Кіріспе

Жан Губер (13 ақпан 1721 – 21 тамыз 1786) – Женева Республикасының азаматы болған женевалық суретші, силуэт шеберi, әскер қызметкері, саясаткер және жазушы.

Өмірбаян

Хубер Шамбезиде (Прегни-Шамбезидің бір бөлігі) Женева Республикасының "Екі жүздік" кеңесінің мүшесі Якоб Хубер мен Екатерина Вассеро отбасында дүниеге келген. Отбасы бастапқыда Шаффхаузеннен шыққан және 1654 жылы Женева буржуазиясына қабылданған. 1738 жылы Хубер Гессен-Кассель әскери қызметіне князь Фредериктің гранадир полкіне кірді, ал 1741 жылы Пьемонт-Сардиния қызметіне ауысты, онда ол Аустрия мұрагерлік соғысы кезінде капитан шенімен шайқасты. 1747 жылы Мари Луиза Аллеон Гуаниеретке үйленді. Екі ұлы болды: аралар туралы еңбегімен танымал Франсуа Хубер (1750–1831) және пейзаж суретшісі әрі гравюрамен әуесқой айналысатын Жан Даниэль, сондай-ақ Мадлен есімді бір қызы. 1752 жылы Хубер "Екі жүздік" кеңесінің мүшесі болды. Жан Хубер 1786 жылы Лозаннада қайтыс болды.

Суретші және силуэтші

Хубер ешқандай оқып-үйренбестен сурет салуды бастады. Ол талантты байқағыш болды, алғашқы туындылары жылқылар мен аң аулау көріністері, әсіресе құстардың суреттері болды. 1783 жылы ол "Меркуре де Франс" журналында "Жыртқыш құстардың ұшуын бақылау туралы ескерту", ал 1784 жылы "Жыртқыш құстардың ұшуын бақылау" (Женева, 1784) атты 7 түрлі гравюрасы бар еңбегін жариялады. Өлген кезде ол "Жыртқыш құстар тарихы" еңбегін аяқтауға тырысып жатқан. Хубердің карикатурашы ретінде де таланты болды, ол оны бірнеше рет, әсіресе Лиотарға қарсы пайдаланды. 1756 жылы ол Вольтерді "Les Délices" деген жерде кездестіріп, Фернейліктер тобына қосылды. Ол Философияны бейнелейтін көптеген суреттер салды және портреттерінің жинағын Ресейдің Екатерина II-ге арнады. Ол Вольтермен жиырма жыл бірге болды және "Хубер Вольтер" деген лақап атын алды. Вольтер 1772 жылы мадам дю Деффанға былай деп жазды: "Егер сіз мырза Хуберді көрсеңіз, ол сіздің портретіңізді салады; ол оны пастельмен, маймен немесе мезотинтпен жасайды. Ол қайшымен сіздің толыққанды карикатураңыздың эскизін жасайды. Ол мені Еуропаның түкпір-түкпірінде осылай мазақтады". Женевада ол силуэт өнерін танымал етті және тіпті алғашқы эскиз жасамай-ақ жұмыс істеді. Оның кескіндер жасау таланты оған ұрыс-керіс және қуғын-сүргіннің ең күрделі көріністерін жасауға мүмкіндік берді; кейде ол тығыз ормандарды бейнелеп, алыстағы жазықтар мен тауларды көзге елестетуге қалдырды; оның суреттері ешқайсысына ұқсамайтын нақты бөлшектерді көрсетті. Оның көптеген кескіндері Англиядағы жеке галереяларда сақталады. Оның "көріністері" оған атақ әкелді, сондай-ақ Вольтердің құрметсіз карикатуралары да. 1761 жылы Хубер жасаған Грэфтон герцогинясы Энн Фицрой мен оның қызының силуэті Гораций Уолполге жіберілді. Бұл хат 455 хаттан тұратын үлкен хат алмасудың бастауы болды. Хубер пастельмен түрлі туындылар жасады, соның ішінде Лозанна мұражайында сақталатын өзінің портреті де бар. Ж. Риго оның туралы былай деп жазды: "Вольтердің сыртқы келбетін бейнелеу Хуберге соншалықты жетілді, ол көзін қағазға тік қарамай, немесе қолын артына алып, тіпті қайшысыз, бір қағазды жыртып-жарып оның профилін салатын. Иесіне нан беріп, Вольтердің бейнесін жасауы Хуберге оның маңызды туындыларымен бірге атақ әкелді".