Дэниел Морган: Австралияның қарақшысының тарихы

Кіріспе

Австралиялық қарақшы (1830–1865)

Дэниел Морган (30 сәуір 1830 – 9 сәуір 1865) – австралиялық қарақшы. Морган "Австралиядағы бұтаға шыққан ең қанқұмар қарақшы" және "колониялық жекқорлардың ең қатал және қанқұмарларының бірі" деп сипатталған. Оның іс-әрекеттері туралы көптеген әңгімелер, әсіресе оның өлімінен кейінгі жылдары, оның қатыгездігі мен тұрақсыз мінез-құлқына баса назар аударады, бірақ Морган өз қызметін атқарған аймақтарда көптеген қолдаушылары мен ақпарат берушілері болды. Ол тамаша атқа міну дағдыларымен қатар, тәжірибелі бұсман болды, бұл қабілеттерінің арқасында ол билік органдарынан ұзақ уақыт бойы қашып жүре алды. Морган 1864 жылдың маусым айында полиция сержантын өлтіргеннен кейін, Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі оны ұстағанға мың фунт сыйақы ұсынды. Ол 1865 жылдың сәуір айында Викториядағы "Пичелба" станциясын тонағаннан кейін атып өлтірілді. Морганның ерліктері 1976 жылғы "Озплоитация" фильмінде, атақты рөлде Дэннис Хоппер ойнаған "Жынды Ит Морган" ("Mad Dog Morgan") фильміне шабыт берді.

Ерте өмір

Ден Морган өмірін Джордж Фуллер мен Мэри Оуэннің заңсыз ұлы Джон Оуэн ретінде бастады, ол 1830 жылдың 30 сәуірінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Аппин қаласында дүниеге келді. Оның анасы жергілікті жерде "Цыған" деп белгілі болса, Джордж Фуллер көшеде қол арбамен жеміс-жидек сататын саудагер (костермер) еді. Басқа дереккөздер Морганның әкесі Сэмюэл Моран деген бұрынғы сотталған адам болғанын айтады.

Бірінші айыптау

1847 жылы 17 жасында Оуэн Мюррэмбиджи ауданындағы бір шаруашылықта малшы болып жұмысқа орналасты. Оуэннің «ат және мал ұрлауға бейімделгені» айтылды, ол ұрлағандарын ұзақ қашықтыққа айдап сататын көрінеді. 1854 жылдың маусым айында Оуэн «жол тонауы» үшін «Джон Смит» деген атпен сотталды. Ол Викториядағы Кастлемейн ауданында екі саудагерді тонап, оларды ағаштарға байлап тастаған. Полиция оның ізімен қуалып, «қарсылық көрсеткеннен кейін» ұстады. «Джон Смит» ретінде Морган он екі жылға қатаң еңбекке кесілді және ақырында Уильямстаун жағасындағы «Success» түрме кемесіне қамалды. Тұтқындардың жетісі Прайстің өлтірілуіне кінәлі деп танылып, осы қылмыс үшін дарға асылды. Морган инспекторға шабуыл жасаған топтың бірі болуы мүмкін және оқиғадан кейін Пентридж түрмесіне ауыстырылды. Оның билік органдарына хабарласпағаны үшін «заңсыз түрде бостандыққа шыққан сотталған» деп жарияланды. Бостандыққа шыққаннан кейін Морган «көне қылмыстық жолға» қайта оралды. «Өзен бойындағы Джек» (оның «заңсыз түрде бостандыққа шыққан сотталған» мәртебесіне сәйкес) ретінде танылған ол Мюррей ауданындағы доктор Дж. П. Роуге тиесілі шаруашылыққа барды (дәрігер сол кезде болмаған), және алтын сағатын ұрлады. Содан кейін ол Эванстың «Уайтфилд» шаруашылығына (Вангараттадан оңтүстікке қарай 25 шақырымдағы Жоғарғы Кинг өзенінің аңғарында) барып, атын ұрлады. Сосын «Джек» Бондтың «Демгамеро» (немесе Бонгамеро) шаруашылығынан бір ат пен басқа да бір жылқыны ұрлады. Одан кейін ол «Тайпо тауы» шаруашылығына (Уоррен және Оке мырзалар) барды, онда ол «түні бойы баспана тапты». Таңертең ер адамдар мал іздеп кеткен соң, Морган өзімен бірге ала алатынынша азық-түлік пен жамылғыны алып кетті. Эван Эванс пен Эдмунд Бонд және бір топ адам оны қуалай кетіп, «соңында оны тік беткейдің ізінде кемпінг жасап отырғанын тапты». Морган беткейге қашып құтылды, бірақ Бонд оған атып, сол жақ қол жарақатын алды. 1863 жылдың 18 маусымында төрт жас жігіт Хентидің шығысында Посттың «Кукендина» шаруашылығында тоналып, қарақындыққа ұшырады. Қарақшылар Морган мен оның серігінің сипаттамасына сәйкес келді. Жас жігіттер «Мерриттің Кукендина тавернасындағы» жарыстарға қатысу үшін «Тен-Майл-Крик»тен келе жатқан еді. Олардан үш жарыс аты, етік, тұмсық және 15 шиллинг ақша ұрланды. «Валландул» тонауынан кейін полицияға берген Морганның сипаттамасы: «35 жастағы, 6 фут бойында, ұзын қара шашы ұшы бүктеліп тұрған, қалың сақал мен мұрты, қоңыр түсті; тізесі бүктеліп тұрған, мұрыны бүктеліп тұрған, бірақ шешек емес; оған тым қысқа шалбар киген». Морган мен «Флэш Кларк» екеуі де «жүнді пальто киіп, сұр аттарға мініп, қаптарда карабин тасыған». 1863 жылдың 21 тамызында түстен кейін Мистер Скотт Буленбунгке жақын жерде қоймен келе жатқанда екі адам тонап, £4 4s, сағат, сақина және жаңа ат құрғанынан ұрлады. Сағат пен сақина кейін қайтарылды. Қарақшылар «Валландул» тонауын жасаған адамдар екені анықталды. Осы оқиғада Морган «Джек Морган», сондай-ақ «Ұлы Морган» деп танылды. 26 тамызда Генри Бейлис басқаратын полиция тобы Морганның лагерін Урангалин өзенінен шамамен жеті шақырымдай қашықтықтағы тығыз бұталы жерде тапты. Инспектор Морроу, офицер Браун және Бейлис лагерьде қалып, қарақшылардың оралуын күтті. Морган полицияның қимылын байқағандықтан, түнде полицияны таңқалдыру үшін лагерьге жақындады. Түн ортасында полиция бұтада шу естіді. Бейлис тергеуге барды, бірақ үш қадам баспай, оның алдында, оның жанында оқ атылып, бірден құлады. Полицей Браун «құқықсыздардың» қаруынан шыққан жарықтарға қарай оқ атты, бірақ қарақшылар қашып кетті. Бейлис оң жақ кеудесінен оқ өткен, сол жақ иығынан шығып, «қорқынышты жара» қалдырды. Полиция судьясы ақырында қалпына келді, бірақ ол жарақаттың салдарынан ұзақ уақыт мазасыздық көріп жүрді. Оның денесінен өткен оқ кейін Бейлиске «алтын сандықта» салынған, ол оны сағатының тізбегінен іліп қойды. 1875 жылы отаршылдық үкімет Бейлиске «батылдығы мен адал қызметі үшін» алтын медаль табыс етті. Бейлис жараланғаннан кейін бір күні «Бруконг» шаруашылығында Генри Осборнның жұмысында болған Хейли есімді қойшы «құралданған адамдардан оқ алып, қауіпті жарақат алды». Бұл оқиға кейіннен Даниэль Морган жасаған қылмыстардың тізіміне енгізілді, бұл қойшының полицияға қарақшылар лагерінің орналасқан жері туралы ақпарат бергені үшін жаза ретінде қарастырылды.

In about 1847, aged 17 years, Owen found employment as a stockman on a station in the Murrumbidgee district. It was reputed that Owen “developed into a horse and cattle stealer, his practice being to drive his captures long distances, and sell them”. In June 1854 Owen was convicted under the name ‘John Smith’ of “highway robbery”. He had stuck up two travelling hawkers in the Castlemaine district in Victoria and left them tied up to trees. The police followed his tracks and captured him after “a desperate resistance”. As ‘John Smith’ Morgan was sentenced to twelve years hard labour and eventually confined in the prison ship Success lying offshore at Williamstown. Seven of the prisoners were convicted of Price’s murder and were hanged for the crime. Morgan may have been considered to be amongst the group that had rushed at the Inspector and was transferred to Pentridge prison after the incident. After failing to report to the authorities Morgan was proclaimed to be a “prisoner of the Crown illegally at large”. Almost immediately upon his release Morgan “entered upon a continual course of crime”. Identified as “Jack down the River” (appropriate to his ‘prisoner illegally at large’ status) he visited a pastoral run in the Murray District belonging to Dr. J. P. Rowe (from which the doctor was absent) and stole a gold watch. From there he proceeded to Evans’ ‘Whitfield’ station (in the upper King River valley 25 miles south of Wangaratta) where he stole a horse. After that ‘Jack’ stole a saddle and another horse from the Bond’s ‘Demgamero’ (aka Bongamero) station. From there he went to 'Mount Typo' station (Messrs. Warren and Oke) where he "obtained shelter for the night". In the morning after the men had departed to round up stray cattle Morgan helped himself to as much provisions and blankets he could carry. The squatters Evan Evans and Edmund Bond and a group of men set out in pursuit and “at last discovered the gentleman camped at the base of a steep range”. Morgan managed to escape up the slope “where the pursuers were unable to follow with their horses”, but not before Bond “succeeded in getting a shot at him”, wounding him in his upper left arm. The following day, on 18 June 1863, four young men were held up and robbed at Post’s 'Cookendina' station, east of Henty. The robbers fitted the description of Morgan and his accomplice. The young men had been “proceeding from Ten mile Creek to attend some bye races at Merritt’s Cookendina Inn”. They were robbed of three race horses, together with saddles and bridles, and 15 shillings in cash. The description of Morgan given to police after the ‘Wallandool’ robbery was as follows: “35 years of age, 6 feet high, long black hair curly at the ends, bushy beard and moustache, brownish color; rather knock kneed, nose wrinkled, but not pockmarked; had on check trousers too short for him”. Both Morgan and ‘Flash Clarke’ “wore hairy coats; and rode fine grey horses; and carried carbines in buckets”. On the afternoon of 21 August 1863 a Mr. Scott was travelling with sheep near Bullenbung when he was held up by two men and robbed of £4 4s.,a watch, a ring, and a new saddle. The watch and ring were afterwards returned. The robbers were identified was the same men who had carried out the ‘Wallandool’ robbery. On this occasion Morgan was identified as “Jack Morgan, alias Big Morgan”. On Wednesday, August 26, the police contingent led by Henry Baylis discovered Morgan's camp in dense scrub about seven miles from Urangaline Creek. Sub Inspector Morrow, Trooper Brown and Baylis remained at the camp to await the bushrangers’ return. It appears that Morgan “had notice of the movements of the police” and after nightfall stalked the campsite “for the purpose of surprising the police”. Towards midnight the police heard a noise in the scrub. Baylis went to investigate “but had not advanced three yards before a discharge of firearms took place in front, close to his person, and he fell instantly”. Trooper Brown returned fire “in the direction of the flashes of the ruffians’ guns” but the bushrangers escaped. Baylis had received a bullet through his right breast which exited from his left shoulder “leaving a fearful opening”. The Police Magistrate eventually recovered, though he continued to suffer from the effects of the injury. The bullet that had passed through his body was later presented to Baylis “enclosed in a gold casket”, which he wore suspended from his watch chain. In 1875 the colonial government presented Baylis with a gold medal for his “gallant and faithful service”. On the day following the wounding of Baylis a shepherd named Haley, in the employment of Henry Osborne at ‘Brookong’ station, was "fired upon and dangerously wounded by armed men". This incident was later included in a published list of crimes perpetrated by Daniel Morgan, in apparent retribution for the shepherd providing information to the police regarding the location of the bushrangers' camp.

Жалғыз өзіңмен жүретін

1863 жылғы 3 қарашаның таңында Дэниел Морган (қазір жалғыз жұмыс істейді) Гибсонның «Буррумбуток» станциясына (Албериден солтүстік-батысқа қарай 34 миль) келді. Үйді басқарып отырған Томас Гибсон болмағандықтан, Морган таңғы асқа тапсырыс беріп, «бір шаруаға мистер Гибсонның сүйікті атын әкелуді» бұйырды. Кету алдында киімін ауыстырып, Гибсонның костюмін киді. Гибсонның атына мініп, Пайни-Рейндждегі қонақ үйге барды, онда жақын маңдағы «Валбундри» станциясына аттанудан бұрын бірнеше келушілермен ішімдік ішті. Содан кейін Морган Томас Гибсонның тағы бір иелігі болған «Булгандра» станциясына барды, онда Гибсон жүнді қырқуды қадағалап отырды. «Енді ол мистер Гибсон» деп жариялағаннан кейін Морган жүнді қырқушыларды сарайдан шығарып, «бақташы Смиттен өлімге дайындалуын, себебі ол ертеңгі күнге жетпейтінін» айтты. Алайда, бақташының әйелі, егер ол күйеуін өлтірсе, оны да, баланы да өлтіруі керек болады, сонда үш адамның өліміне жауап беруге тура келеді деп жалбарынып өтінді. Оның жалбарынуы күйеуінің өмірін сақтап қалды. Содан кейін Морган Гибсонды үйге кіргізіп, әр жүнді қырқушыға 30 фунт стерлингтен тоғыз чекке қол қоюға мәжбүр етті, өзіне 95 фунт стерлинг, ал тағы 15 фунт стерлингті қалаға барып, оларды ақшаға айналдыру үшін бір адамға төлеуге бұйырды. Адам ақшамен келген соң Морган кетті. Келесі күні таңертең ерте Дэниел Морган «Стит ағайындыларының» «Валла-Валла» станциясына келді және өзіне ұнаған әртүрлі заттарды иеленді. Ол жерде ол «иесін жүнді сарайға ром әкелуге мәжбүрледі және барлық жүнді қырқушыларды қонаққа шақырды». Морган жүнді қырқушыларға қалай қаралатынын анық сұрады және оларға «егер олар зәбір көрсе, оған хабарлауын» бұйырды, өйткені ол әрқашан сол маңда болады еді. 1864 жылдың қаңтар айында Томас Хентидің «Араб тоқымы» түнде «Раунд Хилл» станциясынан (Кулкерннің шығысында) ұрланған, Морган ұрлыққа күдікті деп саналды. Кейін станция бастығы Инграм Кукардиния маңында Дэниел Морганмен кездесті. Морган Инграмды «Араб тоқымын ұрлады» деген қауесет таратуда айыптады және «жалдама ақының қылығына қатты ашуланды». Содан кейін Морган Инграмның жылқысын ұрлап, бастыққа Хентидің араб тоқымын қайдан табуға болатынын айтты. 1864 жылғы 2 сәуірде Морган он миль сағасы (Холбрук) мен Тумбарумба арасындағы поштаны тонап, пошта мердігерінен жылқы ұрлады. Кейін ол «Тен Майл Крикте» «құмарлықпен уақыт өткізіп жүргенін» хабарлады, полиция немесе азаматтар оған кедергі келтірмеген. Үш күннен кейін Морган мен тағы бір адам Эллиот пен Доннелли есімді екі адамды Наррандерадан 20 миль жерде Джерилдери жолында тонады. Морганның серігі (бойы кішкентай, «құмдық» терісі бар) екі түтікшелі мылтық алып жүрді. Олар ақша, жылқы, қамшы және тоқым ұрлады. Адамдар Джерилдериге келгенде қылмысты хабарламады, тек кейін, полицияның ресми тергеуінен кейін хабарланды. Бір адамның оқиғаны хабарлауға асықпауының себебі жазадан қорқу болды. Бұл оқиға Морганның 1863 жылдың тамызында серігі Кларк қайтыс болғаннан бері серіктесімен жасаған алғашқы тонасы болды. 1864 жылғы 12 сәуірдің таңында Морган Уильям Хейнстің «Джерилдери» станциясына (Джерилдери қалашығының жанында) келіп, үш адамды кепілге алды. Сол күні кешке жолға шыққанда ол қара биені Хейнске тиесілі сұр биеге айырбастады.

On the morning of 3 November 1863 Daniel Morgan (now operating alone) arrived at Gibson’s ‘Burrumbuttock’ station (34 miles north west of Albury). The squatter, Thomas Gibson, was absent but Morgan made himself comfortable in the house by ordering breakfast and sending “one of the men to fetch up Mr. Gibson’s favourite horse”. Before leaving he changed his clothes, putting on one of Gibson’s suits. Riding Gibson’s horse he went to the public house at Piney Range where he had drinks with some of the patrons before proceeding to the nearby ‘Walbundrie’ station where he stuck up Thomas Kidston and stole a chestnut horse called Euclid. Morgan then proceeded to the ‘Bulgandra’ station, another of Thomas Gibson’s runs, where Gibson was supervising the shearing. After announcing that “he was now Mr. Gibson” Morgan ordered the shearers from the shed and “told the overseer, Smith, to prepare for death, as he would not see the morrow’s sun”. However, the overseer’s wife pleaded with the bushranger, saying “if he killed her husband, he must kill her and the child too, and have three murders to account for”. Her pleas were successful in saving her husband’s life. Morgan then took Gibson into the house and made him sign nine cheques of £30 for each of the shearers, one of £95 for Morgan himself and another for £15 to pay a man to go to town and get them cashed. When the man returned with the money Morgan departed. Early the following morning Daniel Morgan “called on” the Stitt brothers’ ‘Walla Walla’ station “and helped himself to various articles which struck his fancy”. While there he “compelled the proprietor to bring rum to the woolshed, and treated all the shearers”. Morgan pointedly enquired about how the shearers were being treated, and instructed them “to acquaint him if they were ill used, as he was always to be found thereabouts”. In January 1864 Thomas Henty’s "Arab entire horse" was stolen in the night from ‘Round Hill’ station (east of Culcairn), a theft for which Morgan was suspected. Later the superintendent of the station, Ingram, met Daniel Morgan near Cookardinia. Morgan accused Ingram of “spreading a report” that he had stolen the Arab horse and “affected much virtuous indignation at the scandal”. Morgan then stole Ingram’s mount, after which he informed the superintendent where Henty’s Arab horse could be found. On 2 April 1864 Morgan stuck up the mail between Ten mile Creek (Holbrook) and Tumbarumba and stole a horse from the mail contractor. Afterwards it was reported he was seen “enjoying himself” at Ten mile Creek “without experiencing hindrance from either police or civilians”. Three days later Morgan and another man stuck up two men named Elliot and Donnelly 20 miles from Narrandera on the Jerilderie road. Morgan’s companion (shorter in height with a "sandy complexion") carried a double barrelled gun. The men were robbed of money, a horse and a saddle and bridle. The men did not report the crime when they arrived at Jerilderie and it was only later, after a routine police enquiry, that a report was made. The reason given by one of the men for the reluctance to report the incident was fear of retribution. This incident is the first time Morgan was reported with an accomplice since the death of his companion Clarke in August 1863. On the morning of 12 April 1864 Morgan called at William Haines' 'Jerilderie' station (near Jerilderie township) and bailed up three men. Before departing that evening he exchanged his black mare for a grey mare belonging to Haines.

Өлтіру

2 маусым күні 1864 жылы Д. Ф. Джонстон және тағы екі адам Мельбурнға мал айдап бара жатқанда, «Раунд Хилл» станциясында тоқтағанда Дэниел Морган шабуыл жасады. Ол Джонстонның ақшасын және алтын сағатын тонап, содан кейін «жақсы қара жылқы, қамшы және жетек» таңдап алды, сосын кетіп қалды. 19 маусым күні 1864 жылы Морган Калкерннің шығысында орналасқан «Раунд Хилл» станциясына келді. Үй шаруашылығында станция бастығы Сэмюэл Уотсон, оның әйелі, бақылаушы Макнил, мал бақылаушы Джон Маклин және көрші шаруаның ұлы Джон Хериот болды. Морган «қос қолында револьвері, қапталдағы қақпағы бар» тұрып, алты бөтелке джиннен тұратын спирттік сусынды беруді талап етті. Ол тұтқындарымен бірге джин ішуге мәжбүрледі (мүмкін, бәрі де мас болған). Ол тамақ дайындауды бұйырып, станция қызметкерлерін мал қорасына жинады. Станциядағы жылқыларды тексергеннен кейін, ол жылқыға мініп кетіп қалды. Сол сәтте станция бастығы Уотсон «әлдеқайда асығыс» Морганның қамшысы ұрланғанын айтты. Морган «атына бұрылып, Уотсон мырзаның басына бағыттап, атып» жіберді. Уотсон қолын көтеріп, «оқ осы қолдан өтті», содан кейін басының терісін сызып өтті. Уотсон қораның артына қашып, Морган тағы екі оқ атты, оның бірі Джон Хериоттың төменгі аяғына тиіп, сүйекті сынықтырды. Кенеттен Хериотқа аянып, «мастық немесе ақылдан безген кісінің әрекеті сияқты» әрекет ете отырып, бұсқыр стансадағы әрбір адамның миын жарып тастаймын деп ант берді, егер олар Хериотқа көмектеспесе. Осы кезде екі адам пайда болды («көрінетін Морганның адамдары»), олардың бірі «жартылай канды абориген» деп сипатталды. Морган Хериотқа мүмкіндігінше жағдай жасауын қадағалады, сол кезде Джон Маклин Морганның қантөгіске тойып, әлсірегенін көріп, одан дәрігерге бара ала ма деп сұрады. Бұсқыр «иә» деп жауап берді, бірақ көп ұзамай ойы өзгерді. Ол Маклинды жол бойымен қуалай бастады, «стансадан бес-алты шақырым жерде оны қуып жетіп, ешқандай сөз айтпастан, жамбасынан жоғары арқасына оқ атты». Морган атынан түсіп, жан қиылысып жатқан адамды жылқыға отырғызып, станцияға қайтарды. Морган мен оның адамдары келесі күні таңғы сағат екіге дейін ішіп-жеп, келгендей кетіп қалды. Полиция бастығы МакЛери бұсқырлар кеткеннен кейін бес минуттан соң келді. Келесі күні Черчли үш жас еріктімен бірге Магиннитиді іздеу үшін Тумбарумбадан жолға шықты. Сол күні таңертең пошташы Магиннитидің денесін «жолдан сәл алыста», Коппабелла станциясынан алты шақырым жерде табады. Жолда пошташымен кездескен соң, Черчли сол жерге барып, Магиннитидің денесін Гленрой станциясы арқылы Тумбарумбаға жеткізді. Бірнеше күннен кейін Тумбарумба сотында оқиғаға қатысты тергеу жүргізілді, ол констебль Черчлидің жалғыз куәгерінің айғақтары негізінде Магиннитидің өліміне әкелген оқиғаларға қатысты болды. 3 шілдеде полиция қызметкерлері, сержант Кэрролл және констебльдер Хорриган мен Далзиел Чарльз Эджхилл станциясының бір бөлігін (Хентиден солтүстік-батысқа қарай) аралап бара жатқанда, олар «Коркоран отбасы тұрып жатқан ескі үйден» қашып бара жатқан адамды көрді. Бұл Морганның ауданда болуы мүмкін екенін білген полиция қызметкерлерінің күдігін оятты. Полиция оны қуып, «Валландул» станциясына жақын бұталар арқылы ұзақ уақыт бойы қууда болды, оның барысында Морганның жеке басы расталды. Бір кезде Кэрролл Морганға револьверін атып өлтіре алды, бірақ ол ақырында қашып кетті. Коркоранның үйіндегі әйел Морганды білмейтінін айтып, полицияға кеткен адамды таптаза бейтаныс деп көрсетті. 1864 жылдың 4 қыркүйегі түнінде Албериден келген төрт полицей, аға сержант Томас Смит және үш констебль, Хентидің маңында Томас Кейгранның «Дудл Кома» жолында орналасқан батпақта тоқтады. Олардың шатырының алдыңғы жағы ашық, ал оның алдында от жағылған болатын. Сағат тоғыз шамасында ер адамдар «шатырдың ішінде жерде жатып, тынығып жатты». Кенеттен бір мезгілде шатырдың ішіне «ашылудан да, артқы жағынан да» оқ атылды. Полиция қызметкерлері бірден тұрып, сыртқа шықты. Смит пен констебль Коннорс қараңғыға от қайтарды және «атыс екі жақтан да жалғасты». Басқалары қалың бұтаға шабуыл жасап, бірақ қорқынышты шабуылшыларына жақындай алмады. Шатырға қайтып келген соң, жігіттер «кедей Смиттің сезімсіз күйінде, қансырап жатқанын» және сол иығына оқ тигенін байқады. Смит станцияның үйіне жеткізілді және келесі күні таңертең ит а...

On 2 June 1864 D. F. Johnston and two other men, while droving stock to Melbourne, were camped on ‘Round Hill’ station when they were bailed up by Daniel Morgan. He robbed Johnston of money and a gold watch, and afterwards “selected a fine black mare, saddle and bridle” before making his departure. On 19 June 1864 Morgan arrived at ‘Round Hill’ station, east of Culcairn. Those present at the homestead were the superintendent Samuel Watson and his wife, the overseer McNeil, the cattle overseer John McLean and the son of a neighbouring squatter, John Heriot. With “a revolver in each hand, cocked and capped” Morgan demanded that the liquor supplies, consisting of six bottles of gin, be produced. He insisted that his captives join him in drinking gin (to an extent that all involved were probably inebriated). After ordering a meal be served to him he rounded up the station personnel into a cattle shed. After inspecting the station horses the bushranger mounted his horse to leave. At that point the superintendent Watson “rather rashly” made a comment that Morgan’s stirrup irons had been stolen. Morgan “coolly turned round in his saddle, took deliberate aim at Mr. Watson’s head, and fired”. Watson put up his hand “through which the ball passed” and then grazed his scalp. Watson ran behind the shed and Morgan fired two more shots, one of which hit John Heriot’s lower leg “shattering the bone in pieces”. Suddenly taking pity on Heriot, the bushranger “who seemed to act with the inconsistency of drunkenness, or of a murderer gone mad swore a fearful oath that he would blow the brains out of every man on the station if they did not come to Heriot’s assistance”. At this time two men made their appearance (“evidently ‘Morgan’s men’”), one of them described as “a half caste aboriginal”. Morgan supervised Heriot being made as comfortable as possible, at which point John McLean, “seeing Morgan apparently relenting, as if satiated with bloodshed”, asked him “if he might go for a doctor”. The bushranger answered “yes”, but soon afterwards had second thoughts. He set out to follow McLean along the road, “overtook him five or six miles from the station, and without ‘yea’ or ‘nay’ coming close behind him” shot him in the back above the hip. Morgan dismounted and lifted the mortally wounded man onto his horse and led him back to the station. Morgan and his men “then remained carousing until two the next morning, when they departed as they came”. The police under Superintendent McLerie arrived just five minutes after the bushrangers had left. The next day Churchley and three young volunteers set off from Tumbarumba in search of Maginnity. That same morning the mailman had discovered Maginnity’s body “a little off the road” about six miles from ‘Coppabella’ station. After meeting the mailman on the road, Churchley proceeded to the location. Maginnity’s body was conveyed to Tumbarumba via ‘Glenroy’ station. A magisterial inquiry into the incident was held in the Tumbarumba court house several days later, with the events leading to Maginnity’s death based on the evidence of Constable Churchley's single eye witness account. On July 3 the policemen, Sergeant Carroll and constables Horrigan and Dalziel, were riding through part of Charles Edgehill's station (north west of Henty) when in the distance they caught sight of a man galloping away from “an old hut” occupied by the Corcoran family. This aroused the suspicions of the police, knowing Morgan was likely to be in the district. The police gave chase and engaged in an extended pursuit through the bush on the adjoining 'Wallandool' station, during which Morgan’s identity was confirmed. At one stage Carroll managed to fire his revolver at Morgan, but the bushranger eventually escaped. The woman at Corcoran’s hut “alleged ignorance of Morgan”, stating the man that the police had seen leaving “was a perfect stranger to them”. On the night of 4 September 1864 four policemen from Albury, Senior sergeant Thomas Smyth and three constables, were encamped at the swamp on Thomas Keighran’s ‘Doodle Coma’ run near Henty. Their tent had an open front before which a fire had been made and at about nine o’clock the men were “lying and resting on the ground inside the tent”. Suddenly a simultaneous volley of bullets was fired into the tent, “both from the opening and through the back”. The policemen jumped to their feet and rushed outside. Smyth and Constable Connors returned fire into the darkness and the “firing continued on both sides”. The others “made a skirmish” into the thick scrub but “without being able to come up to their cowardly assailants”. On returning to the tent the men “found poor Smyth insensible and bleeding profusely” with a bullet wound to his left shoulder. Smyth was taken to the station homestead and next morning driven in a dog cart towards Ten mile Creek for medical assistance. After a dreadful trip during which the dog cart driver lost his way in the bush Smyth arrived at Ten mile Creek, after which he was transferred to Albury “by easy stages”. Five days after the attack on the policemen camped at ‘Doodle Coma’ Morgan had another narrow escape from the authorities. A group of four policemen sighted Morgan in the distance on “King’s Run”, adjoining Edgehill's station. Sub Inspector Zouch, who had the freshest horse, chased Morgan towards the ‘Doodle Coma’ swamp during which the bushranger, being “hard pressed”, threw his rifle into the scrub (which proved to be the rifle he had taken from Maginnity). Once again, however, Morgan eventually managed to escape.

Морганның "бизнесі"

1864 жылдың қазан айының соңында Морган “екі-үш серігімен” бірге “Яраби” станциясына (Джерильдериден шамамен 35 миль қашықтықта) шабуыл жасады. Станциядағы адамдар ертеңгі сағатқа дейін кепілде ұсталды. 1864 жылдың 23 қарашасында таңғы сағат 3-те “Дениликин” пошта кошын “Даниел Морган” және тағы бір қылмыскер “Тюрангелина Скраб” (Вагга-Ваггадан шамамен 43 миль қашықтықта) тоқтатты және пошта сөмкелерін тонады. Пошташы “Морган көптеген хаттарды ашып, сосын қайтарды” деп куәланды. Екі жолаушыдан екі жылқысы ұрланды. 1864 жылдың 11 желтоқсанында Морган Таркуттадан оңтүстік-батысқа қарай 14 миль қашықтықтағы Киямбадағы жол құрылысшыларының лагеріне келді. Ол лагердегі барлық адамдарды кепілге алды, ал құрылысшы Адамс қолма-қол ақшасы жоқ екені анықталғанда, “шатырларды өртеді”. Ол бес қытай адамына (оларды “кеншілер” деп сипаттады) киімдерін іздеу үшін шешінуге бұйрық берді. Олар тартына келгенде, Морган олардың біреуіне иықтың астында қолға оқ атты, мүмкін оның бұйрығын түсінбегендіктен. Ол тапқан ақша “мардымсыз” болды (“бір кішкентай алтын монета және отыз шиллинг күміс – соңғысын ренжігендіктен лақтырып жіберді”). Ол кешкі сағат беске дейін сол жерде болды, “шай дайындалып, оған нан пісірілді”. Морган кеткен кезде бірнеше кепілдікке алынған адамдарды алып кетті, оларды “таулар арқылы Кямбадан солтүстікке қарай сегіз мильге” (Кямба өткелі деп белгілі бір жерге) алып барды. Сол жерде ол екі арбаны тоқтатып, біреуі Бичворттан келген Мэнсон мырза мен оның әйеліне, ал екіншісін екі жас жігіт жүргізіп отырды. Ол арбадағыларды тонағаннан кейін “бірнеше сағат бойы еркін сөйлесіп, өзінің түрлі ерліктерін егжей-тегжейлі айтты, әсіресе М’Гиннерти мен Смитты өлтіру туралы, оны жасыруға тырыспады”. Ол “кәсібінен шығар алдында” өлтіруге бекінген үш адам туралы айтты. Аталған адамдар – “Мандарлоодан бұрынғы М’Кензи мырза, Ярра Яррадан М’Лорин мырза және сержант Кэрролл”, олардың әрқайсысынан “кек алуға бел буғанмын” деді. Мэнсон мен оның әйеліне кетіп кетуге рұқсат берілгеннен кейін Албериге баратын пошта кошы келді, бірақ “өте бос” болғандықтан Морган “жай ғана тексеруден кейін жіберіп алды”. Бірден кейін Албериден келген пошта кошы келді. Морган жүргізушіге тоқтауға бұйрық берді, бірақ ол дереу орындамағандықтан, “оны тоқтату үшін оқ атты”. Содан кейін ол жүргізушіге “аттардың басын ұстап тұруға” бұйрық берді, ал өзі поштаны тонады. Екі күннен кейін Найт және Шейн есімді екі саудагерді Морган “Пуллетоп” станциясының жанында (Кеамбадан батысқа қарай) тоқтатып, 60 фунт стерлингке тең арақ пен алтын кесектерін, сондай-ақ жылқы, жабдық пен жекелеуін тонады. Саудагерлер жақсы қаруланған және “Морганнан ешқандай қорқыныш сезінбейтінін ашық айтқан”. Алайда, бұзақы түнде олардың лагерін бақылап, таңертең аттарын босатып жатқанда оларды ұстап алды. Кетіп бара жатқанда Морган оларға “кеше де екеуін де атып тастауға болатын еді, енді қорғанысқа сенімді болмаңдар” деді. 1865 жылдың 9 наурызында қойшы Джон Пендер “Уолландұл” станциясында (Хентиден батысқа қарай) иттерін тамақтандырып жатқанда, Морганның револьверінен жамбасына оқ тиді. Пендер қорасына жыртылып, бұзақы оның соңынан келді. Морган оған “ол қойшыны басқа біреумен шатастырғанын” айтты. Кейін Пендер Майкл мен Джеймс Коркоранға қарсы куәлік берді, олар “Морганға көмектесу” айыбымен, сондай-ақ өзінің жаралануына қатысқандығы үшін айыпталды. Коркоран отбасы алғаш рет полиция назарына 1864 жылдың шілдесінде Хентидің жанындағы Чарльз Эджхилл станциясындағы үйінен шығып бара жатқан Морганды байқағанда келді. 1865 жылдың 23 наурызында Морган Вагга-Вагга мен Урана арасындағы поштаны тоқтатып, сөмкелерді тонады және бірнеше хатты ұрлады. Бір аптадан кейін, 30 наурызда таңғы сағат екіде Морган Албериден келген пошта кошын Киямба мен Таркутта арасындағы жолда тоқтатып, екі сағатқа жуық ұстап, хаттарды ашты, бірақ аз ғана ақша тапты.

In late October 1864 Morgan, in company with “two or three mates”, stuck up the ‘Yarrabee’ station (about 35 miles from Jerilderie). The occupants of the station were held hostage until the early hours of the following morning. At about 3 o’clock in the morning on 23 November 1864 the Deniliquin mail coach was stopped at the Turangelina Scrub (about 43 miles from Wagga Wagga) by “Daniel Morgan and another offender”, and robbed of the mail bags. The mailman attested that “Morgan opened most of the letters and then returned them”. Two of the passengers were robbed of two horses. On 11 December 1864 Morgan made an appearance at a road contractor’s camp at Kyeamba (14 miles south west of Tarcutta). He bailed up all the men at the camp, and when it was discovered the contractor Adams had no cash on hand, “he set fire to the tents”. He ordered five Chinese men (described as "miners") to strip “with a view to searching their garments”. When they hesitated, perhaps not understanding his command, Morgan shot one of them in the arm just below the shoulder joint. The money he recovered “was trifling” (“one small gold piece, and about thirty shillings in silver – the latter he threw away, from his chagrin”). He remained there until five in the afternoon “having caused tea to be made and a damper prepared for him”. When Morgan left he took several hostages with him, taking them “over the mountains to eight miles north of Kyamba” (at a location known as Kyeamba Gap). There he held up two buggies, one belonging to Mr. Manson and his wife from Beechworth and the other driven by two young men. After robbing the occupants, he then “conversed freely for some hours, detailing his various exploits at great length, and dwelling particularly upon the murder of M’Ginnerty and Smyth, at which he made no attempt at concealment”. He spoke of three men “whom he was determined to shoot before ‘retiring from business’”. The men named were “Mr. M’Kenzie, late of Mundarloo; Mr. M’Laurin, of Yarra Yarra; and Sergeant Carroll”, each of whom “he expressed himself determined to revenge”. After Manson and his wife were allowed to depart the mail coach to Albury arrived, but “being very light” Morgan “allowed it to pass after a merely formal examination”. Shortly afterwards the mail coach coming from Albury arrived. Morgan ordered the driver to stop, but when this was not instantly complied with “he fired a shot at him to bring him to”. He then made the driver “hold the horses heads, while he ransacked the mails”. Two days later two hawkers named Knight and Shane were stuck up by Morgan near ‘Pulletop’ station (west of Kyeamba) and robbed of £60 worth of liquor and gold nuggets, as well as a horse, a saddle and bridle. The hawkers had been well armed and had “openly stated that they were not the least frightened of Morgan”. However the bushranger had watched their campsite during the night and bailed them up in the morning as they unhobbled their horses. As he was leaving Morgan told them “he could have shot the two of them the night before and not to be so cocksure of their defense in future”. On 9 March 1865 a shepherd, John Pender, “was quietly feeding his dogs” on ‘Wallandool’ station (west of Henty) when “he received a shot in the thigh from Morgan’s revolver”. Pender crawled to his hut, followed by the bushranger. Morgan told him “he had mistaken the shepherd for some one else”. Pender later gave evidence against Michael and James Corcoran who were charged “with aiding Morgan” in the murder of Senior sergeant Smyth, as well as being involved in his own wounding. The Corcoran family had first come to the attention of the police when Morgan was spotted leaving their hut on Charles Edgehill’s station near Henty in July 1864. On 23 March 1865 Morgan stuck up the mail between Wagga Wagga and Urana. He ransacked the bags and stole a number of letters. A week later, at two o’clock in the morning on March 30, Morgan stopped the mail coach from Albury on the road between Kyeamba and Tarcutta. He detained the coach for about two hours while he opened letters, but managed to find only a small amount of cash.

Викторияға

Албери поштасы тоналып кеткеннен кейін Морган шамамен бір аптадан соң Тумбарумба аймағында көрінді, сосын ол Мюррей өзені бағытына қарай жылдам жол тартты, одан кейін Викторияға өтті. 1865 жылғы 2 сәуірдің кешкі сағаттарында Морган «Таллангатта» станциясында (Албериден оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 24 мильдей жерде) пайда болды, онда көптеген адамдар болмады. Ертесіне таңертең сарайдан екі жылқының жоғалып кеткені анықталды және Морган түнде сол жерде болған болуы керек деп есептелді.

Морганның өлімі

1865 жылы 8 сәуірде таңертең Беналла мен Гленрован арасындағы жолдағы қарақшылықтарынан кейін Морган негізгі жолдан шығып, солтүстік-батысқа қарай елді жерлер арқылы кесіп өтіп, Варбидің сүт фермасына жетті, содан кейін 'Таминик' бас станциясына (Уангараттан шамамен 10 миль батысқа қарай) барды. Мистер Уорби болмады, бірақ Морган Миссис Уорбиге әдепті түрде қарым-қатынас жасады дегенді айтады. Шамамен түске қарай кеткенде, ол шаруашылықтан бір жылқыны алып кетті. Осы кезде екі констебль жараланған қарақшыға қарай жүгіріп, оны қарусыздандырды, сонда Морган оларды "оны қарусыз қалдыруға мүмкіндік бермей атып жібергендері үшін" кінәлады.

Жарақаттандыру және жерлеу

Морган 9 сәуір күні таңертең "Пиечелба" станциясында қайтыс болған кезде, станцияға кем дегенде 50 көрермен жиналған, олардың көпшілігі Вангараттадан келген. Ол қайтыс болғаннан кейін "бірнеше адам оның тығыз шашынан шаш кесуге кірісті", бірақ детектив Мейнуарлинг бұған дереу тоқтады. Келесі күні (10 сәуір, дүйсенбі) Вангараттада Даниель Морганның өлімі бойынша алқабилердің қатысуымен және округтік коронер доктор В. Доббиннің төрағалығымен тергеу өтті. Тергеу барысында Морганды атқан Джон Вендланға округтік коронер бірдеңе айтқысы келіп тұрғанын сұрады, бірақ ол айтқан сөздеріне қарсы дәлел ретінде пайдаланылуы мүмкін екендігіне ескертті. Мұндай сақтықтықтың себебі – тергеу шешімі шыққанға дейін Вендлан шабандозды өлтіргені үшін қудалануға жататын еді. Келесі шешім қабылданды: "Қайтыс болған адам, біздің ойымызша, Даниель Морган, 1865 жылдың 9 сәуірінде Овенс өзені маңындағы Пехелба станциясында Джон Вендланның оқ тигенінен қайтыс болды; және біз бұл кісі өлтіруді ақтауға болатын деп санаймыз; сондай-ақ, қаза тапқанды ұстауға қатысқандардың барлығына үлкен алғыс айтуға лайық деп есептейміз". 1865 жылдың мамырында Викторияның бас прокуроры доктор Доббинды ("Морганның басын алып тастағаны үшін") және суперинтендант Кобхэмды ("сақалға қатысты іс-әрекеттері үшін") қызметтен шеттету туралы шешім қабылдады, бірақ екі шеттету де уақытша болды. 14 сәуірде Морганның басын қорапқа салып, Мельбурнге дилижанспен жіберді, онда ол Мельбурн университетінің профессоры Хэлфордқа ғылыми зерттеулер үшін тапсырылды. Бас алғаннан кейін Хэлфорд "ол бұл бақытсыз адамның денесін осылай ойсыз қиратуды қаламайтынын" және "ыдырау соншалықты алға басқандықтан, бас ғылыми мақсаттар үшін мүлдем пайдасыз" екенін мәлімдеді. Газет хабарламасында "бас кесу жергілікті коронердің өкілеттігін асыра пайдалануы және әдепсіздікке ұқсайды, бұл нәзіксіз және қатыгездік сезіміне ұқсас, нәтижесінде қаза тапқан қарақшының шашы, сақалы және киімдері қызығушылық білдірушілерге сатылды" делінген. Даниель Морганның бассыз денесі қарағайдан жасалған табытқа салынып, Вангаратта зиратына жерленді. Морганға христиандық жолмен жерлеу рұхсаты берілмеді; оның денесі зираттың қытай бөлігіне жерленді. 1878 жылы жарық көрген қабір сипаттамасында қабір басында раушан гүлі мен герань өсіп тұрғаны айтылған, оларды Морганның анасы отырғызған, ол 1876 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльстен жыл сайын бір рет қабірге келіп тұрған.

By the time of Morgan’s death at ‘Peechelba’ in the early afternoon of April 9 a crowd of at least 50 onlookers had arrived at the station, most of them from Wangaratta. As soon as he died "several persons commenced cutting locks from his rather profuse head of hair", but Detective Mainwaring soon put a stop to this. On the afternoon of the following day (Monday April 10) an inquest regarding the death of Daniel Morgan was held at Wangaratta before a jury and the District Coroner, Dr. W. Dobbyn. During the inquest John Wendlan, who had shot Morgan, was asked by the District Coroner if he wished to say anything, but was cautioned that anything he did say might be used in evidence against him. The reason for the wariness was that, prior to the verdict of the inquest, Wendlan was technically liable to be prosecuted for the bushranger’s murder. The following verdict was arrived at: “The deceased, whom we believe to be Daniel Morgan, met his death from a gunshot wound inflicted by John Wendlan, on the 9th of April, 1865, at Pechelba station, on the Ovens River; and we further consider that the homicide was justifiable; we further consider that great praise is due to all concerned in the capture of the deceased”. In May 1865 it was reported that the Attorney General of Victoria had suspended both Dr. Dobbyn ("for removing the head of Morgan") and Superintendent Cobham ("for the part he took in reference to the beard"), however both suspensions were only temporary. On April 14 Morgan’s head was put in a box and sent to Melbourne by coach where it was handed over to Professor Halford of the Melbourne University for scientific study. After receiving the head Halford stated that “he had expressed no wish that the remains of the wretched man should be so recklessly mangled, and that decomposition had set in to so great an extent that for any scientific purposes the head is quite useless”. The newspaper report added that “the decapitation appears to have been a most unwarranted piece of officiousness and excess of authority on the part of the local Coroner, and is very much akin to the prurient and brutal feeling which resulted in the hair, beard, and clothes of the deceased marauder being hawked about for the delectation of the curious”. Daniel Morgan’s headless body was placed in a pine coffin and buried in the Wangaratta cemetery. Morgan was denied a Christian burial; his remains were interred in the Chinese section of the cemetery. A description of his grave published in 1878 noted that a rose bush and geranium were growing at the head of the grave, planted by Morgan’s mother who, up until 1876, had travelled from New South Wales once every year to visit the grave.

Салдары

1865 жылдың мамыр айының басында Томас Маслен есімді адам Вахгуния полиция сотына Морганды атып өлтірген адам ретінде кеңінен танылған Джон Вендланға қарсы қорқынышпен сөйлегені үшін әкелінді. Маслен Вахгуниядағы Юнион қонақ үйінде ішіп отырғанда Вендланды атып өреміз деп қорқытқан. Полиция констеблі қонақ үйге барып, Масленнің мүліктерін тексеріп, екі түтіклі мылтық, сондай-ақ оқ-дәрі мен қаптар тапты. Масленнің бір қалтасынан стрихниннің кішкентай бөтелкесі де табылды. Маслен Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Корова ауданынан шыққан және ол Морганның «досы» болған. Алайда полиция оның бұзақымен байланысы бар екенін дәлелдей алмады және іс соңында тоқтатылды. Оның жұмыстан шығарылғаннан кейін Коровадан келген тілші Масленмен болған әңгіме туралы мәліметтерді жариялады, онда жазушы Масленнің саналылығына күмән келтірді. Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі Морган қылмыскерін ұстағаны үшін 1000 фунт стерлинг сыйлық ақшасын 17 адам арасында бөлісті. Басты алушылар: Джон Вендлан (заңнан тыс адамды атып өлтірген) – 300 фунт стерлинг, Элис Макдональд (Морган туралы ақпаратты бірінші болып жеткізген үй қызметшісі) – 250 фунт стерлинг, Джеймс Фрейзер (оқ атылғаннан кейін дереу көмектескен ерікті) – 250 фунт стерлинг, Дональд Кларк (Вендланмен бірге үйдің жанында күзетшілік жасаған ерікті) – 100 фунт стерлинг және Элис Кинан (Радерфордқа Морганның кім екенін хабарлаған мейірбике) – 50 фунт стерлинг. Сыйлық ақшасының қалған бөлігі ‘Пихельба’ станциясындағы қақтығысқа қатысқан 12 ерікті мен полиция қызметкерлеріне тең бөлінді. 1865 жылдың сәуір айында Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі бұзақыларды ұстауға немесе өлтіруге мүмкіндік беретін және оларға көмектесетін, баспана беретін немесе азық-түлікпен қамтамасыз ететіндерді жазалайтын заң қабылдады. Бұл заң, «Felons’ Apprehension Act» деп аталады, әсіресе Дэниел Морган және Бен Холл сияқты белгілі бұзақыларға бағытталған және оларды ұстап беруді немесе қылмыс жасауды талап етпей, осындай заңнан тыс деп жариялағандарды көзге түскенде атып өлтіруге рұқсат берді. Оқиғаға орай, Морган осы заң жобасы Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламентінен өтіп жатқанда Викторияда қаза тапты. Алайда, заңсыз деп танылған адамға баспана немесе азық-түлік беретіндерге қатысты заңның бөлімі Морганның бұрынғы серіктестері мен жанашырларына қорқыныш пен пайдалы әсер етті (дегенмен техникалық тұрғыдан заң оларға қолданылмаса да). 1865 жылдың маусым айында Альберидегі инспектор Синглтон «Морганды және басқа да осындай кейіпкерлерді жасырғаны күдікті деп саналатын отыздан астам адам өздерінің әдеттегі тұратын жерлерін тастап, қылмыскерлерді ұстау туралы заң қабылданғаннан бері адал еңбекпен айналысуда» деді.

In early May 1865 a man named Thomas Maslen was brought before the Wahgunyah Police Court on a charge of using threatening language towards John Wendlan, widely known by then as the man who shot Morgan. Maslen, who had been drinking in the Union Hotel at Wahgunyah, was reported to be threatening to shoot Wendlan. A police constable proceeded to the hotel and searched Maslen’s swag, finding a double barrelled gun, as well as powder and caps. In one of Maslen’s pockets a small bottle of strychnine was also found. Maslen was from the Corowa district in New South Wales and it was reported he was “a mate of Morgan’s”. However the police failed to produce evidence of an association with the bushranger and the case was eventually dismissed. After his dismissal a correspondent from Corowa reported details of a conversation with Maslen in which the writer questioned Maslen’s sanity. The New South Wales government reward of £1000 “for the capture of the offender Morgan” was shared between 17 different people. The main recipients were John Wendlan (the man who shot the outlaw) who received £300, Alice McDonald (the housemaid who first conveyed the information about Morgan) £250, James Frazer (a volunteer who assisted soon after the shooting) £250, Donald Clarke (a volunteer stationed near the house with Wendlan) £100 and Alice Keenan (the nursemaid who informed Rutherford of Morgan's identity) £50. What remained of the reward money was evenly split between 12 other volunteers and policemen who were involved in the confrontation at ‘Peechelba’ station. During April 1865 the New South Wales government passed legislation which was designed to facilitate the capture or killing of bushrangers and to punish those who assist, harbour or provide sustenance to them. The legislation, called the Felons’ Apprehension Act, was specifically aimed at notorious bushrangers such as Daniel Morgan and Ben Hall and effectively gave the public license to shoot and kill such declared outlaws on sight without calling on them to surrender or requiring the commission of an offence. As it happened, Morgan was killed in Victoria at the time the legislation was passing through the New South Wales Parliament. However, the section of the Act dealing with those who would give shelter or sustenance to a declared outlaw had a deterrent and possibly salutary effect on Morgan’s previous associates and sympathisers (even though technically the act would not apply to them). In June 1865 Inspector Singleton from Albury stated that “about thirty persons, suspected of harbouring Morgan and other similar characters, have left their accustomed haunts and taken to honest pursuits since the Felons' Apprehension Act became law”.

"Ақылды ит" деген атақ

Өмірінде бушрангер Дэниел Морган отарлық баспасөзде әртүрлі жағдайларда сипатталды, бірақ "қызыл иттің" бірі емес еді. Морган есімімен бұл терминнің ең жақын байланысы (мардымды болмаса да) 1865 жылғы сәуірде Морганның қазасы туралы жаңалықтарға байланысты Аделаидадағы "South Australian Register" газетінде жарияланған редакциялық мақалада кездеседі. Мақалада Морган, "оның ойынша адам өлтіру ұнайтындықтан" жасаған қылмыстары, Гилберт, Холл және Данн сияқты басқа бушрангерлермен салыстырылады, олар "тек қана қиын жағдайға түскенде ғана өмірді алады, сол кезде адамды атудан қандай да бір өкініш сезінбейді, тіпті ашулы итке оқ атқандай". Көрініп тұрғанындай, "Қызыл иттің" лақабын алғаш рет Филипп Мораның 1976 жылғы "Mad Dog Morgan" фильмінде бушрангерге қолданған. "Тров" онлайн-мәліметтер қорындағы австралиялық газеттердің цифрлық нұсқаларындағы "Mad Dog Morgan" тіркесін іздеу көрсеткендей, ең ерте сілтеме 1975 жылғы тамызда Денис Хоппердің австралиялық бушрангер Дэн "Қызыл иттің" Морган туралы фильмде түсетінін жариялаған мақалада кездеседі.

Мәдениеттің әсері

Дэн Морган (1911) және Mad Dog Morgan (1976) фильмдері оның өмірі мен өліміне негізделген. Морган сондай-ақ, қысқа ғана өмір сүрген «Жабайы жігіттер» телесериалында Колин Фрильс ойнаған кейіпкер ретінде пайда болды.

Морган «Humping the Bluey, or Ransom» (1911) пьесасында кейіпкер ретінде бейнеленген. Оның өмірі Уилл Дайсонның «Қызыл Морганның саяхаты» (1940) тарихи романында көркемделіп суреттелген, және ол Рольф Болдревудтың «Қоралсыз тонау» романындағы зұлым босқын «Дэн Моран» кейіпіне шабыт берген болуы мүмкін. Морган туралы екі өмірбаян жазылған: Маргарет Карнегидің «Морган: Батыл Бушрангер» (1974) және Эдгар Ф. Пензигтің «Морган – Қылмыскер» (1989). Ол «Заңсыздық пен құмарлық» (1933) радиосериалында сомдалды. Банжо Патэрсон Австралияның ең танымал халық әні «Вальц Матильда» сөздерін өскен Кристина Макферсонның цитрада орындаған әуеніне жазды (жоғарыдағы 1865 жылғы оқиғада ол нәресте болған). Морган – өзінің «Mad Dog» лақап атымен – Австралиялық психоделикалық рок тобы King Gizzard & the Lizard Wizard-дың «Billabong Valley» әнінде еске алынады, ол 2017 жылы «Flying Microtonal Banana» альбомында жарық көрді.