Кіріспе

Шығыс Фризиялық ақсүйек Бальтазар Оомкенс фон Эсенс (1540 жылы қайтыс болды) – Шығыс Фризиялық ақсүйек. Ол Эсенс қамалындағы Бремен армиясымен шайқаста қаза тапты. Оның жақтастары оны соңғы нағыз фризиялық азаттық күрескері деп сипаттады, алайда кейбіреулер оның зорлыққа деген шексіз құштарлығын сынады.

Өмірбаяны мен тарихы

Балтазар Оомкенс фон Эсенс – Харлингерлендтің лорды және Ольденбург графесі Армгардтың ұлы, Геро Оомкенс фон Эсенс. Оомкенс әулеті Шығыс Фризияда (қазіргі Германияның Нидерсаксенінің бөлігі) және Фризия Оламанбтінде, Гронингер Оммеланденде (қазіргі Нидерландтың Гронингеннің бөлігі) бекінген. Әулет фриздердің патшасы Радбодтан тікелей таратылғанымен мақтанған. Балтазар XV ғасырдың соңынан бастап Шығыс Фризияны өз билігімен біріктіруге тырысқан Цирксена әулетінің өркендеуіне қарсы ескі фриз аристократиясының табысты қарсылығын жетекшілік етті. Цирксеналар протестантизмді қолдады, ал Балтазар мен оның әкесі католик шіркеуіне адал болды. Олденбург графтарымен және Гелдерланд/Гелре герцогымен жақын қарым-қатынаста болған Балтазар Оомкенс фон Эсенс Цирксеналардың күмәнді саяси билікті басып алу әрекеттеріне (соның ішінде Харлингерленд иелігіне қатысты жалған императорлық құжаттар) қарсы тұрды және Цирксеналардың реформациялық одақтастарына қарсы католик шіркеуінің мүдделерін қорғады. Оның қарсылығының нәтижесінде Харлингерланд 1744 жылы Ұлы Фридрихке мұрагерлік арқылы өткенге дейін өз құқығымен еркін округ болып қала берді. Балтазар Оомкенс фон Эсенс фриз халқының арасында танымал болды және осылай қалды. Ол бүгінде "Юнкер Балтазар" деп еске алынады, ал Эсенсте (ол 1527 жылы қала құқығын берген) оның құрметіне жыл сайын фестиваль өткізіледі.

Аңыздар

Балтазар Оомкенс фон Эсенс есімімен байланысты аңыз бар, ол қаланың елтаңбасында осы күнге дейін бейнеленген. Бір жылы қаланы Бремен қамалдады, ал қала қабырғасының ішінде көшпелі музыкант пен оның ойнайтын аюы қалды. Қамалдау созылған сайын азық-түлік азайды, аштықтан зардап шеккен аю қашып кетті. Шынжырларын жыртып, аю қорғаныс мұнараларының біріне көтерілді, онда оның ашулы айқайы қамалдаушылардың назарын аударды. Аю шатақтап, ежелгі қабырғалардың бір бөлігін қиратып, оларды жауға лақтырды. Қамалдаушылар Эсенс халқының аюды тамақтандыруға жеткілікті азығы болса, олардың өздерін де тамақтандыруға жететінін ойлады. Сонымен қатар, аюдың айқайы оларды алаңдатқандықтан, қамалды тоқтатып, Бременге қайтып кетті. Алғыс айту ретінде Эсенс халқы аюды қалалық елтаңбасында мәңгі есте қалдырды (кейін Шығыс Фризия және Витмунд ауданының елтаңбасына да енгізілді).