Кіріспе

Метрикация немесе Халықаралық бірліктер жүйесіне (СИ) негізделген өлшем жүйесіне көшу Үндістанда 1955 және 1962 жылдар аралығында кезең-кезеңмен жүзеге асырылды. 1956 жылдың желтоқсанында Үндістан Парламенті 1958 жылдың 1 қазанында күшіне енген «Салмақтар мен өлшемдер туралы» заңмен метрикалық жүйені қабылдады. 1955 жылы Үндістан Үкіметі елде ондық монета жүйесін енгізу үшін «Үнді монеталары туралы» заң қабылдады. Жаңа монеталар жүйесі 1957 жылдың сәуір айында заңды төлем құралына айналды, онда рупия 100 пайсадан тұрады. Келесі бес жыл бойы ескі және жаңа жүйелердің екеуі де заңды болды. 1962 жылдың сәуір айында барлық басқа жүйелерге тыйым салынды. Осы процесс «үлкен жарылыс» деп аталады, ол бірден бұрынғы метрикалық емес өлшемдерді қолдануға тыйым салуды, метрикалық жүйеге көшуді, барлық мемлекеттік басылымдар мен заңдарды қайта жариялауды және білім беру жүйесін метрикалық жүйеге ауыстыруды қамтиды. Үндістанның көшуі оның бұрынғы отарлаушысы Ұлыбританияны қоса алғанда, көптеген басқа елдерге қарағанда жылдамдатылды. Бұған халықтың төмен сауаттылығы және бұрын елде бірыңғай стандартты өлшем жүйесі болмауы себеп болды – британдық императорлық бірліктерді жоғарғы топтар қолданса, кедейлер әртүрлі аймақтық жүйелерді пайдаланды. Үндістандық модель өте табысты болды және кейіннен Африка мен Азияның бірнеше елдерінде метрикацияға үлгі ретінде қызмет етті. Үндістанның Нью-Делиде орналасқан Ұлттық физикалық зертханасы Үндістандағы СИ бірліктерін сақтауға жауапты. Ол сонымен қатар салмақтар мен өлшемдердің ұлттық стандарттарын калибрлейді.

Тарих

Метрикалаудан бұрын Үндістан үкіметі 1870 жылы қабылданған Үндістан салмақтары мен өлшемдері заңына сүйенді, ол британдық империялық жүйені қолданды. Дегенмен, елдің басқа аймақтарында көптеген басқа жергілікті жүйелер де қолданылып келді, бұл үкімет шенеуніктері мен жалпы халық үшін үнемі туындайтын мәселе болды. П. Н. Сетт Үндістан ондық қоғамын құрды және оның хатшысы болды, қоғамның мақсаты Үндістанда метрикалық жүйені енгізуді ілгерілету болды. П. Н. Сеттке қоғамның басқа да мүшелері көмектесті, мысалы профессорлар доктор Х. Л. Рой, доктор С. К. Митра және П. С. Махаланобис, сондай-ақ басқа да көрнекті үнді ғалымдары. 1930 жылдан бастап олар газеттер мен журналдарда мақалалар жазып, пікірсайыстарға қатысып, әдебиет тарату арқылы ескі, дұрыс емес жүйенің орнын басуды жақтады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі аралық үкімет кезінде салмақтар мен өлшемдерді стандарттауға әрекеттер жасалды, бірақ билеуші партияның консервативті бөлігі оның қабылдануына жол бермеді. Содан кейін Үндістан ондық қоғамы көрнекті ғылыми тұлғалар мен қоғамдық қайраткерлерді жұмылдырды. П. Н. Сетт 1944 жылдың 17 қаңтарында валютаны метрикалау жоспарын ұсынды, ол ақыры 1955 жылы Үндістан Парламентімен қабылданды.

Қазіргі кездегі кең таралған қолданысы

Бүгінде барлық ресми өлшемдер метрикалық жүйеде жүргізіледі. Дегенмен, күнделікті қолданыста үндістер әлі де британдық өлшем бірліктерін қолдануы мүмкін.

Ерекшеліктер

Дене биіктігі кейде фут пен дюйммен өлшенеді. Таулардың биіктігі әлі көбінесе футпен есептеледі. Үнді сандары жүйесінде crore және lakh қолданылады. Дөңгелек дискісінің диаметрі әлемдік стандарт бойынша дюйммен өлшенеді. Дене температурасы кейде Фаренгейт градустарымен өлшенеді. Құрылыс және жылжымайтын мүлік салалары метрикалық және империялық жүйелерді қолданады, бірақ ауданды шаршы футпен және акрмен жарнамалау жиі кездеседі. Мақта көбінесе "candy" (0,35 империялық тонна, 355,62 кг) немесе дорбамен (170 кг) сатылады. Автомобиль өнеркәсібі қозғалтқыш қуатын императорлық ат күшімен (hp(I)) өлшейді. Шиналардағы ауа және газдалған сусындар фунт күшімен дюйм шаршыға (PSI) дейін толтырылады. Киім өлшемдері дюймдердің толық санымен беріледі. Аяқ киімнің өлшемдері дюймнің үштен бірін құрайды. Футбол алаңдарының ұзындығы ярдпен, ал қабырғаларының биіктігі футпен өлшенеді. Телевизорлар мен компьютер мониторларының дисплейінің көлемі дюйммен диагональ бойынша өлшенеді. Көптеген елдердегідей, авиациялық биіктік футпен өлшенеді.