Мысырдың Найыл Анасы: Лиллиан Хант Трэшер өмірі мен қызметі
Lillian Trasher
Лилиан Хант Трэшер – американская миссионерка, основательница первого египетского приюта для детей. Известна как "Мать Нила" в Египте. Биография и история жизни.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лилиан Хант Трашер (27 қыркүйек 1887 – 17 желтоқсан 1961) – Египеттің Асют қаласына христиан дінін таратуға келген американдық миссионер және Мысырдағы алғашқы жетімдер үйін құрған адам. Ол Мысырдың «Ніл анасы» деп аталады.
Lillian Hunt Trasher (27 September 1887 – 17 December 1961) was an American Christian missionary to Asyut, Egypt, as well as the founder of the first orphanage in Egypt. She is famed as the "Nile Mother" of Egypt.
Ерте өмір
Трашер Флорида штатының Джексонвилл қаласында дүниеге келген. Оның анасы квакер болған, бірақ кейін римдік католик дініне өтіп, Лилиан Грузияның Брансуик қаласында католик болып өсті. Бір дерек бойынша, оның квакер отбасы Азамат соғысынан кейін Оңтүстікке көшіп келген. Трашер қасиеттілік пен діни қызметкер Мэтти Перри арқылы қасиеттілік пен діни сенімге келді. Трашер сонымен қатар Оңтүстік Каролинадағы тағы бір Киелі кітап мектебінде сабақ берді, Пятидесятник шіркеуінің пасторы болды және қысқа мерзімге евангелистпен бірге саяхаттады, бірақ кейін қайтадан жетімдер үйінде жұмыс істеуге оралды. 1910 жылы Мысырдың Ассиют қаласының пасторы Брелсфордпен (немесе Перлсфордпен) миссионерлік конференцияда кездескеннен кейін, Трашер отбасының қарсылығына қарамастан, сол елге баруға шешім қабылдады. Сонымен қатар, Киелі кітаптың Елшілердің істері кітабының 7:34 аятында Мысыр туралы айтылғанын оқығаннан кейін, Лилиан және оның қарындасы Дженни Африкаға 100 доллардан да аз ақшасымен кемемен сапар шекті.
Trasher was born in Jacksonville, Florida. Her mother was a Quaker, but become a Roman Catholic and Lillian was raised as a Catholic in Brunswick, Georgia. According to one account, her Quaker family had moved to the South after the Civil War. Trasher came to the Holiness Pentecostal faith through Miss Mattie Perry, an independent Holiness evangelist and activist. Trasher also taught at a second Bible school in South Carolina, pastored a Pentecostal church, and briefly travelled with an evangelist, but later returned to work again at the orphanage. In 1910 after meeting Pastor Brelsford (or Perlsford) of Assiout, Egypt at a missionary conference, Trasher decided to defy her family's wishes and leave for that country. Inspired as well by opening a bible to Acts 7:34, which referred to Egypt, Lilian and her sister Jennie sailed to Africa with less than 100 dollars in their pockets.
Мысырға келіп, жетімдер үйін ашу
Ассиоутқа (Каирден оңтүстікке шамамен 230 миль қашықтықта) келгенде, ол жақын жердегі өліп бара жатқан әйелге қарау үшін біреуді іздеп миссионерлік үйге келген бір адаммен кездесті. Лилиан мен Села есімді қарт әйел сол әйелді көруге барды, ол келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды, бірақ оларға нашар тамақтанған, өмірге жабысуға тырысып жатқан қыз баланы қалдырды. Олар келгенде, араб тілінен аудармашы Мисс Трашерге осы қарт әйелдің (бабулі) сәбиді Нил өзеніне тастау жоспарында болғанын айтты. 1918 жылдың басына қарай оның жетімдер үйінің отбасы елу бала мен сегіз жесір әйелге дейін жетті. 1919 жылы Трашер қысқа мерзімге АҚШ-қа оралғанда (Ағылшын азаматтық тәртілсіздік кезінде шетелдіктерді елден шығарып жіберді) және Құдайдың Ассамблеясында қаржылық және дұғалық қолдау тапқаннан кейін, Трашер миссионерлік бағыттағы қозғалысқа қосылды. Мысырға қайтқан соң, ол өз миссиясын жесірлер мен соқырларды да қамтуға кеңейтті. Лилиан Трашер 1911 жылдан 1961 жылға дейін, демалыссыз, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі нацистік оккупация кезінде де, Мысырдың жетімдері мен ұмытылған басқа да адамдар арасында 50 жыл бойы еңбек етті.
Arriving in Assiout, (some 230 miles south of Cairo), she soon met a man who came to the mission house seeking someone to attend to a dying woman nearby. Lillian and an older woman named Sela went to see the woman, who died shortly after they arrived, but left them her malnourished baby girl, clinging to life. When they arrived, their Arabic translator told Miss Trasher that the old woman then holding the baby (its grandmother) planned to throw it into the great river Nile. By the turn of 1918 her orphanage family had grown to fifty children and eight widows. When Trasher returned to the States briefly in 1919 (Britain expelled foreigners during civil unrest) and saw the financial and prayer support to be found in the Assemblies of God, Trasher joined the missions oriented movement. Upon returning to Egypt, she expanded her mission to include widows and the blind. Lillian Trasher worked 50 years among Egypt's orphans and other forgotten people, from 1911 to 1961, without a furlough, including through the Nazi occupation during World War II.
Өлім және мұра
1961 жылы қайтыс болған кезде Лилиан Трашер атындағы жетімдер үйі шамамен 1200 балаға дейін үлкейген еді. Бүгінде бұл мекеменің толық жауапкершілігі Египеттің Құдайлар Ассамблеясына тиесілі, ал күнделікті қажеттіліктерінің 85 пайызы Египеттің пресвитериан шіркеулерінен, Жанды құтқару қоғамынан және басқа да египеттік шіркеу ұйымдарынан түсетін қайырымдылықтармен қамтамасыз етіледі. "Ана" Лилиан өз жетімдер үйінің зиратында жерленген. Египет заңнамасына сәйкес, ол қайтыс болған күні жерленді. Ол құрған жетімдер үйі бүгінге дейін адамдарға көмек көрсетуде.
By the time she died in 1961, the Lillian Trasher Orphanage had grown to some 1200 children. Today, the institution is entirely the responsibility of the Assemblies of God of Egypt, with 85% of its daily needs being met by donations from the Presbyterian churches of Egypt, the Soul Salvation Society, and other Egyptian church bodies. "Mama" Lillian lies buried on her orphanage's cemetery. In accordance with Egyptian law she was buried the same day that she died. The orphanage she founded still helps people to this day.