Кіріспе

Флот адмиралы сэр Джеймс Александр Гордон, GCB (6 қазан 1782 – 8 қаңтар 1869) – Корольдік теңіз күштері офицері. Ерікті ретінде ол Груа шайқасында, «Мамырдың бірінші жарқын күні» шайқасында және Француз революциялық соғыстары кезінде Сент-Винсент мүйісі шайқасында шайқасты, содан кейін адмирал сэр Горацио Нельсонның қол астында Нил шайқасында қызмет етті. Гордон Наполеон соғыстары кезінде Рота қаласының жанында үш британдық кеме мен испандық конвой, 20 канонерлік қайық және құрлық артиллериясы арасындағы қатал шайқасқа қатысқан 28 зеңбірекке ие фрегаттың командирі болды. Кейіннен ол 38 зеңбірекке ие фрегаттың капитаны болды, ол Лиссаның бірінші шайқасында үлкен француз эскадрильясын жеңген төрт кемеден бірі болды және Палагружадан үш қуатты француз фрегатын жеңген үш кемеден бірі болды. Гордон 1812 жылғы соғыста да қатысты, Потомак өзенінде Александрияға жасалған сәтті шабуылға жетекшілік етті, Форт МакГенриге жасалған сәл сәтті шабуылға және Балтимор шайқасына қатысты. Одан кейін ол Гринвич ауруханасының директоры болды.

Ерте мансап

Абердинширдегі Уордхаус қаласынан шыққан Чарльз Гордон мен оның әйелі, Абердинширдегі Аушнаканттан шыққан майор Джеймс Мерсердің қызы Гордонның үлкен ұлы ретінде дүниеге келген Гордон 1793 жылғы қарашада Корольдік теңіз күштеріне қосылды. Ол Канал эскадрильясының 74 зеңбіректі кемесіне тағайындалды, Бресттің блокадасына қатысты және 1794 жылғы маусымдағы Даңқты Бірінші маусым шайқасында Лорд Хоудың қол астында қызмет етті. Гордон 1796 жылы 90 зеңбіректі кемеге ауысты. Ол 74 зеңбіректі кемеге ауысып, 1797 жылғы ақпанда Сент-Винсент мүйісіндегі шайқаста сэр Джон Джервиспен бірге қызмет етті. Мичман шеніне көтерілгеннен кейін, ол 1798 жылғы тамызда Нил шайқасында адмирал сэр Хорацио Нельсонның қол астында қызмет етті, онда Франсуа Поль Брюэ д’Эгалье басқарған француз флотына күшті жеңіліс сыйланды. 1808 жылғы маусымда Гордон Гибралтарда 38 зеңбіректі фрегаттың капитаны болды және келесі үш жылды Жерорта және Адриатика теңіздерінде операциялар жүргізумен өткізді. «Актив» 1811 жылғы наурызда Лиссаның бірінші шайқасында әлдеқайда үлкен француз эскадрильясын сәтті жеңген Уильям Хосте басқаруындағы төрт кемелердің бірі болды, ал 1811 жылғы қарашада Палагружа жанында үш қуатты француз фрегатын жеңген үш кемеден бірі болды. Гордон жауынгерлік қимылдар тоқтағаннан кейін де теңіз командаларын басқаруын жалғастырды, 1815 жылғы қарашада отандық базадағы фрегаттың, ал 1816 жылғы қазанда фрегаттың бас офицері болды. 1819 жылы ол бұрынғы командасына, HMS «Актив» кемесіне қайта қосылды және 1821 жылға дейін оның бас офицері болды.

Жоғары басшылық

1837 жылғы 10 қаңтарда дербес адмирал дәрежесіне көтерілген Гордон 1840 жылғы шілдеде Гринвичтегі Гринвич ауруханасының вице-губернаторы болды. 1848 жылғы 8 қаңтарда вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1853 жылғы қазанда сэр Чарльз Адамның орнын басып Гринвич ауруханасының губернаторы болды. 1854 жылғы 21 қаңтарда толық адмирал дәрежесіне көтерілді және 1855 жылғы 5 шілдеде Бат орденінің Ұлы крестімен марапатталып, 1868 жылғы 30 қаңтарда флот адмиралы дәрежесіне көтерілді.

Өлім

Гордон 1869 жылдың 8 қаңтарында Гринвич ауруханасында қайтыс болды және аурухана аумағында жерленді. Оның қабірі, көбінесе тазартылған зираттың ішіндегі сақталған қабірлердің қоршалған бөлігінде орналасқан, қазір Ұлттық теңіз мұражайының кіреберісінің батысындағы шағын саябақты құрайды. Ал Брайан Перреттің жазған өмірбаянында оның карьерасы К.С. Форестердің Горацио Хорнблоуэр кейіпкерінің мансабының басты үлгісі болғаны айтылады.

Отбасы

1812 жылдың тамызында Гордон Лидия Уордқа үйленді; олардың жеті қызы және бір ұлы болды.