Кіріспе
Франция Соир – 1950-1960 жылдары қағаз түрінде гүлдеген, 1950 жылдары 1,5 миллион тиражға жеткен француздық күнделікті газет. Әр түрлі иелерінің кезегінде газет тез құлдырап, 2006 жылы халыққа бағытталған таблоид ретінде қайта жандандырылды. Бірақ компания 2012 жылдың 23 шілдесінде банкротқа ұшырады, ал 2016 жылы тек онлайн медиа ретінде қайта пайда болды. 2020 жылы NewsGuard мәліметінше, бұл БАҚ "бірнеше негізгі журналистік стандарттарды сақтамайды".
France Soir was a French newspaper that prospered in physical format during the 1950s and 1960s, reaching a circulation of 1.5 million in the 1950s. It declined rapidly under various owners and was relaunched as a populist tabloid in 2006. However, the company went bankrupt on 23 July 2012, before re emerging as an online only media in 2016. In 2020, according to NewsGuard, this media "fails to adhere to several basic journalistic standards".
Тарих
France Soir газеті 1944 жылдың наурыз айында «Францияның қорғанысы» ("Défense de la France") деген жер асты газеті ретінде құрылды. Бірнеше рет көшірілгеннен кейін, ол Париждің XIV округінде, Ла Санте түрмесінің артында, Жан Долент көшесіндегі өнеркәсіптік ғимараттың үш қабатында орналасты. Азаттыққа қол жеткізгеннен кейін, 1936 жылы 1,7 миллион данамен соғыстар арасындағы Францияның жетекші газеті болған Paris Soir, оккупация кезіндегі беймәлім мінез-құлқына байланысты Лиондағы баспа зауытынан айырылды. Оның бұрынғы редакторы Пьер Лазареф АҚШ-тан оралып, 1944 жылдың қыркүйегінде «Défense de la France» газетіне қосылды. France Soir – «Défense de la France» газетінің алғашқы саны 1944 жылдың 7 қарашасында Paris Soir баспаханасында жарық көрді. Бұл газеттің аты француз қарсыласының атын білдірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін газет атауы France Soir деп қысқартылды. Газет елдегі (және Еуропа құрлығындағы) ең көп таралған газеттердің қатарына енді, 1955 жылы бас редактор Пьер Лазареф басшылығымен таралымы 1,5 миллионға жетті. XXI ғасырдың басында таралымы 90 000-нан төмендеді. 2011 жылы жабылуға дейін таралымы 30 000 дананы құрады.
Жан-Пьер Бруноа мен Оливье Рей сатып алған
2006 жылдың сәуірінде Лилльдегі коммерциялық трибунал газетті жылжымайтын мүліктерді дамытушы Жан Пьер Бруноа мен газеттің бұрынғы журналисі Оливье Рейге беру туралы шешім қабылдады. Трибунал 2005 жылдың қазан айынан бастап банкроттық процедурасын және газетті сатып алу тендерлерін қадағалап келді, сол кезде таралымы шамамен 50 000-ға дейін төмендеген еді. Бұл шешім Бруноаның көптеген қызметкерлерді жұмыстан босату арқылы шығындарды қысқарту және газетті таблоидқа айналдырып таралымын арттыру жоспарына наразы болған қызметкерлердің ереуіліне әкелді. Қызметкерлер қолдаған қарсы ұсынымдардың бірі – «Москвалық жаңалықтар» газетінің иесі Аркадий Гайдамак болды, ол қызметкерлерді жұмыстан шығармауға уәде берген. Қиын жағдайларға байланысты «Франс Соир» газеті бір жарым ай бойы жарық көрмеді. Бруноа газетті таблоидқа өзгертуді басқару үшін екі тілді британдық фотограф Джейсон Фрейзерді шақырды.
Пугачёвтің меншік құқығы
2010 жылдың наурыз айында France Soir газетін Ресейдің бұрынғы миллиардері Сергей Пугачёвтің ұлы Александр Пугачёв сатып алды. Газет 2010 жылы қайта жаңартылды, бірақ оның соңғы қағаз басылымы 2011 жылдың 13 желтоқсанында шықты, ал онлайн нұсқасы 2012 жылдың шілдесінде сот шешімімен компания банкротқа ұшырауына байланысты тоқтатылды. Ликвидация процесінде France Soir атауын Mutualize Corporation SA тобы сатып алып, газетті инновациялық стратегиямен 100% онлайн медиа ретінде қайта іске қосты.
"Мютуализ" корпорациясы
Mutualize Corporation SA. (Мұталайз корпорациясы) 2016 жылы газетті жаңа стратегиямен 100% онлайн медиа ретінде қайта іске қосты, нәтижесінде 2018 жылы аудиториясы ең жоғары деңгейге жетті. 2019 жылдың тамызында сайттың 4 қызметкері ереуілге шықты және кейін жұмыстан босатылды, бірақ веб-сайт контент жариялауын тоқтатпады.
Белгілі қатысушылар
France Soir-де көптеген авторлар, журналистер мен жазушылар болды, олардың ішінде Жозеф Кессел, Люсьен Бодар, Жан-Поль Сартр, Анри де Туренн, Анри Амуро, Жан Лакутер, Филипп Лабро, Филипп Бувар, Жаклин Картье, Макс Галло, Роджер Гренье, Жан Дютоурд, Гонзаг Сент-Брис, Жак Стернберг және Жан Пьер Тиолле болды.