Оңтүстік Африкалық боксшы-шпион: Зұлматқа қарсы күрес және сатқындық трагедиясы
Robey Leibbrandt
Сидней Лейбрандт: Олимпиада, шпионаж және сатқындық. 2-ші дүниежүзілік соғыста Германия үшін Оңтүстік Африкадағы британдықтарға қарсы тыңшылық еткен боксшының тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африкалық боксшы және тыңшы (1913–1966)
South African boxer and spy (1913–1966)
Сидни Роби Лейббрандт (25 қаңтар 1913 – 1 тамыз 1966) – Оңтүстік Африканың Олимпиадалық спортшысы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оңтүстік Африкада Британ империясына қарсы үшінші рейхтің «Абвер» агенті ретінде жұмыс істеген. 1943 жылы Оңтүстік Африка соты оны мемлекеттік қасаққа қарсы қылмыс жасағаны үшін кінәлі деп тапты және 5 жылға бас бостандығынан айырды.
Sidney Robey Leibbrandt (25 January 1913 – 1 August 1966) was a South African Olympian, who during World War II acted as an Abwehr agent for the Third Reich against the British Empire in South Africa. In 1943, he was convicted of high treason by a South African court and imprisoned for 5 years.
Германияның әскери қызметі
1936 жылғы Берлин Олимпиадасында нацистік Германияда болғаннан кейін, онда Адольф Гитлер мен нацистік Германия оған үлкен әсер еткен, Лейббрандт 1938 жылы Берлинге гимнастиканы оқу үшін Рейх академиясына оралды және 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда онда қалды. Одан кейін ол Вермахтқа ерікті болып қосылды, онда Оңтүстік Африкадан шыққан алғашқы парашютист және планерист ретінде оқытылды. Кейін Лейббрандт Берлиннің батысындағы Бранденбург-ан-дер-Хавель қаласының жанындағы Abwehr II (Abwehrschool "Quenzgut") базасындағы жасырын соғыс агенттеріне арналған "Бранденбургерлер" саботаж оқу курсына жіберілді.
Following his stay in Nazi Germany for the 1936 Berlin Olympics, during which he had been deeply impressed with Adolf Hitler and Nazi Germany, Leibbrandt returned to Berlin in 1938 to study at the Reich Academy for Gymnastics, and remained when World War II began in 1939. He subsequently volunteered with the Wehrmacht, with which he became the first South African to be trained as a Fallschirmjäger, and a glider pilot. Leibbrand was subsequently seconded to the Brandenburgers sabotage training course for irregular warfare agents at Abwehr II (Abwehrschool "Quenzgut") near Brandenburg an der Havel, west of Berlin.
Қорғаныс агенті
Лейббрандт бейресми соғыс жаттығуларын аяқтағаннан кейін, Abwehr оны "Вайсдорн операциясы" (Гавторн операциясы) – Оңтүстік Африка Одағының премьер-министрі Ян Смуц басқаратын үкіметке қарсы төңкеріс жасау жоспарына қатысуға тағайындады. Оңтүстік Африка Британ империясының бір бөлігі болғандықтан, ол елді соғысқа қатыстырған еді. Лейббрандт 1941 жылғы 5 сәуірде "Уолтер Кемпф" агенттік кодымен Германиядан кетті. 1941 жылғы маусымда Солтүстік және Оңтүстік Атлант мұхиттары арқылы теңіз саяхатынан кейін, Кристиан Ниссен басқарған, Abwehr қолданған, басып алынған француз желкенді қайығы "Кайло" арқылы Кейптаундан солтүстікке қарай Намакваланд жағалауына түсірілді. Оңтүстік Африкаға оралғаннан кейін Лейббрандт африканер халқының арасындағы нацистік көзқарасты жақтаушылармен байланыс орнатуға тырысты, бірақ олардың жетекшісі Йоханнес Ван Ренсбург оның миссиясына қолдау көрсетпеді.
After Leibbrandt had completed his irregular warfare training he was assigned by the Abwehr to take part in 'Operation Weissdorn' (Operation Hawthorn), a plan for a coup d'état against the Government of the Union of South Africa led by Prime Minister Jan Smuts, which had taken South Africa into the war as a part of the British Empire, as South Africa was a Dominion. Leibbrandt left Germany on 5 April 1941 under the agent code name Walter Kempf. In June 1941 after a sea voyage down the North and South Atlantic Oceans he was put ashore from an Abwehr operated captured French sail boat called Kyloe, captained by Christian Nissen, on the Namaqualand coast north of Cape Town. Once back in South Africa, Leibbrandt made contact with what he hoped would be pro Nazi elements among the Afrikaner populace known as the Ossewabrandwag, but its leader Johannes Van Rensburg was found to be unsympathetic to his mission.
Көтеріліс науқаны, тұтқындау, сотталу және қамауға алу
Лейббрандт Осевабрандвагтан 60 адамнан аспайтын жарымәскери күш құрды, оларды Оранж еркін мемлекеті мен Трансвальдта жасаған Гитлер үлгісіндегі сөздері арқылы тартты. Лейббрандт тобы инфрақұрылым нысандарына қарсы ұсақ масштабты партизандық соғыс операцияларын жүргізді, электр желілері мен теміржол жолдарын жарды, телефон және телеграф сымдарын кесті. 1942 жылдың соңында Оңтүстік Африка армиясының әскерлерімен болған қақтығыста Лейббрандт танылды, соның салдарынан ол қашқынға айналды. 1942 жылдың желтоқсан айының соңында ол Преторияда билік органдарына хабарлау арқылы ұсталды. Жоғары мемлекеттік қылмысқа қатысты сотта Лейббрандт "Халық және Фюрер" үшін әрекет еткенін айтудан және сотқа нацистік сәлем беруден басқа, сотқа қатысудан бас тартты. 1943 жылдың 11 наурызында сот оны өлім жазасына кесті. Өкімді естігеннен кейін ол "Мен өлімді құттықтаймын!" деп айқайлады, бұл сот залындағы бірнеше жақтастардан қолдауға ие болды. Лейббрандтты шейіт етуден және африканерлер арасында нацистік көзқарастарды күшейту қаупінен сақтау үшін, Премьер-министр Ян Смуц өлім жазасын өмір бойына бас бостандығынан айыруға ауыстырды.
Leibbrandt assembled a paramilitary force of less than 60 men from the Ossewabrandwag, recruited during a series of Hitlerite style speeches that he made in the Orange Free State and the Transvaal. Leibbrandt's group launched a series of small scale guerrilla warfare operations against infrastructure targets, dynamiting power lines and railway tracks, and cutting telephone and telegraph cables. During an engagement with South African Army troops in late 1942, Leibbrandt was recognised, and consequently became a fugitive. He was captured in Pretoria in late December 1942 after a tip off given to the authorities. During his trial on charges of high treason, Leibbrandt refused to participate except to state that he had acted for "Volk & Fuhrer", and to give a Nazi salute to the court. On 11 March 1943, the court sentenced him to death. After hearing the sentence pronounced he shouted "I welcome death! ", to the receipt of some cheering from a handful of supporters in the court's public gallery. To avoid making Leibbrandt a martyr and risk increasing pro Nazi sympathies among the Afrikaners, the sentence was commuted to life imprisonment by Prime Minister Jan Smuts.
Соғыстан кейінгі
1948 жылы Лейббрандтың жазасы жаңа Ұлттық партия үкіметінің, Даниэль Франсуа Малан басшылығымен шығарылған жалпы кешірімге байланысты тоқтатылды. Бұл партия Оңтүстік Африканың Екінші дүниежүзілік соғысқа Ұлыбритания империясының жағында қатысуына қарсы болды және соғыста бейтараптық саясатын ұстанды. Лейббрандт түрмеден босатылғанда, кіреберісте оны "халық қаһарманы" ретінде қарсы алған африканерлердің шағын тобы күтіп тұрды. 1940 жылдардың аяғында ол қысқа мерзімге кәсіби боксқа қайта оралып, бірнеше жекпе-жекте жеңіске жетті. 1949 жылдың 15 қарашасында Виндхукте 36 жасында Лейббрандт 18 жасар Маргарета Корнелия Ботаға үйленді. Олардың үш ұлы және екі қызы болды. Олардың бір ұлына "Изан" (наци сөзінің керісінше) деп ат қойылды. Лейббрандт өмірінің соңына дейін саяси белсенділікпен айналысып, 1962 жылы "Коммунизмге қарсы қорғаныс фронтын" құрды және "Оян, Оңтүстік Африка" деген атпен бірқатар үнқатыстар шығарды.
In 1948, Leibbrandt had his sentence quashed in a general amnesty enacted by the new National Party Government under the leadership of Daniel François Malan, a party that had opposed South Africa's involvement into World War II on the side of the British Empire, and had a policy of neutrality in the conflict. When Leibbrandt was released from prison he was met at its entrance by a small crowd of Afrikaners, who treated him as a "folk hero". In the late 1940s, he returned briefly to professional boxing, winning a handful of fights. On 15 November 1949 at Windhoek, aged 36, Leibbrandt married then 18 year old Margaretha Cornelia Botha. They had three sons and two daughters. One of his sons was named "Izan" (Nazi spelled backwards). Leibbrandt remained politically active in later life, founding the 'Anti Communist Protection Front' in 1962, and producing a series of pamphlets entitled Wake up South Africa.
Өлім
Лейббрандт 1966 жылғы 1 тамызда Ледибрандта жүрек талмасынан қайтыс болды, оның өмірі 54 жылға толды. Оның денесі Ледибранд зиратында жерленген.
Leibbrandt died on 1 August 1966 at Ladybrand from a heart attack in his 54th year. His body was buried in Ladybrand Cemetery.