Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетбол жаттықтырушысы (1906–1964)
American basketball coach (1906–1964)
Леонард Томас Блэкберн (23 қаңтар 1906 – 6 наурыз 1964) – американдық баскетбол жаттықтырушысы. Огайо штатының Пиблс қаласында туған ол 1947 жылдан 1964 жылы қайтыс болғанға дейін Огайо штатының Дейтон қаласындағы Дейтон университетінің ерлер баскетбол командасының бас жаттықтырушысы болды. Ол Дейтон Флайерстерді 1962 жылғы Ұлттық шақыру турнирінде жеңіске жеткізді.
Leonard Thomas Blackburn (January 23, 1906 – March 6, 1964) was an American basketball coach. The Peebles, Ohio native served as head men's basketball coach at the University of Dayton in Dayton, Ohio, from 1947 until his death in 1964. He led the Dayton Flyers to a championship at the 1962 National Invitation Tournament.
Ерте өмір
Блэкберн 1906 жылы дүниеге келген. Вилмингтон колледжіне оқуға түсер алдында екі жыл бойы болат жұмысшысы болып жұмыс істеді, онда футбол, баскетбол және бейсболмен айналысты. Колледжді бітіргеннен кейін, ол Огайо штатының Вест-Карроллтон қаласындағы мектептерде төрт жыл бойы, ал Огайо штатының Ксения орта мектебінде сегіз маусым бойы баскетболдан жаттықтырды. Оның сегіз командасының алтауы чемпион атанды, соның ішінде 1942 жылы штаттық біріншілікте жеңіс тойлады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Блэкберн Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласындағы Әскери-теңіз күштерінің дене шынықтыру бағдарламасына қатысты. Соғыстан кейін ол Солтүстік Каролинада гольф ойнаумен кәсіби түрде айналысты.
Blackburn was born in 1906. He was employed as a steelworker for two years before enrolling at Wilmington College where he played football, basketball and baseball. After graduation, he coached high school basketball for four years in West Carrollton, Ohio and eight seasons at Xenia, Ohio Central High School, where six of his eight teams won championships, including the state title in 1942. In World War II, Blackburn joined the Navy physical education program at Chapel Hill, North Carolina. After the war, he became a golf pro in North Carolina.
Бас бапкер мансабы
1947 жылы Блэкберн Дейтонның толық уақытты баскетбол жаттықтырушысы болды, бұл оған алдыңғы екі маусымда барлығы жеті ойын жеңіп алған құлдыраған команданы мұра етті. Блэкберннің бағдарламасындағы қатаң тәртіпке берілгендігі Дейтонның келесі жылдары ұлттық деңгейде танылуына көмектесті. Блэкберннің екінші командасы жеңіспен аяқтады және Ұлттық католиктік турниріне шақырылды. Екі жыл өткен соң, Блэкберннің «Флайерс» командасы 10 NIT турниріне алғашқы шақыруын алды. Блэкберн 1950-ші және 1960-шы жылдардың басында Дейтонды ұлттық колледж баскетболдағы қуатты команда ретінде қалыптастырды, сол кездегі ең беделді постсезондық турнир саналған NIT финалына алты рет ілікті. Блэкберн «Флайерс» бас жаттықтырушысы ретінде 17 маусымда 352–141 есебін (.714) көрсетті, постсезондық ойындарда 22–12 есебін (.647) көрсетті және 1962 жылы NIT чемпионатын жеңіп алды. 1963–64 маусымында Блэкбернге қатерлі ісік диагнозы қойылды, бірақ ол соңғы үш ойынды қоспағанда, команданы жаттықтыруын жалғастырды. Көмекші жаттықтырушы Дон Донохер маусымның қалған бөлігінде уақытша жаттықтырушы болды, бірақ Дейтон бүкіл маусымды Блэкберннің еңбегі деп есептейді. Блэкберн 1964 жылдың 6 наурызында, «Флайерс» командасының жаттықтырушылық тақтасындағы соңғы ойынынан кейін сегіз күн өткен соң қайтыс болды.
Blackburn became Dayton's first full time basketball coach in 1947, inheriting a moribund team that had won seven total games over the previous two seasons. Blackburn's insistence on strict discipline within his program helped lift Dayton to national prominence in the following years. Blackburn's second team finished with a winning record and was invited to the National Catholic Invitational post season tournament. Two years later, Blackburn's Flyers would receive the first of 10 NIT invitations. Blackburn established Dayton as a national college basketball powerhouse through the 1950s and early 1960s, advancing to the NIT Finals six times in what at the time was regarded as the more prestigious post season college basketball tournament. Blackburn had a 352–141 record (.714) in 17 seasons as the Flyers head coach, held a 22–12 record (.647) in postseason play, and won an NIT championship in 1962. Blackburn fell ill with cancer during the 1963–64 season, but coached the Flyers through all but the final three games before stepping down. Assistant coach Don Donoher served as interim coach for the rest of the season, though Dayton credits the entire season to Blackburn. Blackburn died on March 6, 1964, eight days after his last game on the Flyers bench.
Марапаттар мен мойындау
Дейтон университеті Блэкбернді 1969 жылы Атлетика даңқ залына қабылдады және Дейтон университеті аренасындағы ойын алаңына оның бұрынғы жаттықтырушысының есімін берді. Жыл сайынғы Дейтон-Ксавьер баскетбол ойынының жеңімпазы екі университеттен шыққан бұрынғы баскетбол жаттықтырушыларының құрметіне аталған Блэкберн/Маккафферти кубогымен марапатталады.
The University of Dayton inducted Blackburn into its Athletics Hall of Fame in 1969, and named the playing court at the University of Dayton Arena after their former coach. The winner of the annual Dayton Xavier basketball game is awarded the Blackburn/McCafferty Trophy, named for the two former basketball coaches at each university.