Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пьер Рехов – француз-израильдік деректі фильмдер режиссері, режиссер және романисттің псевдонимі. Ол негізінен араб-израиль және израиль-палестина қақтығыстары, осы қақтығыстарды БАҚ-та бейнелеу және терроризм туралы түсірген фильмдерімен танымал. Рехов сонымен қатар көркем әдебиет авторы, оның романдары Францияда белгілі бір табысқа жетті, ал бірнешеуі ағылшын және неміс тілдеріне аударылды.
Pierre Rehov is the pseudonym of a French–Israeli documentary filmmaker, director and novelist, most known for his movies about the Arab–Israeli conflict and Israeli–Palestinian conflict, its treatment in the media, and about terrorism. Rehov is also a fiction writer, whose novels have enjoyed some success in France, and several have been translated into English and German.
Өмір
Рехов Алжир әлі француз департаменті болған кезде, Алжирден шыққан еврей отбасында дүниеге келген. Ол жас кезінде терроризмді бастан өткерді, оның мектебі "FLN" (Алжирдің "Азаттық" ұлттық майданы) жасаған террористік шабуылдың нысаны болған. 1961 жылы оның отбасы, жаппай қырғыннан қорқып, Алжирден қашқан "pieds noirs" (Алжирдің мұсылман емес тұрғындары) құрамына кірді. (Алжирдегі тазарту шаралары шамамен 200 000 адамның қаза табуына әкелді). Кейінірек еврей босқындары туралы түсірілген фильм ("Silent Exodus") 1948 және 1974 жылдар аралығында мұсылман елдерінен қуылған немесе қашқан еврейлердің тағдырын баяндады. Рехов Алжирден келген өзінің қауымдастығын сипаттамауды жөн көрді, себебі Алжир соғысы еврей қауымдастығынан гөрі Францияның колониялық мәселесі болды. Дегенмен, ол Алжир Францияның құрамына кірмес бұрын, ғасырлар бойы мұсылман антисемитизмінен зардап шеккенін еске алады. Рехов Мұхаммед әл-Дурраның өлімін теледидардан көргенге дейін белсенді болмағанын айтады және оның шынайылығына күмәндана бастады. Ол әл-Дурраның өліміне қатысты алғашқы журналистік тергеу жүргізді және әлі күнге дейін оның палестиналық үгіт-насихат машинасының құрбаны болғанына сенеді. Кейіннен француз сотында әл-Дураның израильдік әскерлер тарапынан өлтірілмегені дәлелденді. Рехов әрбір журналист Палестина аумақтарында қауіпсіз жұмыс істеу үшін палестиналыққа (немесе сондай көрінуге) тиіс екенін мәлімдейді, бұл, басқа факторлармен қатар, әсіресе француздық БАҚ-та Израильге қарсы жүйелі пікірқанастық тудырады. Ол палестиналықтар мен израильдіктердің қатар өмір сүретін екі мемлекеттік шешімді қолдайды, бірақ бейбітшілікке көптеген ұрпақтар бойы қол жеткізілмейді деп санайды. Ол кінәны Палестина басшылығы мен Хамасқа жабады, олар Біріккен Ұлттар Ұйымы мен Еуропалық Одақ Израильге қарсы бағытталғандықтан, келіссөздер арқылы қақтығысты шешуге мүдделі емес. 2008 жылдың қаңтар айында Рехов Бағдад пен Дурадағы 4/1-ші АҚШ атқыштар дивизиясымен бірге болды, онда ол сағаттап материал түсірді, Ирактағы жағдайды жергілікті жерден көрсетті. Бұл кадрлар оның "Қараңғылыққа жол" атты деректі фильмінің құрамына кірді. 2008 жылы Рехов Францияда және Еуропаның басқа елдерінде антисемитизмнің күшеюіне байланысты АҚШ-қа көшті. Үш жылдан кейін, 2011 жылдың қарашасында ол Тель-Авивке (Израиль) көшті, қазір онда тұрып жатыр. Журналист және сарапшы ретінде ол Le Figaro, Valeurs Actuelle, The Gatestone Institute, The Jerusalem Post және Dreuz және Atlantico сияқты көптеген саяси блогтарда тұрақты түрде жазады. Рехов Шарон Ямбемге үйленген, ол Үндістаннан Израильге көшіп келген еврей. Бұрынғы некесінен Сингапурда тұратын ұлы мен Нью-Йоркте тұратын қызы бар. 2022 жылы екінші некесінен үшінші баласы дүниеге келді.
Rehov was born to a Jewish family from Algiers, when Algeria was still a French department. He experienced terrorism at a young age when his school was the target of a terror attack conducted by the "FLN" (Algerian National Front of "Liberation"). In 1961, his family became a part of pieds noirs (non Muslim inhabitants of Algeria) fleeing from Algeria in fear of massacres. (A purge in Algeria led to the massacre of close to 200,000 people). A later film on Jewish refugees (Silent Exodus) described the fate of Jews who were expelled from or fled Muslim countries between 1948 and 1974. He chose not to describe his own community from Algeria, since the Algerian war was a colonial problem involving France more than the Jewish community, although he recalls that Jews in Algeria had been suffering from Muslim antisemitism for centuries, before Algeria was part of France. Rehov says he was not any sort of activist until he saw the death of Muhammad al Durrah on television, and doubted its authenticity. He was the first to conduct a journalistic investigation into the murder of al Durrah whom he still believes was the victim of the Palestinian propaganda machine. It was later demonstrated in a French court that Al Durah could not have been killed by Israeli soldiers. Rehov claims that every reporter must be (or appear to be) pro Palestinian to work in the Palestinian territories safely and this, among other things, creates systematic anti Israeli bias, especially on French media outlets. He advocates a two state solution, for Palestinians and Israelis to live side by side, but does not believe that peace will be possible for many generations. He puts the blame on the Palestinian Authority and Hamas, that would have no interest in solving the conflict through negocations since the United Nations and the European Union are biased against Israel. In January 2008, Rehov was embedded in the 4/1 US cavalry in Baghdad and Durah, where he filmed hours of dailies, showing the situation in Iraq from the field. Those images are part of his documentary The Path to Darkness. In 2008 Rehov moved to the United States due to what he described as a growing climate of antisemitism in France and the rest of Europe. Three years later, in November 2011, he moved to Tel Aviv, Israel, where he now lives. As a journalist and commentator, he writes regulartly in Le Figaro, Valeurs Actuelle, The Gatestone Institute, The Jerusalem Post and many political blogs, including Dreuz and Atlantico. Rehov is married to Sharon Yambem, a Jewish immigrant to Israel from India. From a previous mariage he has a son, who lives in Singapore and a daughter who is an actrice and lives in New York. A third child was born in 2022 from his second marriage.
Романдар
Cellules Blanches – Француз баспасының ірі баспашысы Альбин Мишель шығарған. Германияда «Wesse Zellen» деген атпен, ал ағылшын тілінде «Beyond Red Lines» деген атпен жарық көрді. Жақында испан және итальян тілдерінде жарық көреді. Терроризмге қарсы іс-қимыл туралы триллер. «Ты сондай әдемі боласың» – Белфонд баспасынан, 2018 жылдың маусымы. Ted – «La Mécanique Générale» баспасынан, 2019 жылдың қаңтары. Beyond Red Lines – «Thirty Trees» баспасынан, 2020 жылдың наурызы. The Third Testament – «Thirty Trees» баспасынан, 2021 жылдың шілдесі. 88 – «Cosmopolis» баспасынан, 2021 жылдың ақпаны. Amnesia – «Cosmopolis» баспасынан, 2022 жылдың наурызы. Red Eden – «Thirty Trees» баспасынан, 2022 жылдың мамыры. Nuit Américaine – «Cosmopolis» баспасынан, 2022 жылдың қыркүйегі.
Cellules Blanches – Published by the major French publisher, Albin Michel. Published in Germany under the title Wesse Zellen and in English under the title "Beyond Red Lines". Soon to be published in Spanish and Italian. A thriller about counter terrorism. Tu seras si jolie Published by Belfond. June 2018
Ted Published by "La Mécanique Générale". January 2019
Beyond red lines Published by "Thirty Trees". March 2020
The Third Testament Published by "Thirty Trees". July 2021
88 Published by "Cosmopolis". February 2021
Amnesia Published by "Cosmopolis". March 2022
Red Eden Published by Thirty Trees. May 2022
Nuit Américaine Published by Cosmopolis. September 2022