Кіріспе

Ертедегі қару; қолда ұсталатын қару, содан кейін зеңбірек.

Кульверин бастапқыда қолмен ұсталатын аркебустің алға бабасы болған, бірақ кейіннен орта ғасырлар мен Ренессанс дәуіріндегі зеңбіректердің бір түрін сипаттау үшін қолданылды. Бұл термин ескі "кулеринг" және француз тіліндегі "кулеврин" (француз тіліндегі "couleuvre" – "шалғынды жылан" сөзінен, одан әрі "colubrinus" сөзінен) сөздерінен шыққан. Бастапқыда қолға ұсталатын қару ретінде пайда болған кульверин 15 ғасырда француздар артиллерияда, ал 16 ғасырда ағылшындар теңізде қолдану үшін бейімделді. Артиллериялық құрал ретіндегі кульверин ұзын, тегіс ішкі бөлігі бар, салыстырмалы түрде ұзақ қашықтыққа және жазық траекторияға ие, сонымен қатар жоғары бастапқы жылдамдығы бар қатты дөңгелек оқтарды қолданды.

Қолмен жұмыс істейтін шұңқырлар

Қолмен құюға арналған түтік қарапайым тегіс металл түтікшеден тұрады, бір жағынан оқ-дәріге от жағуға арналған кішкентай тесігі бар, ал екінші жағы жабық болатын. Түтік қол астына ұстауға мүмкіндік беретін ағаш немесе металлдан жасалған ұзартқышпен бекітілді. Оқ-дәрімен және қорғасын оқтармен толтырылып, тесігіне тұтандырылған, баяу жанған шүмек енгізіліп атылатын. Шотландия королі Джеймс IV 1508 жылы қолмен құюды өте жақсы көретін. Ол Холируд сарайы мен Стирлинг қамалының үлкен залдарында атыс жарыстарын өткізді, Фолкленд сарайының паркінде еленді аңдау үшін кульверін алып барды және Май аралынан қайықпен теңіз құстарына кульверинімен атқылады. Аркебуспен қатар, кульверін де салмағы шамамен 300 кг болатын, тіреуге және бағыттауға айналатын, ауыр артқы жағынан зарядталатын айналмалы қаруға айналды. Бұл қару оқ-дәрі мен оқтармен алдын ала толтырылған, кружка тәрізді камераларды пайдалану үшін жасалған, бұл қайта зарядтауды жеделдетуге мүмкіндік берді. Артқы жағынан зарядталатын айналмалы қарулар көбінесе кемелерде қарсыластың экипажына немесе кемеге шабуыл жасаушыларға қарсы қолданылды.