтеріліс дайындалуға жеткілікті уақыт таппады. Ральф, Еду Бэйо және Джеффри де Монбрей (соңғысы бүлікшілердің оң аяқтарын кесуге бұйрық берді) бастаған әскерден Кембриджге жақын жерде қашқаннан кейін, патша әскерінің қуып жететініне қорқып, Норичке асығысқан түрде келді. Эмма Норвич қамалын қорғау үшін қалды, ал Ральф Данияға көмек іздеу үшін (мүмкін, отбасылық байланыстары бар екенін көрсетеді) теңізге шықты, және патша Свендтің ұлы Кнуд пен Ярл Хакон басқаратын 200 кемеден тұратын флотпен Англияға оралды. Олар тым кеш келді, және оның орнына Йорктегі Норман соборы, бұрынғы саксон шіркеуінің орнында салынған, тоналып өртенді.

Бретань бароны

Ральф пен Эмма Англиядан қашып шыққаннан кейін, олар Британиядағы мұралық жерлеріне қоныстанды, ол Мю өзенінің тоғысында орналасқан. Вильгельм жеңіліске ұшырады. Оның әскері басылып, Франция королі үлкен әскерімен бритондықтарды қорғауға келді. Содан кейін Вильгельм сол жерден кетіп, адамдарын, жылқыларын және көптеген азық-түлігін жоғалтты. Бұл Вильгельм патшаға үлкен шығын келтірді, ол жеңілгенін мойындады және "адамдар, жылқылар мен ақшаны осыншалықты көп жоғалтып, келесі жылы онымен бейбітшілікке келуге қуанды; осылайша 1077 жылы бұл іс аяқталды". Бірақ Orderic Vitalis мәліметінше, ол көп ұзамай қайтыс болды. Ален де Гейл, ата-анасымен бірге Бірінші крест жорығына қатысты. Ол ең кішісі болған, бірақ әкесінен мұрагерлікке ие болды. 1119 жылға қарай, ол Нормандиядағы Бретейль құрметін алды (оның інісі Уильям де Бретейль 1103 жылы мұрагерсіз қайтыс болды). Француз деректерінде оның ұлы Гвиллам Антиохиялық Богемонд I-нің әскер бөліміне қосылғаны айтылады. Ральф 1097 жылдың 1 шілдесінде ұлы Аланмен бірге Дорилеум шайқасында соғысқандығы туралы мәлімдеме жасалды. Ральф пен Эмма 1099 жылы Иерусалимнің басып алынуын көрді және киелі жерде қайтыс болды, бірақ келесі жылы Иерусалимнен жолда жүріп көз жұмды.