Кіріспе
Minerva Press) - Ұлыбританияның Лондон қаласындағы баспахана, 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында сезімтал және готикалық көркем әдебиеттерге сұраныс тудырумен танымал болды. Оны Уильям Лейн (шамамен 1745–1814) 1790 жылы Лиденхолл көшесіндегі 33 нөмірге өз айналымдық кітапханасын көшірген кезде құрды.
Minerva Press was a publishing house, notable for creating a lucrative market in sentimental and Gothic fiction, active in the late 18th and early 19th centuries. It was established by William Lane (c. 1745–1814) at No 33 Leadenhall Street, London, when he moved his circulating library there in about 1790.
Жарияланымдар
Minerva Press өзінің гүлденген кезінде өте табысты болды, бірақ оқырмандар мен сыншылар арасында сенсациялыққа бейімділігімен, ал кейбір бәсекелестері арасында өткір бизнес-тәсілдерімен танымал болды. Лейннің тұрақты жазушыларының көпшілігі әйелдер болды, соның ішінде Регина Мария Рош («Гамлеттің қыздары», 1793; «Клермонт», 1798); Элиза Парсонс («Волфенбах қамалы», 1793; «Құпия ескерту», 1796); Э. М. Фостер; және Элеонора Слит («Рейннің жетім баласы», 1798) – оның готикалық туындылары Джейн Остинның «Солтүстік Аббей» романындағы Изабелла Торп ұсынған жеті «қорқынышты романның» тізіміне енген. Шындығында, «Солтүстік Аббейдің жетілігінің» алтауы Minerva Press басылымынан жарық көрді. Осы кезеңде әйелдер-жазушылар өз кәсіптерін қоғамдық талаптармен – тартымды болу қажеттігімен теңестіруге күш салды, ал сенсациялық туындылардың авторлары осындай сынға ерекше сезімтал болды. Көптеген Minerva Press кітаптары анонимді түрде жарияланды, олардың ішінде «Граф Родерик қамалы» (1794), «Жынды қамал» (1794), «Анимацияланған қаңқа» (1798), Хелен Крейктің бес романы және «Жаңа монах» (1798) кіретін. 1804 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін Лейннің орнын Minerva Press иесі ретінде оның серіктесі Энтони Кинг (А. К.) Ньюман басты. Ол 1820 жылдары кітаптарының беттерінен «Minerva» атауын біртіндеп шығарып тастады. Кейінірек басылған кітаптарда «A. K. Newman & Co.» таңбасы орналасқан. 1800 жылдары Minerva Press үшін жазған Эмма Паркер («Эмма де Лисль») және Амелия Боклерк сияқты авторлар қазірде белгісіз, ал Minerva Press кітаптарының нарығы оның харизматикалық негізін қалаушысының қайтысынан кейін маңызсыз болды. Дегенмен, өзінің ең табысты кезеңінде баспа «сол дәуірдегі ең көп көркем әдебиет шығарған» мекеме болды. XIX ғасырдан бері «Minerva Press» атауын бастапқы фирмамен байланысы жоқ кем дегенде екі баспа үйі пайдаланды, атап айтқанда, Minerva Press, Лондон (2000 жылдардың басында) және Minerva Press India Pvt. Ltd., Нью-Дели (тағы да 2000 жылдардың басында).
After his retirement in 1804, Lane was succeeded as proprietor of the Minerva Press by his partner, Anthony King (A. K.) Newman, who gradually dropped the Minerva name from his title pages during the 1820s. Later books published by the press bear the imprint "A. K. Newman & Co." Authors such as Emma Parker ("Emma de Lisle") and Amelia Beauclerc, who wrote for Minerva Press in the 1800s, are obscure today, and the market for Minerva's books became negligible after the death of its charismatic founder. At the peak of its success, however, the press was "the most prolific fiction producer of the age." Since the nineteenth century the name "Minerva Press" has been used by at least two other publishing houses unconnected with the original firm, viz. the Minerva Press, London (early 2000s) and the Minerva Press India Pvt. Ltd., New Delhi (again in the early 2000s).
Valancourt Books басылымдары
Валланкурт кітаптары 2005 жылы Minerva Press кітаптарын қайта басып шығара бастады, анонимді жарияланған «The Animated Skeleton» (1798) кітабынан бастап. Олар жиырмадан астам кітапты қайта басып шығарды, көбісі ғылыми кіріспелермен жабдықталған.