Кіріспе
Оноре де Бальзактың романы "Splendeurs et misères des courtisanes", әртүрлі түрде аударылған: "The Splendors and Miseries of Courtesans", "A Harlot High and Low" немесе "Lost Souls" – француз романисі Оноре де Бальзақтың 1838–1847 жылдары төрт бөліктен тұрып жарық көрген романы:
"Эстер бақытты" ("Esther heureuse", 1838)
"Сүйіспеншілікке ескі адамның қаншасы кетеді?" ("À combien l’amour revient aux vieillards", 1843)
"Жаман жолдар неге алып келеді?" ("Où mènent les mauvais chemins", 1846)
"Вотреннің соңғы жаңа өмірі" ("La Dernière incarnation de Vautrin", 1847)
Splendeurs et misères des courtisanes, translated variously as The Splendors and Miseries of Courtesans, A Harlot High and Low, or as Lost Souls, is an 1838–1847 novel by French novelist Honoré de Balzac, published in four initially separate parts:
Esther Happy (Esther heureuse, 1838)
What Love Costs an Old Man (À combien l’amour revient aux vieillards, 1843)
The End of Evil Ways (Où mènent les mauvais chemins, 1846)
The Last Incarnation of Vautrin (La Dernière incarnation de Vautrin, 1847)
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Люсьен де Рубенпре мен өзін абат деп жариялаған Карлос Эррера (Ваутрин) келісім жасады, егер Люсьен Ваутриннің нұсқауларын соқырлықпен орындауға келіссе, Парижде табысқа жетеді. Алайда Эстер ван Гобсек Вотриннің ең жақсы жоспарларын бұзады, өйткені Люсьен оған ғашық болады, ал ол оған ғашық болады. Лусьенді оны тастап кетуді мәжбүрлеудің орнына, ол Лусьенге осы құпия қатынасқа рұқсат береді, бірақ оны жақсы пайдаланады. Төрт жыл бойы Эстер Париждегі үйде қамалып, тек түнде ғана серуендеген. Алайда бір күні түнде өте бай банкир Барон де Нусинген оны көріп, қатты ғашық болады. Вотрин Нюсингеннің Эстерге деген құмарлығын түсінгенде, ол оның күшін Лусьенді алға жылжытуға көмектесу үшін, бароннан мүмкіндігінше көп ақша алу арқылы пайдалануды шешеді. Жоспар мынау: Ватрин мен Люсьеннің Люсьеннің өмір салты үшін 60 000 франк қарызы бар. Сонымен қатар, олар бұрынғы Рубенпре жерін сатып алу үшін бір миллион франк қажет, сонда Люсьен Клотильдаға, Гранлиевтердің бай, бірақ сұм қызына үйленуі мүмкін. Алайда, жағдай Ватрин қалағандай жақсы жүрмейді, өйткені Эстер өзін бірінші және жалғыз рет Нюцингенге бергеннен кейін (оны бірнеше ай күткеннен кейін) өз-өзіне қол жұмсайды. Полиция Вотрин мен Люсьенді күдікті деп санағандықтан, екеуін кісі өлтіруге күдікпен ұстайды. Бұл оқиғалар әсіресе қайғылы, өйткені бірнеше сағат бұрын Эстерге туыстарынан үлкен ақша мұра болыпты. Егер ол шыдаса, Люсьенге өзі үйленетін еді. Люсьен, әрқашан ақын, түрмеде жақсы жүрмейді. Вотрин тергеушілерді іс жүзінде өзін Испания патшасының құпия тапсырмасы бойынша қызмет ететін діни қызметкер Карлос Эррера деп ойлап алдауға тырысады, бірақ Люсьен сұхбаттасушының айла-амалына оңай беріліп кетеді. Ол тергеуші судья Камузоға бәрін, оның ішінде Вотриннің шынайы жеке басын да айтып береді. Кейін ол жасаған әрекетіне өкініп, өз-өзіне қол жұмсайды. Оның өз-өзіне қол жұмсауы, Эстердің өз-өзіне қол жұмсауы сияқты, уақытында орынсыз. Соттар Лусьенді босатуды шешті, себебі олар онымен қарым-қатынаста болған жоғары қоғамның әйелдерін кінәламауды қалады. Бірақ ол өзін-өзі өлтірген кезде, жағдай одан да қиындап, қимыл-қозғалысы одан да қиындап кетеді. Оқиғаның нәтижесі бойынша, Вотринде осы әйелдер Люсьенге жіберген хаттар бар екен. Ол оларды Лусьенді босату үшін қолданады. Ол сондай-ақ бірнеше серіктестерін құтқарып, оларға өлім жазасынан немесе кедейліктен құтылуға көмектеседі. Романның соңында Воутрин 1845 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін полиция құрамына кіреді. Өз беделін қорқытатын ақсүйектер басқа істерге ауысады.
Негізгі кейіпкерлер
Эстер Ван Гобсек, Люсьеннің бұрынғы сүйіктісі және оның құмар ақыны, Нусингенді азғыруға жіберілген. Нусингенмен ақша үшін жатқаннан кейін өзіне-өзі қол жұмсайды. Люсьен де Рубенпре, Ваутранның қорғауындағы амбициялық жас ақын, Клотильда де Гранлиеге үйленуге тырысады. Түрмеде өзін-өзі өлтіреді. Ваутран, Карлос Эррера деген атпен қашқан сотталған, нағыз аты Жак Коллин, лақап аты Тромп-ла-Морт. Жас жігіттерге құмар, Люсьеннің қоғамда жоғарылауына барлық жаман жолдармен көмектесуге тырысады. Барон де Нусинген, Эстерге ғашық және Ваутранның ақшалай амалдарының нысаны. Жаклин Коллин, Люсьеннің махаббатының нысаны, оның қоғамдағы абыройының кілті. Бірақ ол отбасының ежелгі жерін сатып алмаса, оған үйленуге болмайды. Оның әкесі, ақшаның шын мәнінде Эстерден келгенін, мұрадан (Люсьеннің әкесінен) емес екенін білген соң, үйленуге келіспейді. Сержи графесі мен Мофринье герцогіні, Люсьеннің бұрынғы сүйіктілері, Ваутран олардың өте ұятты хаттарын сақтайды. Камузо де Марвилл, Гранвиль графы, тиісінше судья және сот өкілі. Іске қатысқан жоғарғы топтағы әйелдерге нұқсан келтірмей, Ваутран мен Люсьеннің ісін шешуге тырысады. Пейраде, Контенсон, Корентин, Биби Лупин, полициямен байланысты түрлі шпиондар. Әр түрлі жеке себептермен Ваутранды ұстауға тырысады.