Кіріспе
Жапондық романист және әңгімелер авторы Сатому Шимидзу (清水 三十六), Шюгоро Ямамото (山本 周五郎) атты псевдониммен көбірек танымал, Жапонияның Шoва кезеңінде шығармашылықпен айналысқан жапондық романист және әңгімелер авторы. Ол халыққа кең таралған әдебиетімен белгілі және кем дегенде он төрт түрлі псевдониммен туындылар жариялағаны мәлім.
Satomu Shimizu (清水 三十六), better known by the pen name of Shūgorō Yamamoto (山本 周五郎), was a Japanese novelist and short story writer active during the Shōwa period of Japan. He was noted for his popular literature, and is known to have published works under at least fourteen different pen names.
Ерте өмір
Ямамото қазіргі Яманаси префектурасындағы Оцуки қаласында, кедей отбасында дүниеге келді. Ақша тапшылығының кесірінен орта мектепті бітіре алмады, бірақ білімін жартылай күшпен жалғастырды, сонымен бірге қолданылған кітап дүкенінің үстінде жатақханада тұрды. Оның қаламдамының (псевдонимінің) аты ол тұрған дүкеннен шыққан.
Әдеби мансап
Ямамотоның әдебиеттегі тұңғыш шығармасы 1926 жылы жарық көрген «Сумадера фукин» атты қысқа әңгімесі және «Хоринжи ики» деп аталатын үш актілі сахналық драма болды. Оның алғашқы туындылары көбінесе балаларға арналған. 1932 жылы ол ересектерге арналған «Дадара Дәмбей» атты танымал әңгімелерге көшті, бірақ бұл шығарма әдеби ортада көп назар алмады, сондықтан ол жасөспірімдерге арналған детективтік және оқиғалы әңгімелерді жазуын жалғастырды. Олардың ішінде 1940–1945 жылдар аралығында самурайлар тақырыбындағы қысқа әңгімелер жинағы және 1942–1945 жылдар аралығында батырлық көрсеткен тарихи әйелдер туралы әңгімелер бар еді. Екі тақырып та соғыс уақытындағы Жапония үшін өте қолайлы болды. Оның тарихи тақырыптағы жазулары соғыстан кейінгі кезеңге де көшті, «Моми но ки ва нокотта» («Шыршық ағаштары қалды») және «Гүл кілемшесі» шығармалары осыған дәлел. Оның туындылары әлсіздерге деген терең сымбатымен, билікке наразылығымен және дәстүрлі, халықтық құндылықтарға құрметпен ерекшеленеді. Оның «Нихон фудёки» («Ұлы жапон әйелдерінің өмірі») Жапонияның ең беделді әдеби сыйлықтарының бірі – 17-ші Наоки сыйлығына ие болды, бірақ Шугоро қарапайымдылықпен, өзінің «халықтық жазбаларының» «әдебиет» деп есептелмеуі керек екенін айтып, сыйлықты қабылдаудан бас тартты. Ямамото Йокогама қаласында жедел пневмониядан көз жұмды, оның қабірі Камакура қалалық зиратында орналасқан.
Мұра
1987 жылы "Шинчо" әдеби өнерді дамыту қоғамының (Шинчо Бунгей Шинко Кай) құрылғанына 20 жыл толуына орай "Ямамото Шугоро" әдеби сыйлығы тағайындалды. Бұл сыйлық әңгімелеу өнерін ең жақсы көрсететін жаңа көркем шығармаға жыл сайын беріледі. Жеңімпаз естелік сыйлық пен 1 миллион иен ақшалай сыйлық алады. Оның көптеген шығармалары фильмдерге немесе телесериалдарға бейімделді, оның ішінде Акира Куросаваның "Санджуро" ("Никиничи хэй ан" ("Тынш күндер") повесінен жасалған) және "Додеска ден" ("Кисецу но наи мачи" ("Маусымсыз қала") кітабынан бейімделген) фильмдері бар. Такаси Миике оның "Сабу" романын да түсірді.