Кіріспе
Американдық миссионер Энн Хасселтин Джадсон (1789 жылдың 22 желтоқсаны – 1826 жылдың 24 қазаны), «Нэнси» есімімен белгілі, алғашқы американдық әйел-шетелдік миссионерлердің бірі болды.
Ann Hasseltine Judson (December 22, 1789 – October 24, 1826), nicknamed "Nancy", was one of the first female American foreign missionaries.
Өмірбаян
Энн Хасселтин Брэдфорд академиясына оқуға түсті және жаңғыру кезінде Ханна Мордің "Қазіргі заманғы әйелдер білімі туралы сын" атты еңбегін оқыды, бұл оны "пайдалы өмір сүруге" жетеледі. Ол Массачусетс штатының Брэдфорд қаласында туған. Бітіргеннен бастап, үйленгенге дейін мұғалім болып жұмыс істеді. Оның әкесі Джон Хасселтин 1810 жылы Американың шетелдегі миссионерлер жөніндегі кеңесін құрған жиналысты өткізген шіркеудің диаконы болды. Энннің әпкесі айтқандай, отбасы сол кезде күйеуі Адонирам Джадсонмен танысқан. 1812 жылы Адонирамға үйленді, екі аптадан кейін Үндістанға миссионерлік сапарға аттанды. Келесі жылы олар Бирмаға көшіп барды. Ол үш рет жүкті болды. Біріншісі Үндістаннан Бирмаға көшіп бара жатқанда түсік тартты; ұлдары Роджер 1815 жылы дүниеге келіп, сегіз айлық шағында қайтыс болды, ал үшінші баласы Мария анасы қайтыс болғаннан кейін алты ай ғана өмір сүрді. Бирмаға келгеннен кейін, ерлі-зайыптылардың алғашқы жұмысы – жергілікті тілді үйрену болды. Содан кейін миссионерлік қызметтер атқарылып, 1819 жылы алғашқы жергілікті тұрғын христиан дінін қабылдады. Бауыр ауруына байланысты Энн 1822–1823 жылдары қысқа мерзімге АҚШ-қа оралды. Бірінші ағылшын-бирма соғысы (1824–1826 жж.) кезінде күйеуі ағылшын шпионы деген күдікпен 17 айға қамауға алынды, ал Энн түрме қабырғасының сыртындағы лашыққа көшіп, күйеуіне көмектесу үшін тұрды. Ол күйеуі мен оның бірге тұтқындалғандарының босатылуын талап ету үшін айлар бойы жанданды, бірақ әрекеттері сәтсіз аяқталды. Сонымен қатар ол тұтқындарға азық-түлік пен төсек-орын жіберіп, түрмедегі жағдайларын жеңілдетуге тырысты. Осы уақыт ішінде Энн миссионерлік өмір мен бастан кешкен қиындықтары туралы әңгімелер жазды. Ол балалардың ерте некелері, қыздарды өлтіру және күйеулерінен басқа ешқандай құқығы жоқ Бирма әйелдерінің ауыр тағдыры туралы қайғылы сипаттамалар жасады. Күйеуі босатылған кезде Энннің денсаулығы нашарлаған еді. Ол жаңа туған баласын күтіп, күйеуімен бірге болу үшін жасаған қатал сапарлар мен қиын тұрмыс жағдайлары оның ауруына себеп болуы мүмкін. Күйеуі босатылғаннан кейін екеуі де жұмыстарын жалғастыру үшін Бирмада қалды. 1826 жылы Энн төменгі Бирмадағы Амхерст қаласында шешек ауруынан қайтыс болды. Ол бирма тілінде катехизис жазды және Даниял мен Юнус кітаптарын бирма тіліне аударды. 1819 жылы Матай ілтебігін аударғанда, ол тай тіліне Киелі кітаптың алғашқы протестант аудармашысы болды. Оның еңбектері мен жазбалары 19 ғасырдағы американдықтар үшін "миссионер әйелінің рөлін 'шақыру' ретінде" қабылдауға негіз салды.
a teacher from graduation until marriage. Her father, John Hasseltine, was a deacon at the church that hosted the gathering that, in 1810, founded the American Board of Commissioners for Foreign Missions and, according to Ann's sister, the family first met her husband Adoniram Judson at that time. She married Adoniram in 1812, and two weeks later they embarked on their mission trip to India. The following year, they moved on to Burma. She had three pregnancies. The first ended in a miscarriage while moving from India to Burma; their son Roger was born in 1815 and died at eight months of age, and their third child, Maria, lived for only six months after her mother's death. While in Burma, the couple's first undertaking was to acquire the language of the locals. Missionary efforts followed, with the first local converting to Christianity in 1819. Due to liver problems, Ann returned to the United States briefly in 1822–23. During the first Anglo Burmese war (1824–26), her husband was imprisoned for 17 months under suspicion of being an English spy, and Ann moved into a shack outside the prison gates so as to support her husband. She lobbied vigorously for months to convince the authorities to release her husband and his fellow prisoners, but her efforts were unsuccessful. She also sent food and sleeping mats to the prisoners to help their time in prison to be more bearable. During this time, Ann wrote stories of life on the mission field and the struggles she faced. She wrote tragic descriptions of child marriages, female infanticide, and the trials of the Burmese women who had no rights except for the ones their husbands gave them. Ann's health was fragile by the time her husband was released. Her efforts to be near him when he was moved to a new location, all while she was nursing a newborn child, had involved strenuous travel and living conditions that may have contributed to her illness. After her husband's release they both remained in Burma to continue their work. Ann died at Amherst, Lower Burma, of smallpox in 1826. She wrote a catechism in Burmese, and translated the books of Daniel and Jonah into Burmese. She was the first Protestant to translate any of the scriptures into Thai when in 1819 she translated the Gospel of Matthew. Her work and writings made "the role of missionary wife as a 'calling'" legitimate for nineteenth century Americans.