Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Федерико Брито Фигероа (Ла-Виктория, 2 қараша 1921 – Каракас, 28 сәуір 2000) – венесуэлалық марксистік тарихшы және антрополог. Бритоның идеялары мен жазбалары Венесуэланың бұрынғы президенті Уго Чавестің идеологиялық қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Венесуэланың Ла-Виктория қаласында туған Брито 1936 жылы Венесуэланың Ұлттық Демократиялық партиясының (Partido Democrático Nacional – PDN, кейіннен Acción Democrática деп аталды) мүшесі болды. Венесуэланың солшыл қозғалысында терең дағдарыстар туғаннан кейін Брито Доминго Маза Завала мен Луис Микиленамен бірге Венесуэланың Коммунистік партиясына қосылды. 1946 жылы Брито Instituto Pedagógico Nacional (Ұлттық Педагогикалық институт) әлеуметтік ғылымдар пәнінің профессоры атағын алу үшін оқуға түсті. Кейін Брито Мексикаға сапар шекті. Ол жерде ол Escuela Nacional de Antropología e Historia (Антропология және Тарих Ұлттық мектебінде) білім алды. Венцеслао Росес және Франсуа Шавальемен бірге Брито этнология және антропология саласындағы диплом алды. Брито 1959 жылы Маркос Перес Хименес құлатылғаннан кейін Венесуэлаға оралды және Венесуэланың Орталық университетінде оқуын жалғастырып, тарихшы мамандығы бойынша лицензия алып, антропология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Бритоның докторлық диссертациясы – 1963 жылы жазылып, 1978 жылы жарияланған, кең танымал және әсерлі еңбек – «Ла структура económica de Venezuela colonial» (Колониялық Венесуэланың экономикалық құрылымы). Оның еңбектерінің негізгі тақырыптары құлдықтың мәнін ашу, Федералды соғыстың генералы Езекиел Замораны зерттеу, сондай-ақ отаршылдық пен неоколониализмнің әлеуметтік-экономикалық негіздерін терең талдау болды.
Federico Brito Figueroa (La Victoria, 2 November 1921 – Caracas, 28 April 2000) was a Venezuelan Marxist historian and anthropologist. Brito's ideas and writings played an important role in the ideological formation of Hugo Chavez, former president of Venezuela. Born in La Victoria in Venezuela, Brito was a member of Venezuela's National Democratic Party (Partido Democrático Nacional – PDN, which later renamed Acción Democrática) in 1936. Brito, after profound schisms appeared in the Venezuelan left, joined the Communist Party of Venezuela, together with Domingo Maza Zavala and Luis Miquilena. In 1946, Brito entered the Instituto Pedagógico Nacional (National Teaching Institute) to obtain the title of professor of social sciences. Brito later travelled to Mexico. There, he studied in the Escuela Nacional de Antropología e Historia (National School of Anthropology and History). Along with Wenceslao Roces and François Chavalier, Brito graduated with a degree in ethnology and anthropology. Brito returned to Venezuela in 1959, after Marcos Pérez Jiménez's toppling, and began studies at the Universidad Central de Venezuela and was licensed as a historian and obtained his doctorate in anthropology. Brito's doctoral thesis was the renowned and influential work La estructura económica de Venezuela colonial (The Economic Structure of Colonial Venezuela), which he wrote in 1963 and published in 1978. Key points of his works included the elucidation of slavery, the study of Federal War general Ezequiel Zamora, and a critical and probing analysis of the socioeconomic underpinnings of both colonialism and neocolonialism.