Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Руан архиепископы 989 жылдан 1037 жылға дейін Роберт II, Руан архиепископы (989 жылға дейін – 1037), Эврё графы – күшті және ықпалды дін қызметкері, Нормандияның бес герцогының туысы және қолдаушысы.
Archbishop of Rouen from 989 to 1037
Robert II, Archbishop of Rouen (bef. 989–1037), and Count of Évreux was a powerful and influential prelate, and a family member of and supporter of five dukes of Normandy.
Өмір
Роберт Нормандия герцогы Ричард I мен оның екінші әйелі Гуннордың ұлы болды. Ол герцог Ричард II-нің кіші інісі және герцог Роберт I-нің әйелі болды. Роберт шіркеуге тағайындалғанын жақсы білді және архиепископ және граф ретіндегі рөлін ынталы түрде қабылдады. Бірақ ол әрқашан нормандық саясатқа қатысып, нормандық герцогтардың күшті жақтасы болды. Роберт әкесі Ричард I және ағасы Ричард II-нің қуатты діни одақтасы екенін дәлелдеді, ал соңғысының қайтысынан кейін герцогтық рудың аға кеңесшісіне айналды. Бірақ оның жүрегі ауыр, Ричард III герцогтың билігі бір жылдан астам уақытқа созылған және қысқа болды, ал оның орнын ағасы Роберт I Нормандия герцогы баскан кезде, Роберт прелаты жаңа герцокты ұстап тұруда үлкен қиындықтарға тап болды. 1028 жылы ол жас жүрегі ауыр інісімен қоршауға алынып, кейіннен қуылды. Франциядағы эмиграцияда архиепископ Роберт жүрегі ауыр інісі Роберт герцокты айыптады және Нормандияны тыйым салды. Шіркеуге деген көзқарасын одан әрі көрсету үшін Роберт герцогы өзінің немесе оның вассалдарының тәркілеген мүліктерін қалпына келтірді және 1034 жылға қарай Фэкамп аббаттығынан алынғандарды қоса алғанда, барлық шіркеу мүліктерін қайтарды. Ол Аланмен шайқасып, бірақ соңында олардың ортақ туысы, архиепископ Роберт араларында бейбітшілікке келісті. 1035 жылы Роберт герцогы Иерусалимге қажылыққа баруға шешім қабылдады. Өзінің заңды емес ұлын, болашақ Жеңімпаз Вильгельмді мұрагер етіп, архиепископтың жас Вильгельмді бақылауын және қорғауын қамтамасыз еткеннен кейін, Роберт герцогы қажылық сапарына шықты және Нормандияға ешқашан оралмады. Руан архиепискобының орнын оның жүрегі ауыр інісі Маугер иеленді. Ордерик Виталис Роберт архиепископқа оның әпкесі королева Эмма, король Этельредтің әйелі берген әдемі суреттермен безендірілген үлкен псалтир туралы айтады. Руан соборындағы кітаптар каталогында он екінші ғасырда жасалған, Роберт архиепископының Benedictionarius Roberti archiepiscopi кітабына сілтеме табылды, оны Роберт Нормандия архиепископы Руан шіркеуіне сыйлады. Сол кезден бастап ол Руан қаласының меншігіне айналды, онда сақталған (No. 27) Ательгар батасы ретінде, мүмкін, ағылшын патшалары мен патшайымдарының тәж кию рәсімі үшін соңында жазылған дұғалар үшін. Роберт Руандық Уорнерден екі хат поэмасын алды, ол өзін епископтың "қызметшісі" (famulus) деп сипаттайды.
Robert was a son of Richard I, Duke of Normandy and his second wife, Gunnor. He was a younger brother of duke Richard II and uncle of duke Robert I. Robert was well aware he was destined for the church and seemingly accepted his role as both archbishop and count willingly. But he had always been involved in Norman politics and was a powerful adherent of the Norman dukes. Robert had proved himself a powerful ecclesiastical ally of his father, Richard I, as well as his brother, Richard II, and at the latter's death effectively became the senior male adviser to the ducal clan. But his nephew Richard III had a turbulent and short reign of just over a year and when replaced by his brother Robert I, as Duke of Normandy, the prelate Robert had a great deal of trouble restraining the new duke. In 1028 he found himself besieged and then banished by his young nephew. From exile in France, Archbishop Robert excommunicated his nephew Duke Robert and placed Normandy under an interdict. To further illustrate his change of heart towards the church, Duke Robert restored property that he or his vassals had confiscated, and by 1034 had returned all church properties including those taken from Fécamp Abbey. He and Alan had been raiding back and forth but finally a peace was negotiated between them by the returned Archbishop Robert, their mutual uncle. In 1035 Duke Robert had decided on a pilgrimage to Jerusalem. After making his illegitimate son, the future William the Conqueror his heir and arranging for the archbishop to watch over and protect young William, Duke Robert set out on his pilgrimage never to return to Normandy. His title of Archbishop of Rouen was succeeded by his nephew, Mauger. Orderic Vitalis relates of a richly illustrated great psalter given to Archbishop Robert by his sister Queen Emma, wife of king Æthelred. In a catalog of books in the Cathedral of Rouen created during the twelfth century, a reference was found to a particular book, the Benedictionarius Roberti archiepiscopi, which was given to the church of Rouen by Archbishop Robert of Normandy. Since that time it became the property of the city of Rouen, where it is preserved (No. 27) as the Benedictional of Æthelgar, possibly for the prayers it contained at the end for the coronation of the Anglo Saxon kings and queens. Robert was the recipient of two epistolary poems from Warner of Rouen, who describes himself as the bishop's "servant" (famulus).