Кіріспе

Таррос (Таррас, Θάρρας, , Tárrai/Tárras; Tarrhae/Tarrhas) - Италияның Сардинияның батыс жағалауындағы ежелгі қала және бұрынғы епископтық. Қазіргі уақытта ол латын католиктерінің титулярлық кафедрасы және Ористано провинциясындағы Кабрас муниципалитеті Сан-Джованни-ди-Синис ауылының маңында археологиялық сайт. Ол Синис түбегінің оңтүстік жағалауында орналасқан, ол Сан-Марко түбегінің жанында Ористано шығанағының солтүстік мысығын құрайды. Птолемей мен "Жол картасында" аталған Таррос аралдағы ең маңызды жерлердің бірі болған көрінеді.

Қор

Бірнеше жыл бұрын Таррос аймағындағы археологиялық табылғандар қалаға финикиялықтар б.з.б. Мұның ықтималдығы Мистрас лагунасындағы ескі қоныстың кейбір бөліктерінің табылуымен төмендеді. Су астында қалған 100 м қабырға финикиялық қабырғаға қарағанда әлдеқайда ескі порт құрылысының бөлігі болып көрінеді, өйткені б.з.д. Бұрынғы нурагикалық қоныстар қола дәуірінде болған көрінеді, өйткені тофет аймағының жанында нурагикалық қатысуы болжайды.

Топет

Археологтар Су Муру Манну деп аталатын төбенің батысында Нураги халықтары (1900 730 ж. б. з. б.) салған ауылдың қалдықтары жанында орналасқан, батыстағы Жерорта теңізіндегі финикиялықтардың бірнеше қондырғыларына арналған ашық аспандағы қасиетті орынды тапты. Бұл отарлау мен урбанизацияның алғашқы белгісі болып саналады.

Кейінгі тарих

Қазба жұмыстары VIII ғасырдан бастап Х ғасырда Тарростан бас тартқанға дейін, алдымен финикиялықтар, содан кейін пуниктер, содан кейін римдіктер мекендегенін көрсетті. Қала ортағасырлық Арбореяның Джудикатосының, 9 ғасырдан 1070 жылға дейін Рим / Византияның реликт мемлекетінің астанасы болды, Арбореяның Орзокорре I Сарацен жауларының қысымымен Ористаноға көшіп келді. Қала осы уақытта немесе одан кейін көп ұзамай тасталып кетті. Кейін бұл жер ғасырлар бойы карьер ретінде пайдаланылды. Бір жазуда Рим императоры Филиптің тұсында Таррастан Корнусқа дейінгі жолдың жөнделгені жазылған. Антониндік маршрут оны Корнустан 18 миль және Отокадан 12 миль қашықтықта (қазіргі Санта-Джиуста Ористаноның маңында) дұрыс орналастырады. Алайда Рим империясы мен ертедегі мәсіхшілердің дәуіріндегі оның тарихы белгісіз.

Тұрғын (әмірлік) епархия

Таррос епархиясы 400 жылы құрылды, оның жалғыз тарихта тіркелген епископы 500 жылы шамасында Иоганн болды. 700 жылы Синис Таррос епархиясы деп аталды. 800 жылы ол жерді басқыншылыққа ұшыраған Корнус епархиясынан алды. 1000 жылдан бастап ол Синис Таррос митрополиялық архиепископиясы болып танылды, көрінеу, Арбореяның Гидице (феодалдық уақытша губернаторы) мәртебесіне сәйкес келеді, ол онда тұратын, екі суфрагандық орынмен: Санта-Джиуста епархиясы және Терралба және Узелли епархиясы. 1070 жылы Боса епархиясын құру үшін аумағын жоғалтты. 1093 жылы ресми түрде жойылған, оның аумағы Ористано митрополиясының архиепископиясын құруға қайта тағайындалды, онда оның ордасы 1070 жылы қаланың халық санының азаюынан кейін құрылған болатын.

Атауы бойынша қараңыз

1755 жылы епархия латын титулярлық епархиясы ретінде қайта қалпына келтірілді, ол 1793 жылы Синис деп аталмайынша Синита деген атаумен аталды. Оның иелері епископтық (ең төменгі) дәрежеде болды / болды, тек архиепископтық ерекшелікпен (Таррос атағы).

Сайт

Қазіргі уақытта бұл аймақ ашық аспан астындағы мұражай болып табылады. Қызықты құрылыстар арасында тофет, моншалар, ғибадатхананың іргетастары және үйлер мен қолөнер шеберлік шеберханалары бар аймақ бар. Артефакттардың көпшілігі Кальяридегі археологиялық мұражайда, Антиквариум Арборенседе, Кабрас қаласының археологиялық мұражайсында және Лондондағы Британдық мұражайда кездеседі.

Әдебиетте

Фин жазушысы Геран Шильдт Жер Ортолық теңізде өзінің Дафна (кеме, 1935) қайығымен сапар шеккенде Тарросты аралап, суретке түсірді.

Палеогенетика

Стефания Сарно және басқалар жасаған 2021 жылғы ДНҚ зерттеуінде Пун дәуіріндегі оңтүстік Таррос некрополында жерленген 14 адамның арасында Солтүстік Африка мен Иберия түбегінен келген адамдар болған. Cabras және Belvì қазіргі тұрғындары негізінен аралдың жергілікті Финикиядан бұрынғы тұрғындарымен және Сардинияның басқа заманауи тұрғындарымен үйлеседі.