Кіріспе

Массачусетс штатының алғашқы пуритан қоныс салушысы, губернатор Томас Мейхью, Үлкен (1 сәуір 1593 – 25 наурыз 1682) 1642 жылы Мартаның жүзім бағы, Нантакет және іргелес аралдардағы алғашқы еуропалық қонысты құрды. Ол "Бей Забур кітабының" редакторларының бірі, ал он үш колонияда жарық көрген алғашқы кітаптың авторы. Оның көмекшісі Питер Фолгер Бенджамин Франклиннің әкесінің әкесі болды.

Герцогтар округін отарлау

1641 жылы Бостон маңындағы кәсіби істермен айналысқанда Мейхью қазіргі Дьюкс және Нантакет округтерін құрайтын аралдарға – Мартаның жүзімдігіне, Нантакетке және Элизабет аралдарына – құқықтарды алуға қол жеткізді. Ол осы округті Стерлингтің 2-графы Уильям Александерден 40 фунт стерлинг және екі бобр терісінен тігілген бас киімге сатып алды. Қарсыласатын меншік таласын шешу үшін ол сер Фердинандо Горгеске де төлем жасап, анық құқыққа ие болды. 1642 жылы Мейхью Мартаның жүзім бағының губернаторы болып тағайындалды және шамамен қырық отбасымен бірге оның ұлы, кіші Томас, сол жерге қоныстандыру үшін жіберді. Ол өзі төрт жылдан кейін соларға қосылды. Бірлесіп, олар Мартаның жүзім бағындағы алғашқы поселені құрып, оны Ұлы Бей деп атады, қазір ол Эдгартаун деп белгілі.

Жергілікті тұрғындармен қарым-қатынас

Мейхью мен оның қоныс аударушылары төрт сахем (басшы) басқаратын тұрақты ауылдарда өмір сүретін, шамамен 3000 адамнан тұратын үлкен және экономикалық тұрақты жергілікті халықты кездестірді. Алғашқы қоныс аударушылар мен олардың вампаноаг көршілерінің арақатынасы бейбіт және сыпайы болды. Оның ұлы, дін қызметкерінің басшылығымен, олар вампаноагтарға құрметпен және әділдікпен қарау саясатын енгізді, бұл басқа еуропалық колониялардағыдай емес еді. Мейхьюдің алғашқы бұйрықтарының бірі – жергілікті арал тұрғындары, яғни вампаноагтардың келісімінсіз немесе лайықты төлемсіз олардан жерді алуға болмайды деген еді. Осы сәттен бастап, колониялық қоныс аударушылар мен вампаноагтар қантөгіссіз өмір сүрді, бұл жаңа әлемдегі басқа еуропалық колониялардың тарихын кернеулі қантөгіспен белгіледі. Мейхью бастапқыда жергілікті халықтың саяси институттарын сақтауға жұмыстанды. Ол дін мен үкімет екі бөлек мәселе екенін басшыларға айтты. Егер сіздің азаматтарыңыздың біреуі христиан болса, ол әлі де сіздің билігіңізде болады. Вампаноаг жері ақ нәсілді қоныс аударушылардың енуінен қорғалды. Бұл саясаттың нәтижесінде, 1675-1676 жылдардағы король Филипп соғысының қанды шайқастары кезінде, аралдағы қоныс аударушылардан жиырма есе көп болған Vineyard-тың жергілікті халқы ешқандай қимыл жасаған жоқ.

Діннің таралуы

1660 жылға қарай, жергілікті тұрғындармен бейбіт түрде өмір сүріп, егіншілікпен және балық аулаумен айналысып күн көріп жатқан 85 шақты ақ нәсілді адам болды. Сол кезден бастап арал тарихының ажырамас бөлігіне айналған Мейхью отбасы өз дінін жергілікті тұрғындармен бөліскісі келді, бірақ Вампаноагтар өздерінің рухани сенімдері болғандықтан, оған аса қызығушылық танытпады. Дегенмен, Мейхью губернатор болғанымен, сашемдер өз халқының істерін басқара бергенін түсінген соң, кейбіреулер ақ адамның дініне қызығушылық таныта бастады. Хиакоумс есімді жергілікті тұрғын қызығушылық білдіргенде, Мейхью оны үйіне шақырып, ағылшын тілі мен христиан дінін үйретті. Вашингтондағы Ұлттық собордағы крещение тағындағы витражды терезеде пастор Томас Мейхью кішкентайдың жергілікті тұрғынды крещение рәсіміне шомылдырып жатыр. Бірақ, бұл шағын аралдың сыртындағы әлем тұрақсыз болды, өзгеріс сезіліп тұрды. Аралға көбірек келушілер келді, олардың кейбіреулері қалып, Мейхью үкіметіне қарсы шықты, ал баптистер мен методистер құрылған қауымдық шіркеуден жамағаттарды ауыстыруға тырысты.

Колонияландырудан аристократияға

Жер дауы мен қайшылықтары, саяси адалдықтың өзгеруі және қоныс аударушылардың наразылығы арқылы өзін "Мейхью губернаторы" деп таныстырған Мейхью өз аралын темір қауырсынмен басқара бастады. Оның билігіне ең қауіпті нәрсе 1665 жылы Мартаның жүзімдігі патшаның інісі Йорк герцогының басқаруына берілгенде туды. Ұзақ кешігуден кейін, 1671 жылы жасалған келісім Мейхьюдің патентін бекітіп, Мейхьюді өмір бойына "губернатор және бас сот судьясы" етіп тағайындады. Сонымен қатар, аралдың оңтүстік-батыс бөлігінде Тисбери поместьесін құру туралы патент берілді. Губернатор мен оның немересі Мэтью "Тисбери поместьесінің бірлескен иелері" болып тағайындалды, ал тұрғындары Мейхьюлердің феодалдық билігіне бағынатын поместьелік шаруаларға айналды. Бұл толыққанды феодалдық поместье Жаңа Англияда құрылған жалғыз мұндай институт болған сияқты. Мейхьюлердің жүзімдікте мұрагерлік аристократия құруға тырысуы, көбірек отарлаушылар келуімен күшейе түскен қарсылыққа ұшырады. Голландтықтар 1673 жылы Нью-Йоркті уақытша қайта басып алғанда, ашық көтеріліс басталды, ол отарлық үкімет Нью-Йоркті қайта басып алып, аралда Мейхьюлердің билігін қалпына келтіргенге дейін жалғасты. Ескі патриарх 1682 жылы сексен тоғыз жасында қайтыс болды. Тоғыз жылдан кейін оның отбасының саяси билігі Англиядағы Даңқты революциядан кейін Мартаның жүзімдігі Массачусетс штатына қосылғанда аяқталды, бірақ поместьелік жер иеленуі сақталды. Мейхьюлердің кейбіреулері Америка революциясына дейін өздерінің поместьелік құқықтарының "жағымды ойына" берік тұрып, 1732 жылға дейін номиналдық жалдау төлемдерін алды, бірақ Мартаның жүзім бағындағы феодализм басқа колониялардағыдай, баяу, созылған, бірақ сөзсіз өлімге ұшырады.