Элизабет Гилмер: Жаңа Зеландияның қоғам қайырмашысы және бағбаншысы
Elizabeth Gilmer
Элизабет Мэй Гилмер – жаңазеландиялық әлеуметтік қызметкер, педагог, бағбан. Әйелдер ұйымдарында, консервацияда белсенділік танытқан. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның бағбаны және белсендісі (1840–1960)
New Zealand horticulturalist and activist (1840–1960)
американдық журналист
the American journalist
Дәм Элизабет Мей Гилмер (туған кезде Седдон; 24 наурыз 1880 – 29 ақпан 1960) – Жаңа Зеландияның әлеуметтік жұмыскері, педагог және бағбаны. Ол Леди Галвей патриоттық гильдиясының төрағасы болды.
Dame Elizabeth May Gilmer (née Seddon; 24 March 1880 – 29 February 1960) was a New Zealand social worker, educationist and horticulturist. She chaired the Lady Galway Patriotic Guild.
Ерте өмір және мансап
Кумарада болашақ Жаңа Зеландия премьер-министрі Ричард Седдон мен Луиза Джейн (Спотсвуд) Седдонның қызы болып дүниеге келді. Ол Кумара мектебі мен Веллингтон қыздар колледжінде оқыды. Өмірі бойы табиғатты қорғау және бау-бақша шаруашылығына деген ең басты қызығушылықтарымен қатар, көптеген әлеуметтік және әйелдер ұйымдарының жұмысына белсенді қатысты. Ол Ұлттық әйелдер кеңесінің Веллингтон бөлімшесінде жетекші мүше болды және 1949 жылы Швейцарияның Лугано қаласында өткен халықаралық кеңестің конференциясында Жаңа Зеландияны өкілдік етті. 1934 жылдан 1957 жылға дейін Веллингтон колледждерінің басқару кеңесінде үкіметтік өкіл ретінде қызмет етті. Ол жергілікті өсімдіктерді қорғау заңының қабылдануы және Ағаштар күнінің қайта жаңғыртуы үшін жұмыс істеді.
Born as Elizabeth May Seddon at Kumara to the future New Zealand Prime Minister Richard Seddon and Louisa Jane (Spotswood) Seddon, she attended the Kumara School and Wellington Girls' College. Throughout her life she was involved in a staggering array of welfare and women's organisations in addition to her most abiding interests which were conservation and horticulture. She was a prominent member of the Wellington branch of the National Council of Women and represented New Zealand at the international council's conference at Lugano, Switzerland, in 1949. From 1934 to 1957 she served as the Government nominee on the Wellington Colleges' Board of Governors. She worked on the passage of the Native Plant Protection Act and the reinstatement of Arbor Day.
Саяси мансап
Гилмер 1938 жылдан 1953 жылға дейін Веллингтон ауруханасы кеңесінің мүшесі болды. Оның ынтасының арқасында аурухана Жаңа Зеландиядағы ең жаңа технологиялық жабдықталған босандыру қызметін құрды. Оның медбикелердің әл-ауқаты туралы үнемі қызығушылығы олардың жұмыс жағдайын жақсартуға елеулі үлес қосты. Ол тәуелсіз кандидат ретінде екі рет Парламентке сайлауға түсті, бірақ екі жалпы сайлауда да жеңіліске ұшырады, алайда ешбір саяси партиядан ұсыныс қабылдаудан бас тартты. Соңғы сайлауда ол Ұлттық партиядан жасырын қолдау алды.
Gilmer was a member of the Wellington Hospital Board from 1938 to 1953. As a result of her advocacy, the hospital developed the most up to date maternity service in New Zealand. Her perpetual interest in nurses' welfare led to vast improvements being made in the conditions under which they worked. She stood twice for Parliament unsuccessfully in both the and general elections in the electorate as an independent candidate, but declined to accept nomination for any political party, though in the latter she received tacit support from the National Party.
Құрметтер
Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстардағы еңбегі үшін Гилмер алдымен OBE (1946) және кейін DBE (1951) ордендерімен марапатталды. Ол рыцарь атағын алған Жаңа Зеландияның алғашқы әйелі болды. Гилмер 1937 жылы Грекияның Қызыл Крест медалін, ал 1953 жылы Коронация медалін алды.
For her contributions during the First and Second World Wars, Gilmer was awarded, firstly, the OBE (1946), and then the DBE (1951). She was the first New Zealand woman to be awarded a knighthood. Gilmer was awarded the Greek Red Cross medal in 1937, and the Coronation Medal in 1953.
Отбасы
1907 жылғы 3 шілдеде Веллингтон қаласының Торндон ауданындағы Сент-Полс шіркеуінде Нокс Гилмерге (1879–1921) тұрмысқа шықты; олардың екі қызы болды. Олар Те-Маруада, Жоғарғы Хатт қаласында тұрды.
On 3 July 1907, at St Paul's Church, Thorndon, Wellington, she married Knox Gilmer (1879–1921); they had two daughters. They lived at Te Marua, Upper Hutt.
Өлім
Гилмер Веллингтонда 1960 жылдың 29 ақпанында 79 жасында қайтыс болды.
Gilmer died at Wellington on 29 February 1960, at age 79.