William Maynard Gomm

Кіріспе

Британдық фельдмаршал (1784-1875) Уильям Мейнард Гомм (10 қараша 1784-15 наурыз 1875) - британдық армия офицері. Голландияға қарсы англо-орыс шабуылдарына қатысқаннан кейін Наполеон соғыстарының көпшілігінде қызмет етті. Жүз күндік соғыс кезінде ол Квар-Бра және Ватерлоо шайқастарына қатысты. Ол Ямайкадағы әскерлердің қолбасшысы болды және осы рөлде таулардың биігінде Ямайканың Ньюкасл қаласында жаңа казарма құрды. Содан кейін ол Маврикийдің губернаторы және ақырында Үндістанның бас қолбасшысы болды, бұл рөлде ол офицерлер үшін жоғарылату емтихандарын енгізді.

Әскери мансап

Вильям Гомм подполковниктің (Американың Тәуелсіздік соғысы кезінде 46-шы аяқ бөлімінде қызмет еткен және 1794 жылдың сәуірінде Гваделупаға шабуылда қаза тапқан) және Мэри Аллейн Гоммның (туған есімі Мейнард) ұлы болып туған Гомм 1794 жылы 24 мамырда, тоғыз жасында, әкесінің көрсеткен қызметтерін мойындау үшін 9-шы аяқ полкінің прапорщигі болып тағайындалды. 1795 жылы 14 сәуірде лейтенант болып тағайындалған ол өзінің толық уақытты білімін Вулвичтегі жеке мектепте жалғастырды. Гомм 1799 жылы өзінің полкіне қосылды және Нидерландыға жіберілді, онда ол 1799 жылдың қыркүйегінде Берген шайқасында және 1799 жылдың қазан айында Голландияға англо-орыс шапқыншылығы кезінде Алькмар шайқасында Йорк герцогы мен Олбанидің қол астында шайқасты. Ол Хай-Уайкомбтағы жаңа Корольдік әскери колледжінің аға бөлімдеріне оқуға түсті. Ол 1812 жылдың қаңтар айында Сиудад-Родриго қоршауында, 1812 жылдың сәуірінде Бадахоз қоршауында (онда ол жараланды) және 1812 жылдың шілдесінде Саламанка шайқасында 1812 жылдың 17 тамызында подполковник болып тағайындалғанға дейін шайқасты. Содан кейін ол 1812 жылдың қыркүйегінде Бургостың қоршауына, 1813 жылдың маусымында Витория шайқасына және 1813 жылдың шілдесінде Сан-Себастьян қоршауына, сондай-ақ 1813 жылдың қарашасында Нивель шайқасына және 1813 жылдың желтоқсанында Ниве шайқасына қатысты (онда ол қайтадан жараланды). 1815 жылы 2 қаңтарда Бат орденінің кавалер-командующийы болып тағайындалды. Ол 1826 жылы Лондондағы 6 Upper Grosvenor Street мекенжайындағы мүлікті сатып алды. Гомм 1829 жылы 16 мамырда полковник, ал 1837 жылы 10 қаңтарда генерал-майор болды. Ол 1839 жылы Ямайкадағы әскерлердің қолбасшысы болды және сол рөлде жасыл қызбаның, Ямайкада орналасқан британ әскерлерінің арасында өлімнің негізгі себебі, тауларда әлдеқайда аз таралған екенін байқады, сондықтан ол таулардың биігінде Ямайканың Ньюкасл қаласында жаңа казарма құрды. 1842 жылы Кембридж университеті оған құрметті заң докторы дәрежесін берді. Гомм 1842 жылдың басында Маврикий губернаторы болып тағайындалғанға дейін қысқа уақыт бойы Солтүстік округтің бас қолбасшысы болды. 1846 жылы 9 қарашада генерал-лейтенант болып тағайындалған ол 1849 жылы жаз айында бас қолбасшы болу үшін Үндістанға жіберілді. Бірақ Непьер 1851 жылы желтоқсанда Индияның бас қолбасшысы лауазымынан кеткеннен кейін, Гомм оны алмастырды. Ол 1856 жылы белсенді қызметтен зейнеткерлікке шықты. 1859 жылы 21 маусымда Бати орденінің Ұлы крестінің кавалері болып, 1868 жылы 1 қаңтарда фельдмаршал болып жоғарылатылғаннан кейін, 1872 жылы қазанда Тауэрдің констеблі болды. Ол сондай-ақ 13-ші жаяу полкінің құрметті полковник болып қызмет етті. Ол 1875 жылы 15 наурызда Суссектегі Брайтон қаласында қайтыс болды және Ротерхиттегі Христос шіркеуінде жерленді.

Born the son of Lieutenant Colonel William Gomm (who served in the 46th Foot during the American Revolutionary War and was killed in the attack on Guadeloupe in April 1794) and Mary Alleyne Gomm (née Maynard), Gomm was commissioned as an ensign in the 9th Regiment of Foot on 24 May 1794, at the age of nine, in recognition of the services rendered by his father. Promoted to lieutenant on 14 April 1795, he continued his full time education at a private school in Woolwich. Gomm joined his regiment in 1799 and was deployed to the Netherlands where he fought under the Duke of York and Albany at the Battle of Bergen in September 1799 and at the Battle of Alkmaar in October 1799 during the Anglo Russian invasion of Holland. he joined the Senior Division of the new Royal Military College at High Wycombe. He went on to fight at the Siege of Ciudad Rodrigo in January 1812, the Siege of Badajoz in April 1812 (where he was wounded) and the Battle of Salamanca in July 1812 before being promoted to lieutenant colonel on 17 August 1812. After that he took part in the Siege of Burgos in September 1812, the Battle of Vitoria in June 1813 and the Siege of San Sebastián in July 1813 as well as the Battle of Nivelle in November 1813 and the Battle of the Nive in December 1813 (where he was wounded again). and was appointed a Knight Commander of the Order of the Bath on 2 January 1815. He acquired a property at 6 Upper Grosvenor Street in London in 1826. Gomm was promoted to colonel on 16 May 1829 and to major general on 10 January 1837. He became Commander of the troops in Jamaica in 1839 and in that role observed that yellow fever, a major cause of death among the British troops stationed in Jamaica, was far less prevalent in the mountains and he therefore established new barracks at Newcastle, Jamaica, high in the mountains. He was awarded an honorary Doctor of Laws degree by Cambridge University in 1842. Gomm was briefly General officer commanding Northern District in early 1842 before being appointed the Governor of Mauritius in June 1842. Promoted to lieutenant general on 9 November 1846, he was sent out to India in Summer 1849 to become Commander in Chief, India arriving only to discover that his appointment had been cancelled in favour of Sir Charles Napier. but, following Napier's resignation as Commander in Chief, India, Gomm succeeded him in December 1851. he retired from active service in 1856 and, after advancement to Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 21 June 1859 and after further promotion to field marshal on 1 January 1868, he became Constable of the Tower in October 1872. He also served as honorary colonel of the 13th Regiment of Foot. He died at Brighton in Sussex on 15 March 1875 and was buried at Christ's Church in Rotherhithe.