Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылғы британдық фильм, Роберт Хамердің туындысы
1953 British film by Robert Hamer
"Ұзақ естелік" – Роберт Хамердің режиссерлік жұмысымен түсірілген 1953 жылғы британдық қара-ақ қылмыс фильмі. Басты рөлдерді Джон Миллс, Джон Маккалум және Элизабет Селларс сомдады. Сценарийі Роберт Хамер мен Фрэнк Харвидің 1951 жылғы осы аттас роман негізінде жазылған, авторы – Ховард Клюз. Фильмнің көңіл көншітпейтін тұрпаты мен қатал атмосферасы оны британдық нуар фильмінің үлгісі деп тануға негіз болды.
The Long Memory is a black and white 1953 British crime film directed by Robert Hamer, starring John Mills, John McCallum and Elizabeth Sellars. The screenplay is by Hamer and Frank Harvey based on the 1951 novel of the same title by Howard Clewes. Its bleak setting and grim atmosphere have led to its acclaim as a British example of film noir.
Сюжет
Филип Дэвидсон қайыққа мініп, Фэй Драйверді құшақтайды. Содан кейін ол төмен түсіп, оның алкогольге тәуелді әкесі, капитан Драйверді Фэйді өзінің қылмыстық ісіне араластырмауға көндіруге тырысады. Бірақ Бойд Деланиді (елден жасырын шығаруға келіскен адам) және екі қолтырауын алып келеді. Бойд Деланиден 200 фунт емес, 500 фунт талап еткенде төбелес басталады, Бойд Деланиді есінен айырады. Синген май шамнан өрт шығып, биліктің назарын аударады, ал Филип судан құтқарылады. Суға батқан қайықта күлген дене табылады. Драйверлер мен Тим Пьюзи өлген адамды Делани емес, Бойд деп мойындап, басқа адамның болмағанын айтып, жалған куәлік береді. Бұл Филиптің Бойдты өлтіргені үшін сотталуына әкеледі. 12 жыл түрмеде отырғаннан кейін шартты түрде босатылады. Бостандыққа шыққан соң ол куәгерлерден кек алуға кіріседі. Полиция оны Фэйге үйленген полиция бастығы Боб Лоутердің бұйрығымен қадағалайды. Филип тастап кетілген баржаны табады, оны мейірімді қарт жалғызбасты Джексон пайдаланады. Оның жоспары куәгерлерді іздеп жүріп, баржада қатал өмір сүру. Бірақ үш адам онымен дос болуға тырысады. Біріншіден, Джексон алғашқы жалдау туралы өтінішін қайтарып алады. Содан кейін оның кінәсіздігіне күмәнданатын газетші Крейг келеді; Филип оны сыртқа лақтырады, бірақ Крейг ашық люктен құлап, есінен танып қалады, ал Филип оны құтқарады. Соңында ол жарақаттанған босқын Ильзеге зорлық жасауға тырысқан теңізшіге тап болады. Оны құтқарып, баржада қалуға рұқсат бергенде, Ильзе оған ғашық болады. Крейг төрт жыл бұрын капитан Драйвердің қайтыс болғанын хабарлағаннан кейін, Филип Пьюзиді іздейді, Лоутер мен Крейг оның соңынан ереді. Пьюзи қорқып, Лоутерге кісі өлтіру кезінде басқа адамның да болғанын мойындайды. Енді Лоутердің некесі күйеуінің жалған куәлік беру мүмкіндігін ойлап, шиеленіседі. Ақырында ол әкесін қорғау үшін өтірік айтқанын мойындайды. Лоутер оған өзін полицияға тапсыру керектігін және ол отставкаға кетуге мәжбүр екенін айтады. Ол уақыт сұрайды, және "Джордж Берриге" барады, ол Бойд болып шығады. Ол одан ақша сұрайды және бірге елден кетуді жоспарлайды. Ильзе Филипті кек алу арманынан бас тартып, онымен жаңа өмір бастауға шақырады. Ол Фэйдің үйіне барады, бірақ Ильзе дұрыс айтқанын түсінеді және кетеді. Фэй Бойдтың келмейтінін түсінгенде, Ватерлоо және Сити желісінің пойызының алдына секіруге тырысады, бірақ платформадағы адамдар тоқтатады. Ол күйеуінің қоштасу хатын оқығаннан кейін полициямен бірге кетеді. Таңқаларлық жағдаймен Филип "Берриге" шұғыл хат жеткізуге шақырылады. Филип Бойдпен кеңседе қарумен бетпе-бет келеді, бірақ оны бір жағына тастап, ерлерше күресуді шешеді, бірақ Бойд қаруды көтергенде Филип қашады. Бойд Фэйді Лондонның Ватерлоо вокзалында күтеді, бірақ ол Филипті қуады және оның қолына оқ атып жаралайды. Филип баржаға қашады, бірақ Бойд оны күтіп тұр. Қуғыннан кейін Бойд Филипті өлтіре жаздағанда Джексон оны атып өлтіреді. Ильзе мен Филип полициядан көмек алудан бас тартады. Олар өткенімен санасып, болашаққа бірге бет бұрады.
Phillip Davidson boards a boat and embraces Fay Driver. Then he goes down below to try to convince her alcoholic father, Captain Driver, not to involve Fay in his criminal activity. However, Boyd brings aboard Delaney (a man he has agreed to smuggle out of the country) and two henchmen. When Boyd demands that Delaney pay him £500, rather than £200, a fight erupts, and Boyd knocks Delaney out. A broken oil lamp starts a fire, attracting the attention of the authorities, and Philip is fished out of the water. A charred corpse is found in the sunken boat. The Drivers and Tim Pewsey perjure themselves by identifying the dead man as Boyd, rather than Delaney, and claiming there was no other man present. This leads to Philip's conviction for Boyd's murder. Granted parole, he is released after 12 years in prison. Upon release, he sets out to get even with the witnesses. He is kept under surveillance by the police on the orders of Superintendent Bob Lowther, who is now married to Fay. Philip finds an abandoned barge claimed by Jackson, a kindly old hermit. His plan is to live rough on the barge while he searches for the witnesses. But three people attempt – initially unsuccessfully – to befriend him. First, Jackson withdraws an initial request for rent. Then Craig, a newspaperman who suspects him to be innocent, arrives; Philip throws him out, but Craig tumbles down an open hatch and is knocked unconscious, and Philip rescues him. Finally, he happens upon a sailor attempting to rape Ilse, a traumatised refugee. When he rescues her and allows her to stay on the barge, she falls in love with him. Informed by Craig that Captain Driver has died, four years earlier, Philip stalks Pewsey, with Lowther and Craig on his trail. Pewsey is frightened into confessing to Lowther that there was another man present at the murder. Now Lowther's marriage comes under increasing tension as he considers the possibility of his wife's perjury. Finally, she confesses she did lie to protect her father. Lowther tells her that she will have to turn herself in and he will have to resign. She asks for time, and goes to see "George Berry", who turns out to be Boyd. She asks him for money and they plan to leave the country together. Ilse pleads with Philip to give up his dream of revenge and start a new life with her. He confronts Fay in her home, but realises that Ilse is right, and walks away. When Fay realises Boyd is not coming, she attempts suicide by trying to jump in front of an oncoming Waterloo & City line train, but is stopped by other people on the platform. She leaves with police sent by her husband after he read her farewell note. By sheer chance, Philip is then hired to deliver an urgent letter to "Berry". Philip confronts Boyd in his office, initially with a gun, but he throws this aside, deciding to fight like men, but when Boyd picks up the gun Philip runs away. It is time for Boyd to meet Fay at London Waterloo railway station, but he pursues Philip and shoots him in the arm. Philip flees to the barge, but Boyd is waiting for him. After a chase, Boyd is about to kill Philip when he is shot dead by Jackson. Ilse and Philip refuse further help from the police. They are left to deal with their pasts and face the future together.
Өндіріс
Фильм Pinewood Studios-та және Темза сағасындағы Солтүстік Кент батпақтарында, Грейвсенд маңында, сондай-ақ Лондон орталығындағы Тауэр көпірінің қасындағы Шад Темз көшесінде түсірілді. Фильмде көрсетілген көптеген үйлер одан кейін көп ұзамай бұзылып кетті. Бұл 1920-1930 жылдардағы көрнекті британдық актер Генри Эдвардстың соңғы фильмі болды, ол фильмнің басында шағын рөлде судья болып ойнады. Продюсер Хью Стюарт: "Маған бұл фильм ұнады, бірақ ол үлкен табыс әкелмеді" деді.
The film was made at Pinewood Studios and on location in the North Kent Marshes on the Thames Estuary, around Gravesend, and at Shad Thames, a street next to Tower Bridge in central London. Many of the houses shown in the film were demolished soon afterwards. It was the last film of Henry Edwards, a major British star of the 1920s and 1930s, who had a small role as a judge early in the film. Producer Hugh Stewart said "I thought it was rather good but it didn't do that well."
Премьера
Фильмнің гала-премьерасы 1953 жылғы 22 қаңтарда Лестер сквер театрында өтті. Глостер герцогы, шаһзада Генри мен Глостер герцогинясы, әйел ханшайым Алиса құрметті қонақтар ретінде қатысты, ал ертесі күні фильм жалпы көрсетілімге шықты. The Radio Times Guide to Films фильміне 2/5 жұлдыз берді және былай деп жазды: "Роберт Хамер әрқашан классикалық Ealing комедиясы Kind Hearts and Coronets (1949) режиссері ретінде есте қалады, бірақ ол жергілікті егжей-тегжейге де өте жақсы назар аудара білді. Ол мұнда Лондондағы батпақты жерлердегі өмірдің қараңғы жағын шеберлікпен бейнелейді, бірақ бастапқыда-ақ болжауға оңай болатын жаңсақ адам туралы оқиғаға жеңіледі. Джон Миллс өзін кімнің өлтіргенін анықтауға асыққан ескі қылкеш ретінде дұрыс таңдалмаған, ал детектив Джон Маккалум шатақтап, білімсіз болып көрінеді." The Times газетінің киносыншысы фильмді сәл жалықтыратын және мақтанғақ деп тапты, бірақ режиссер Хамерге "фильмнің табиғи тұрғысын, Темза сағасының лайлы және шөл даласын тиімді пайдаланғаны үшін" алғыс айтты.
The film received its gala premiere at the Leicester Square Theatre on 22 January 1953, with Prince Henry, Duke of Gloucester and Princess Alice, Duchess of Gloucester as guests of honour, and entered general release the following day. The Radio Times Guide to Films gave the film 2/5 stars, writing: "Robert Hamer will always be remembered as the director of the classic Ealing comedy Kind Hearts and Coronets (1949), but he also had an excellent eye for local detail. Here he cleverly captures the murky side of life in London's marshlands, but he is beaten from the start by the utterly predictable wrong man story. John Mills is badly miscast as an old lag desperate to discover who framed him for murder, while detective John McCallum is clueless." The Times film reviewer found the film a bit dull and self important, but gave director Hamer credit for "effective use of the film's natural background, the mud and desolation of the flats of the Thames Estuary."