Станислав Черневич: Ресейдегі иезуиттерді қайта жандандырушысы
Stanislaus Czerniewicz
Станислав Черневич – литовский священник-иезуит, ректор Полоцкого колледжа. Викарий генеральный иезуитов в России, фактический гла́ва ордена. Биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Станислав Черневич, СДж (15 тамыз 1728, Каунас – 7 шілде 1785) – литвалық поляк иезуит дін қызметкері. 1773 жылы Иса қоғамы таратылғанда, ол Полоцк иезуит колледжінің ректоры болды; 1782 жылы Ресейдегі иезуиттердің бас викарі болып сайланды және іс жүзінде Иса қоғамының бас басқарушысы болды.
Stanislaw Czerniewicz, SJ (15 August 1728 in Kaunas – 7 July 1785) was a Lithuanian Polish Jesuit priest. He was Rector of the Jesuit College in Polotsk when the Society of Jesus was suppressed in 1773; in 1782, he was elected vicar general for the Jesuits in Russia in 1782 and de facto Superior General of the Society of Jesus.
Ерте мансап
Литвадағы иезуиттік білімінен – философия (1747–50) және теология (1753–57) Вильнюс академиясында оқығаннан кейін – Черневич Кразей колледжінде грамматика мен поэзиядан сабақ берді (1750–53), содан кейін Римге шақырылды, онда Иисус қоғамының Польшалық көмекшілігінің хатшысы болды (1759–68). Сол жерде ол қоғамды басқарумен танысты. Ол өз еліне оралып, 1770 жылы Полоцк (қазіргі Беларусь) қаласындағы иезуиттер колледжінің ректоры болып тағайындалды.
After his Jesuit training in Lithuania – philosophy (1747–50) and theology (1753–57) at Academy of Vilnius – Czerniewicz taught grammar and poetry in the Kražiai College (1750–53) before being called to Rome where he was secretary for the Polish Assistancy of the Society of Jesus (1759–68). There he got familiarised with the governance of the society. He returned to his country where he was made rector of the Jesuit College in Polotsk (now in Belarus) in 1770.
Иса қоғамының басылып шығарылуынан кейін
Клемент XIV-нің Қоғамды тарату туралы жарлығы (1773 жылдың шілдесі) Ресей империясының иезуит үйлерінде жарияланбады, себебі католик емес Ресей императрицасы Екатерина II оған қатаң тыйым салды. Ол иезуиттердің мектептерінен кетуін қалаған жоқ. Сол кезде Ресей империясында 201 иезуит болды және олар бұрынғысынша өз жұмыстарын жалғастырды. Ең ірі қауым мен мектептің ректоры ретінде Черневич олардың арасындағы "сенімді тұлға" болып саналды. Қалай әрекет ету керектігін білмей, 1775 жылы тікелей емес байланыстар арқылы папалық тақтаға отырған Климент XIV-тің ізбасары Пий VI-дан рұқсат сұрады. Пий VI Черневичке жағдайға наразы емес екенін ишараттады. Содан кейін Черневич 1776 жылдан бастап Еуропаның басқа елдерінен иезуиттерді қабылдай бастады және көп ұзамай 1779 жылы Полоцк қаласында жаңадан келгендерге арналған новациат ашуға рұқсат алды.
The brief of Clement XIV suppressing the Society (July 1773) could not be promulgated in the Jesuit houses of the Russian Empire, as the Czarina Catherina the II of Russia, a non Catholic, strictly forbade it. She has no wish to see the Jesuits leaving their schools. There were at the time 201 Jesuits in the Russian Empire and they carried on their work as before. As rector of the largest community and school, Czerniewicz was a "reference of authority" in the group. Perplexed as to how to proceed, he sought in 1775, through indirect contacts, approval from Clement XIV's successor of on the papal throne, Pius VI. He rather cryptically, gave Czerniewicz to understand that he was not displeased with the situation. Czerniewicz then began receiving Jesuits from other countries in Europe (1776) and soon also received permission (1779) to open a novitiate for new recruits in Polotsk.
Облыстық (поляк) қауым I
Бұл ресми емес болғандықтан және иезуиттерге заңдық билігі болмағандықтан, Черневич жергілікті епископтан (дін істеріне жауапты) және Екатерина II-ден қоғамның бас викарин сайлау үшін аймақтық жиын шақыруға рұқсат сұрады. Оған рұқсат берілді. Жиын 1782 жылы өтті. 17 қазанда Черневич толыққанды басшы билігімен бас викарий болып сайланды. Новициаттың ашылуы және одан кейін бас викарийдің сайлануы Ресей мен Еуропадағы Бурбон әулеттері арасында дипломатиялық дағдарыс тудырды, бірақ Екатерина VI Папаның үнсіз келісімімен "өз иезуиттерін" қорғады.
As this was rather unofficial and he had no legal authority over the Jesuits, Czerniewicz requested the local bishop (in charge of religious affairs) and Catherine II permission to call a Regional Congregation to elect a vicar general of the society. This was granted. The Congregation met in 1782. On 17 October, Czerniewicz was elected vicar general with the full authority of a superior general. The opening of the novitiate and then the election of a vicar general created a diplomatic crisis between Russia and the Bourbon's courts in Europe, but Catherine defended "her Jesuits" with the silent approval of Pius VI.
Бас діни қызметкер
Игнатийдің Конституциясына адалдық танытып, Черневич қоғамды қайта жаңғыртуға тыныш дайындалды, көптеген еуропалық елдердегі бұрынғы иезуиттермен хат алмасып, оларды Ресейдегі жағдайлар туралы хабардар етті. Оның орыс халқының психологиясын түсінуі оған және Қоғамға өте қиын уақыттарда дұрыс бағыт табуға көмектесті. 1785 жылдың 7 шілдесінде дүниеден озды.
Faithful to the Constitutions of Saint Ignatius, Czerniewicz quietly prepared the rebirth of the society, conducting a correspondence with many ex Jesuits in a number of European countries and keeping them informed of Russian developments. His understanding of Russian mentality helped him also, as did the Society to find the right course through very difficult times. He died on 7 July 1785.