Кіріспе

"Турба философорум", сонымен қатар "Философтар жиналысы" деп те аталады, араб тілінен аударылған еуропалық алхимия мәтіндерінің ең көнелерінің бірі, "Пикатрикс" сияқты. Ол шамамен 900 жылға дейін жазылған деп саналады.

Мәтін

Плеснердің сөздері бойынша, "шамамен 900 жылға дейін жазылған "Турба философорум" грек алхимиясын араб тіліне аудару және оны ислам ғылымына бейімдеу үшін жақсы жоспарланған және әдеби тұрғыдан ерекше көзге түсетін тыраштандыру". Мәтін түпнұсқа араб тіліне транскрипцияланғаннан кейін, талқылауға тоғыз философ қатысады: Анаксимандр, Анаксимен, Анаксагор, Эмпедокл, Архелай, Левкипп, Экфант, Пифагор және Ксенофан. Философтардың тұжырымдары, әдетте Сократтан бұрынғы философтардың белгілі сенімдерінен өзгеше болғанымен, грек философиясының дамуынан туындаған нәрсе ретінде танылады. Олар материяны, оның қалай әрекет ететінін және оны космологиямен байланыстырады. Ксенофанның қорытынды сөзінде ұсынған үш тезисі бар, Плеснердің сөздерінше:

"1) Әлемнің жаратушысы – Алла, Исламның Құдайы; 2) Әлем біртекті табиғатқа ие; 3) Жоғары және төменгі әлемнің барлық тіршілік иелері төрт элементтен құралған."

Кездесу

Плесснер Турбаның шамамен 900 жылы жазылғандығын келесідей негіздемелермен түсіндіреді. Турбаға сілтеме жасайтын ең ерте мәтін – 10 ғасырдың ортасында қайтыс болған Ибн Умайлдың "Китаб әл Ма әл уарақи" еңбегі. Мәтінде әйел денесіне жасырылған удың болуы, оның құшағымен айдаһарды өлтіруі ертерек мерзімді жоққа шығарады. Ерлерді құшақтап өлтіретін "улы бойжеткен" туралы индус мифі араб әдебиетіне 9 ғасырдың бірінші жартысында, Үндістандық Чанакьяға жатқызылатын "Улы кітаптың" араб тіліне аударылуы арқылы келді. 1610 жылғы жазба, шамамен осы атаумен тағы бір еңбекке сілтеме жасайды. Онда "Турба" латын тіліне (араб тілінен) аударылған ортағасырға дейінгі алхимиялық мәтіндердің антологиясы ретінде сипатталған. Тағы бір дереккөз – Лазар Зетцнердің "Theatrum Chemicum" еңбегінің 1659-61 жылғы басылымы.