Кіріспе
Кэтрин Ада Келли (12 шілде 1863 – 1898 жылғы қазан) – атақты австралиялық заңнан тыс қашқан Нед Келлидің кіші қарындасы.
Catherine Ada Kelly (12 July 1863 – October 1898) was the younger sister of famous Australian outlaw Ned Kelly.
Ерте өмір
Кейт Келли 1863 жылғы 12 шілдеде Австралия, Виктория штатындағы Беверидж қаласында Джон мен Эллен Келлидің (құрметті есімі Куинн) жетінші баласы болып дүниеге келді. Ол туылғаннан кейін көп ұзамай отбасы Авенелге көшті, онда тағы бір бала, Грейс дүниеге келді. Кейли төрт жасқа толғанда Джон Келли сусыраудан қайтыс болды. Эллен Келли содан кейін отбасын Гретадағы әпкелерінің үйіне көшірді. Бір жыл өткен соң отбасы тағы да көшіп, жақын маңдағы Елевен Майл Криктегі жалға алынған жердегі екі бөлмелі шатырға орналасты, бұл аймақтағы кедей, католик және Ирландияда туған жер иеленушілердің қатарына қосылды, олар бай помещиктердің иелігінде болмаған маргиналды жермен шектелді. Кейли анасына отбасын тәрбиелеуге көмектесті, соның ішінде анасының екінші күйеуі Джордж Кингтен тағы үш бала өсті.
Фитцпатрик оқиғасы
Жергілікті полиция және бұрынғы сотталғандар әлсіз және жесір қалған Элен Келлиге, Ллойдтар мен Квинстерге, қиын жағдайдағы отбасыларды көптеген негізсіз айыптамалармен мазалады. Сол кездегі полицияның көп бөлігі бұрынғы сотталғандардан құралған, олардың саны аз болды және өздеріне заң жоқ еді. Солтүстік-шығыс Викторияда олар ахуалды пайдаланып, жауапкершіліксіз тұрғындарға қатысты әрекет ете алды. Грета аймағында ирландтық католиктердің саны аз болды, себебі көптеген отбасылар адал, еңбекқор Первитативті методист шіркеуінің мүшелері болды. Элен Келли 88 акр жер телімін сұрап, алды. Ол өмірінің көп бөлігінде сол жерде тұрды, бірақ жердің өнімсіздігіне байланысты, жалға төлеуде қиындықтарға тап болды, себебі ол жер өмір сүруге жеткіліксіз кішкентай болды. Оның бірінші күйеуі Джон Келли балалары кішкентай кезінде қайтыс болды, ал ол және оның балалары сол шалғай аймақта полиция мен бұрынғы сотталғандардың асырауы, қорлауы мен зорлық-зомбылығына ұшырады. Бай жер иелері барлық жақсы жерлер мен су көздерін иеленді, бірақ Виктория үкіметі 1860 жылы Жер туралы заңды қабылдады, ол қоныс аударушыларға кеңпейілді шарттармен жер берді. Бұл заңды жер иелері пайдаланды, бірақ 1869 жылы мәселе кейбір ықпалды қоныс аударушылардың пайдасына шешілді. Колонияның кең аумағында малдарды жиі жолшыбайлар, шахталарға немесе қазбаларға бара жатқандар, тіпті бұрынғы сотталғандармен байланысы бар полиция ұрлайтын. Викторияның солтүстік-шығысында мал иелері малдарды қорғау лигаларын құрды. Мал ұрлықтары болған кезде полиция нақты кінәлілерді табудың орнына кіші Келлилерді айыптауды ыңғайлы деп тапты. Полиция ұсталғандар үшін сыйақы алды. Оңай ақша табуға болатын. Полицияның өздерін жалған куәлік етуі арқылы сот шешіміне қол жеткізгені туралы айыптаулар Корольдік комиссияда қаралып, күтпегендей жоққа шығарылды; дұрыс тағайындалған адам дұрыс параметрлермен рөлге орналастырылғандықтан, нәтиже таңқаларлық емес болды. 1881 жылы Виктория полициясының іс-әрекетін зерттеген Корольдік комиссия құрылды. Олардың қорытындысы мынадай болды: "Сонымен қатар, полиция қызметкерлерінің отбасыны қуғындағаны туралы айыптаулар заңсыздықтардың қылмыстарын жеңілдету үшін жиі айтылды; бірақ мұқият тексергеннен кейін комиссарлар полиция Келлилермен және олардың туыстарымен қарым-қатынаста "өздерінің міндеттерін адал түрде орындауға тырысқан" деген тұжырымға келді (бұл жалған екені белгілі); және заңсыздықтар немесе олардың достары полиция тарапынан қуғын-сүргінге немесе қажетсіз мазалауға ұшыраған деген айыптауды растайтын ешқандай дәлел ұсынылмады." 1878 жылдың 15 сәуірінде констебль Александр Фитцпатрик Гретадағы жауапты офицерді алмастыру үшін жіберілді және ол жолда Беналладан Гретаға бара жатқан Келлидің үйіне "соғуға" шешім қабылдады. Бұл ресми нұсқаулықтарға қарамастан, ешқандай полиция қызметкері Келлидің үйіне өз бетінше бармауы керек еді. Фитцпатрик Дэн Келлиге қарсы ат ұрлау туралы ордер бар екенін білді, тіпті Данды иесі атты бір жерден екінші жерге ауыстыру үшін жалдаған екені дәлелденген. Фитцпатрик Келлидің үйіне барып, ордерді орындау үшін тоқтады. Жолда ол Винтон қонақ үйіне тоқтап, ішіп алған. Мұны кейін қонақ үй иесі растады. Фитцпатриктің қолында ордер болмаған, бірақ ол кезде ордерді көрсету қажет емес еді. Фитцпатрик Дэн Келлиді ордерсіз тұтқындау ниетімен тапты, ал Фитцпатрик миссис Келлиден Дэнді Гретаға апарар алдында тамақ беруін талап етті. Фитцпатрик Недтің сол кезде 14 жаста болған қарындасы Кейт Келлиден өзіне тамақ беріп беруін талап етіп, оған жыныстық зорлық жасады. Дэн онымен әпкесін қорғау үшін күресті, ал мас Фитцпатриктің қаруы ығы-зығы кезінде Фитцпатрикті білегінен жарақаттап кетті. Кейінірек Нед Келлидің сол кезде бірнеше шақырым қашықтықта болғаны дәлелденді, бірақ бұл Фитцпатрикке оның мас күйінде жасаған құқық бұзушылықтары мен шабуылдары үшін жақсы сылтау жасауға кедергі болмады. Мельбурндағы Нед Келлидің соты кезінде аға констебль Келли ауыр жарақат алған Нед Келлиді "сөзбен" айтты, ол Гленроуэнда тұтқындалғаннан кейін полицияның қатыгездігіне ұшырады, ал келесісі ойлап шығарылды: "Осы таңертең сағат 3-тен 6-ға дейін констебль Райанның қатысуымен тұтқынмен (Нед Келлимен) тағы бір әңгіме болды. Сүт пен су бердім. Фицпатриктің мәлімдемесінің дұрыс екенін сұрадым. Тұтқын: "Иә, мен оны атып өлтірдім." Ол Age газетінің тілшісімен сұхбаттасты. Тілші: "Енді Келли, Фитцпатриктің ісінің нағыз тарихы қандай? Ол сіздің қарындасыңыз Кейтпен еркіндікке тырысты ма?" Келли: "Жоқ, бұл ақымақша әңгіме. Егер ол немесе басқа полиция қызметкері әпкеммен еркіндікке тырысса, Виктория оны ұстамас еді" (The Age, 1880 жылдың 9 тамызы). Уильям Вильямсон бұл қылмыс үшін түрмеде отырғанда Виктория полициясының Бас комиссарымен сұхбаттасты. Вильямсон Фитцпатриктің айтқандарының рас екенін растады. Әрине, полицияның талабын айтудан басқа амалы болмады. Оқиға ат ұрлығы туралы айыптаудан туындады, ол ешқашан аяқталған жоқ. Дэн Келлимен бірге мал ұрлаған деген айыптау бойынша тағы бір адам кейіннен айыптаусыз босатылды. Бұл жалған полиция айыптаулары жойылды, бірақ Келлилер үшін әділеттілік болмады, көп нәрсе жасалып жатыр. Фитцпатрик Беналлаға оралды және қолына/білегіне жеңіл жарақат алды. Ертесі күні Элен Келли, Уильям Вильямсон және Уильям Скиллион тұтқындалды және констебль Фитцпатриктің өліміне қатысқандары үшін айыпталды. Олар кінәлі деп танылды және Элен Келли 3 жыл түрмеге кесілді, ал Вильямсон мен Скиллион әрқайсысы 6 жылға кесілді. Сот үкімі тым қатал деп есептелді. Оған қарсы жаппай халық наразылығы болды. Үкімді кейін Нед Келлиге өлім жазасын берген сэр Редмонд Барри жариялады. Фитцпатрик Элен Келлидің сотында куәлік берді, ол (өзінен 14 жастағы қызын қорғауға тырысқан) Фитцпатриктің жалған "өліміне қатысқандығы" үшін айыпталды. Таңдалған қазылар сот мүшелері ешқандай дәлел болмаса да, оны кінәлі деп тапты. Ресми биліктің зорлық-зомбылығы шексіз болды. Фитцпатриктің оқиға туралы мәлімдемесі Уильям Вильямсонның түрмеде болғанда растағаны туралы айтылды, яғни Вильямсон полицияның талабын айтудан басқа амалы болмады, 1881 жылы Келли бүлігіне қатысты Корольдік комиссиядағы куәлігінде айтқандай, Капитан Стэндиш, полицияның Бас комиссары. Ескерту: Бұл ыңғайлы естірту, расталмаған "дәлелдер" кейін Вильямсонмен жоққа шығарылды. Әңгімелесу алдындағы алғашқы адвокаты Уильям Зинкемен кездесуде Келли "полицияның тираниясы салдарынан ол отбасы мен қарындастарын қорғау үшін қаруға көтеруге мәжбүр болды" деді. Фитцпатрик Лансефилдте орналасқанда Виктория полициясынан босатылды. Ол мас және жалған куәлік бергені үшін босатылды. Кейін ол өзінің жоғары офицеріне бағынбағаны үшін босатылғанын айтуға тырысты. Нед және оның бауыры Дэн Уомбат тауларына қашты, онда бірнеше айдан кейін оларды тұтқындау үшін жіберілген қарулы полиция тобына кездейсоқ соқтығысты. Нед Келли констебль Лониганды атып өлтірді және өзін қорғап, басқаларын жеңіп алды, Лониган бір тіреуге жүгіріп, оның артына тығылып, қаруын көтеріп Келлиге оқ атты. Содан кейін Келли оның қозғалысында оқ атты. Полиция қызметкері, доктор Рейнольдс, Лониганның жарақаты "тұрғанда" алғанға ұқсас болғанын мәлімдеді. Содан кейін сержант Кеннеди мен констебль Сканлан лагерге келді, ал Келли және басқалары тағы да өзін қорғауға мәжбүр болды. Келли былай деді...
Kelly: No that is a foolish story. If he or any other policeman tried to take liberties with my sister, Victoria would not hold him” (The Age, August 9, 1880)While William Williamson was in gaol for this offense he was interviewed by The Chief Commission of Victoria Police. Williamson confirmed what Fitzpatrick said was true. Naturally, he had no alternative but to say what the police required. The incident stemmed from an alleged offence of horse stealing that never went anywhere. The other man alleged to have taken the livestock with Dan Kelly, was later released without charge. These fabricated police charges evaporated, but there was no justice for the Kelly's, much else was being created. Fitzpatrick returned to Benalla and received medical treatment, a minor injury to his hand/wrist. The next day Ellen Kelly along with William Williamson and William Skillion were arrested and charged with being accessories to attempted murder of Constable Fitzpatrick. They were found guilty and Ellen Kelly was sentenced to 3 years gaol, with Williamson and Skillion each getting 6 years. The sentence was widely considered to be excessive. There were mass public demonstrations against it. The sentences were delivered by Sir Redmond Barry who later sentenced Ned Kelly to death. Fitzpatrick had given evidence at the trial of Ellen Kelly who was charged with being an accessory to the fake "attempted murder" of (trying to defend her 14 year old daughter from him) Fitzpatrick. A handpicked jury 'found' her guilty despite no evidence. The spite and abuse of official power knew no bounds. Fitzpatrick's statement of the events was "claimed" to have been corroborated by William Williamson while in jail i. e. Williamson had no choice but to say what police required, when interviewed by Captain Standish, the Chief Commissioner of Police, according to evidence by Standish at the Royal Commission into the Kelly Outbreak, in 1881. Note: This convenient hearsay, unsubstantiated 'evidence' was later denied by Williamson. In his first meeting with his lawyer William Zincke, before his committal hearing, Kelly said "in consequence of the tyranny of the police he had been compelled to take up arms to protect his family and sisters". Fitzpatrick was dismissed from Victoria Police whilst he was stationed at Lancefield. He was dismissed for being a drunk and perjurer. He later tried to claim instead he was dismissed for being insubordinate to his senior officer at Lancefield. Ned and his brother Dan fled to the Wombat Ranges, where a few months later stumbled upon a heavily armed police party sent to ambush them. Ned Kelly, shot and killed Constable Lonigan, and fought off others in self defence, Lonigan had run to a log and dropped down behind it and raised his weapon shooting at Kelly. It was then that Kelly shot at him when he moved. A police employee, Dr. Reynolds claimed instead that Lonigan's injuries 'would have' had to been obtained while standing. Then Sgt Kennedy and Constable Scanlan rode into camp, and Kelly and the others were again forced to defend themselves. Kelly stated Scanlan had dismounted and fired two shots at him with a Spencer rifle. It was at this time that the government of Victoria enacted The Felons Apprehensions Act, and shortly after both Ned and Dan Kelly along with the two other unknown members of the gang at that time were declared outlaws. With their mother in prison and their brothers on the run, young Kate Kelly and her sister Margaret looked after the younger children. These vulnerable Kelly children were constantly under attack and abuse by any passing ex convict/policeman. Members of the Royal Commission had visited the home of Ellen Kelly, where she reported that police were regularly harassing her and her family at her home. The Royal Commission conveniently discarded the report and unsurprisingly took no further action against police alleged to be involved, who continued to act with impunity. J. J. Kenneally writes that the police 'allegedly' mistook Kate for Steven given that women of course should have little or no horsemanship skills. They also 'mistook' Mrs Skillion (Margaret Kelly), with whom they were not acquainted, who had considerable horsemanship skills, for Kate. Following Ned's arrest, Kelly would often attempt to visit him in prison, as well as raising money for legal fees. She joined the Society for the Abolition of Capital Punishment, which campaigned for Ned's death sentence to be changed. Kelly collected signatures for a petition of clemency and later presented them with a personal appeal to the Governor, the Marquis of Normanby. Despite the huge public outcry and vast mass public street demonstrations, all appeals for clemency for Ned Kelly were refused. Ned was hanged on 11 November 1880. The night before the execution a visibly affected Kelly appeared in a public silent vigil. Ned Kelly was just 24 when he was hanged, and despite limited schooling, was probably a highly intellectual and articulate writer against the right of the wealthy privileged few to oppress the masses. Ned Kelly had to be silenced. In quiet dignity upon hearing his sentence, the young Ned Kelly said to Redmond Barry "I will see you where I am going, then we will see who is right and who is wrong". Three days later Redmond Barry dropped dead. Ned had asked the prison photographer, just before he died, to take his photo 'so his mother would have something to remember him by'. The handsome intelligent Ned has a quiet dignity, hiding his massive injuries, his broken hand posed on his hip, for the photo. During the hanging of Ned Kelly, his mother, incarcerated for three years sentence on the fake charge of being an accessory to "attempted murder" (trying to defend her 14 year old daughter from the ravages of Fitzpatrick), was forced to work as usual in the prison laundry next door while her son was hanged. A day or so beforehand she had been allowed to see him through a prison grille for a few minutes only. She quietly said "See that you die like a Kelly, my beloved son". Kelly present at the Kelly home, with the Fitzpatrick assault upon her aged 14, being the catalyst for the escalation of poisonous police vendettas. Police/ex convicts were used to acting with impunity. Kate had tried to seek justice for her outlawed brothers, suffered repeated incidents of police harassment and brutality at her home while her mother was in prison serving a lengthy term, she sought Ned's clemency in a public campaign in Melbourne, to no avail, and was clearly mentally and physically exhausted by the end of 1880. An expert horsewoman and possessed of a singular style and presence, the young Kate Kelly then confronted the rest of her life, aged 17. After Ned's execution in November 1880, Kelly and her brother Jim toured Victoria and NSW showing what newspapers of the day called "an exhibition of relics of the oppression conflicts". They gave several presentations to packed crowds until the police stopped them. Any potential public movement for accountability and justice had to be nipped in the bud.
Кейінгі өмірі
Недтің асылуынан кейін Келли Викториядан кетіп, Сиднейге барып, Ланс Скуторп ұйымдастырған "Жайлаулы Батыс шоуында" "Ада" есімімен, содан кейін Аделаидада Ада Хеннесси және Кейт Амброуз аттарымен өнер көрсетті. Денсаулығы нашарлағандықтан өнерден толығымен қол үзді. Оңтүстік Аделаидадағы Хилл Скотт мейрамханасында қысқа мерзімге бармен болып жұмыс істеді, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты үйіне қайта оралуға мәжбүр болды. Вангараттада үй қызметшісі, Лейсбиде үй шаруашылығы қызметкері болып жұмыс істеді, содан кейін аймақ бойынша үй шаруашылығында бірнеше жұмыс істеді. 1888 жылдың 25 қарашасында ат жабдықтарын жасаушы Уильям Генри Фостерге тұрмысқа шығып, Форбс қаласына қоныстанды. Олардың алты баласы болды, бірақ үшеуі нәресте шағында қайтыс болды. Некелері бақытты болмаған болуы мүмкін; 1898 жылдың 20 мамырында Фостер "халықтың естіген жерінде" әйеліне қарапайым емес сөздер айтқаны үшін сотқа тартылып, айып төледі. Олар келесі бес ай бойы бірге тұрмаған, себебі Фостер жұмыс істейтін станциясына қайтқанға дейін, оның жоғалып кеткен күнінен бір күн бұрын әйеліне барып қайтқандығы хабарланды. 7 қыркүйекте ол алтыншы баласын, Кэтринді дүниеге әкелді.
Револьвер
2006 жылдың қазан айында аукционшы Келлиге тиесілі болған револьверді көрсетті. Ол, 1878 жылдың 15 сәуірінде Келли үйінде Данды қамауға тырысқан кезде констебль Фитцпатриктің әкелген және оның інісі Нед тартып алған револьвер екені айтылды. Револьвер Келли 1888-1898 жылдар аралығында тұрған Форбс үйінің қабырға ішінен жасырын күйде табылған. Револьвер 2007 жылдың 13 қарашасында аукционға сатылды, онда ол жеке коллекционерге 72 870 австралиялық долларға өткізілді, бұл Виктория штатының қарсы бәсекелесін шамалы басып өтті. Келли әулетімен байланысы бар деген анонимді сатып алушыға аукционшылар сатып алу кезінде оның шығу тегін растайтын құжаттарды ұсынды.