Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэмюэл Дункан Парнелл (1810 жылы 19 ақпан - 1890 жылы 17 желтоқсан) - Жаңа Зеландияның алғашқы қоныстанушысы. Жаңа Зеландияда сегіз сағаттық күнді орнатумен жиі танымал.
Samuel Duncan Parnell (19 February 1810 – 17 December 1890) was an early New Zealand settler often credited with the establishment of the eight hour day in New Zealand.
Алғашқы жылдар
Парнелл 1810 жылдың 19 ақпанында Лондонда дүниеге келді. Ол жұмыртқа сатушы Джеймс Парнелл мен Джоанның тоғыз баласының бірі (жеті әпкесі мен бір інісі болған). 1834 жылға дейін ағаш шеберлігіне шәкірт болып оқыды, содан кейін Лондонның Теобальдс-роудтағы ағаш өңдеу шеберханасында жұмыс істеді. Лондондық ағаш шеберлері күнделікті 12-14 сағат жұмыс істегендіктен, осы ұзақ жұмыс күндерімен байланысты мәселелер оған өте анық болды. Парнелл жұмыс күнінің ұзақтығы туралы әріптестерімен пікір таласты. Осы шамада Ұлттық Біріккен Кәсіподақтар құрылып жатқанда, Парнелл олардан жұмыс күнін қысқартуды қолдауды сұрады. Кәсіподақ келіспеді, сондықтан Парнелл оған қосылмай, өз кәсібін ашты. 1839 жылдың 6 қыркүйегінде Парнелл жесір Мэри Энн Канхамға үйленді, және он бір күннен кейін жаңа үйленген жұбайлар Жаңа Зеландияға бірге аттанды. 126 фунт стерлингке Парнелл кеме билетін, сондай-ақ елдегі жерге және сол кезде Порт-Николсон деп аталған, ал қазір Веллингтон қаласы болып табылатын аймақтағы жерге құқық алды. Жұбайлар 1839 жылдың 17 қыркүйегінде «Роксбург герцогы» кемесімен жолға шықты және 1840 жылдың 8 ақпанында Британия (Петон) жағасына қонды.
Parnell was born in London, England, on 19 February 1810, one of nine children (he had seven sisters and one brother) of egg salesman James Parnell and Joan, née Duncan. He trained as carpenter's apprentice until 1834, when he took a job at a joinery on Theobald's Road in London. As carpenters in London routinely worked 12 to 14 hours per day, the problems with such long working days would have been painfully clear to him. Parnell argued about the length of the working day with his colleagues. Around the same time, a Grand National Consolidated Trades Union was being formed, and Parnell asked the union to support the shortening of the working day. The union did not agree, and so Parnell did not join the union, but instead set up his own business. On 6 September 1839, Parnell married widow Mary Ann Canham, and only eleven days later, the newly wedded couple set off together for New Zealand. For £126, Parnell had secured the boat fare, and the right to of country land, and of land in the area then called Port Nicholson and now the city of Wellington, New Zealand. The couple left on the Duke of Roxburgh on 17 September 1839, and landed on Britannia (Petone) Beach on 8 February 1840.
18401841 жыл
Парнелл кемеде Джордж Хантер есімді кеме агентімен танысты. Жаңа Зеландияға келгеннен кейін Хантер Парнеллден Ламбтон-Кейде дүкен салуды сұрады. Парнелл күніне сегіз сағат жұмыс істеу шартымен келісті. Хантер бастапқыда қарсы болды, бірақ Парнелл, қазір танымал болған сөзінде, былай деді: "Бізге күніне жиырма төрт сағат берілген; оның сегізін жұмысқа, сегізін ұйықтауға, ал қалған сегізін демалысқа және адамдар өздеріне қажетті шағын істерді жасауға жұмсау керек. Мен ертең таңғы сағат сегізде жұмысқа кіріспеге дайынмын, бірақ бұл шарттар орындалмаса, жұмыс болмайды." (Бұл 1817 жылы Роберт Оуэннің бастаған "Сегіз сағат еңбек, сегіз сағат демалыс, сегіз сағат тынығу" деген танымал ұранымен үйлеседі.) Хантер бұл Лондоннан қаншалықты өзгеше екенін айтты, бірақ Парнелл: "Біз Лондонда емеспіз" деп жауап берді. Дегенмен, Жаңа Зеландияда білікті жұмысшылардың тапшылығы болғандықтан, Хантер Парнеллдің талаптарын дереу қабылдауға мәжбүр болды. Парнелл Порт Николсонға келіп тұратын кемелерді қарсы алып, барлық жаңа қоныс аударушыларға күніне сегіз сағаттан артық жұмыс істемеуді ескертті. 1840 жылғы қазан айында өткен жұмысшылар жиналысында күніне сегіз сағат жұмыс істеуге келісілді, ол сағат 8-ден 17:00-ге дейін болуы керек. Қолайсыз еңбек жағдайларын қабылдағандар порқа лақтырылатын болды. 1841 жылы Хатт аңғарындағы жол салушылар жұмыс уақытын ұзарту талабына наразылық білдіріп ереуілге шыққанда сегіз сағаттық жұмыс күні бекітілді.
Parnell met a shipping agent named George Hunter on board the ship. Soon after arriving in New Zealand, Hunter asked Parnell to build him a store on Lambton Quay. Parnell agreed, on the condition that he would only work eight hours per day. Hunter was initially reluctant, but Parnell argued, now famously, that "we have twenty four hours per day given us; eight of these should be for work, eight for sleeping, and the remaining eight for recreation and in which for men to do what little things they want for themselves. I am ready to start to morrow morning at eight o'clock, but it must be on these terms or none at all." (This echoed the famous slogan originated by Robert Owen in 1817: "Eight hours' labour, Eight hours' recreation, Eight hours' rest.") Hunter pointed out how different this was from London, but Parnell replied "We're not in London." However, as there was a severe shortage of skilled workers in New Zealand, Hunter was forced to accept Parnell's terms on the spot. Parnell greeted ships coming in to Port Nicholson, and told all new migrants not to work more than eight hours a day. In a workers' meeting at October 1840, it was agreed that people should only work eight hours a day, which must be between 8am and 5pm. Anyone accepting less favourable working conditions was to be thrown into the harbour. The eight hour day was cemented when, in 1841, road builders in Hutt Valley went on strike after being told to work longer hours.
18421890 жылдар
1842 жылы оның алғашқы әйелі Мэри Энн қайтыс болды, ал 1843 жылы Парнелл Хатт аңғарындағы шаруашылық жерін сатып, Карориде мал шаруашылығымен айналыса бастады. 1851 жылдың 12 желтоқсанында ол тағы бір жесір әйел, Сара София Брунгерге үйленді, оның екі баласы бар еді. Парнелл фермер болғанмен, ағаш өңдеумен де айналысып, жергілікті судьяға үй салды. 1873 жылдың қазан айында Парнелл Веллингтонға қайтып келді және Кембридж террасасында тұрды. Парнеллдің өзінің балалары болған жоқ, ал екінші әйелі 1888 жылы қайтыс болды. Ол кезде көп құрметке ие және қадірленген Парнелл 1890 жылдың 17 желтоқсанында дүние салды. Үш күннен кейін оның қоғамдық жерлеу рәсіміне мыңдаған адам қатысты. Ол Болтон-стрит еске алу паркінде жерленген, ал оның қабірі еске алу жолының бір бөлігі болып табылады.
In 1842, his first wife Mary Ann died, and in 1843 Parnell sold his Hutt Valley country land, and started an animal farm in Karori. On 12 December 1851 he married another widow, Sarah Sophia Brunger, with two surviving children. While a farmer, Parnell still did some carpentry work, and built a home for the local judge. In October 1873 Parnell returned to Wellington, and lived in Cambridge Terrace. Parnell never had any children of his own, and his second wife died in 1888. The by then much honoured and respected Parnell died on 17 December 1890. Thousands of people attended his public funeral three days later. He is buried at Bolton Street Memorial Park, and his grave is part of the memorial trail.
Құрметті епоним
1999 жылы Веллингтон қаласының Карори ауданындағы Сэмюэл Парнелл көшесі Парнеллдің құрметіне аталды. 1841 жылы құрылған Окленд қаласының Парнелл ауданы Парнеллдің есімімен аталған деген қате пікір жиі кездеседі.
Samuel Parnell Road in the Wellington suburb of Karori was named in Parnell's honour in 1999. The Auckland suburb of Parnell, established in 1841, is often incorrectly said to have been named after Parnell.