Кіріспе

Үндістан субконтинентінде сөйленетін диалектілер Дхатки (धाटकी; ڍاٽڪي), сондай-ақ Дхатти (धाटी; ڍاٽي), Тари (थारी; ٿَري) деп те аталады. Бұл диалект континуум немесе Синдхи мен Раджастхан (Марвари) араласқан кіші диалекттер кластері / сериясы. Дхатки диалектілері екі топқа бөлінеді. Батыс даткиі - Пәкістанның Тарпаркар қаласында, ал шығыс даткиі Үндістан мен Пәкістан шекарасында, Үндістанның Джайсалмер және Бармер аудандарында қолданылады. Дхатки диалектілері мен олардың атаулары Тарпакар аймақтарына негізделген, олар: Мухрано және Самроти және т.б. Дхатки тілін сөйлейтіндер этникалық тұрғыдан Раджастхандықтар, Синдхилер және Гуджаратилер, Дхатки тілі бұл халықтарды бір шатыр астында ана тілі ретінде біріктіреді. Кейбір дхатки тілді қауымдастықтар 1947 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін Үндістанға көшіп келді және сол күннен кейін аз санда жалғастырды, бірақ дхатки тілділердің басым көпшілігі әлі де Пәкістанда тұрады. Дхактидің үнді-арий тілдері үшін стандартты дауыстылар жиынтығы бар: [ə aː ɪ iː ʊ (кейде: u) uː eː oː ɛː ɔː]. ʊ дауыстысы қысқа u түрінде, ɪ дауыстысы қысқа i түрінде орындалуы мүмкін. Еː дауыстысы дифтонг əiː ретінде немесе сөйлеушінің акцентіне байланысты жүзеге асырылады. Өрнек оː көбінесе дифтонг əuː ретінде іске асырылады. Назализацияланған дауыстылар дакти тілінде сөз соңында кездеседі, олар: [ĩː ẽː ɛ̃ː ɑ̃ː ɔ̃ː õː ũː].

Жазу жүйесі

Бұл тіл екі негізгі жазу жүйесін қолданады. Үндістанда деванагари жазуы (ол сонымен қатар марвари, хинди және басқа да көптеген солтүстік үнді тілдерінде қолданылады) қолданылады; ал Пәкістанда синди жазуы қолданылады. Кейбір саудагер отбасылары, әсіресе шекараның Үндістан жағында, өздерінің жазуларын, әдетте Махаджани жазуының түрлерін қолданады.