Sewards End – Эссекс округіндегі шағын ауыл. 2011 ж. халқы 511 адамды құрады. Географиясы, демографиясы және Saffron Walden-ге жақын орналасуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sewards End – Англияның Эссекс графтығындағы Уттлсфорд ауданындағы ауыл және азаматтық приход. Оның аумағы 1211 акрды құрайды. Бұл Солтүстік-Батыс Эссекстің төбелі аймағында орналасқан. Ауылдың мәдени орталығы Сафрон Уолденнің орталығынан шығысқа қарай екі миль, ал Tesco дүкенінен бір жарым миль қашықтықта жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша, ауылда 511 адам тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгі 124 бала және 64 жастан асқан 87 адам болды. Орташа жас 47-ге тең. Ауылда 210-ға жуық үй бар (2020 жылғы мәліметтер). Ауылда 23 ескерткіш ғимарат бар. Ауыл 2004 жылдың 1 сәуірінде азаматтық приход мәртебесін алды.
Sewards End is a village and civil parish in the Uttlesford district of Essex, England. Its area is 1211 acres. It is set in the rolling countryside of north west Essex. The village's village hall is two miles east of the centre of Saffron Walden and one and a third miles from Tesco's store. The population was 511 in 2011 with 124 children under the age of 18 and 87 people aged over 64. The median age was 47. There are about 210 houses in the village (2020). There are 23 listed buildings. The village became a civil parish on 1 April 2004.
Орналасқан жері
Севардс-Энд Англияның оңтүстік-шығысындағы Эссекс графтығында, Лондоннан 43 миль, Кембриджден 17 миль, Бишопс-Стортфордтан 14 миль және Сафрон-Уолденнен бір миль қашықтықта жатыр.
Sewards End is in the county of Essex, in south eastern England, 43 miles from London, 17 miles from Cambridge, 14 miles from Bishops Stortford and one mile from Saffron Walden.
Тарих
11 ғасырда Севардс-Энд дербес қауымдастық ретінде қалыптаспаған. Ол кезде болашақта Севардс-Энд болып қалатын аймақтың төңірегінде төрт кішкентай елді мекен болған. Сол кездегі ең беделдісі – Уилс Айли, онда 1070 жылы Сафрон Уолден монахтарына 60 акр жер сыйлық ретінде берілген. 1090 жылы Сафрон Уолденнің лорды Джеффри де Мандевилл өзінің тамақтанын деп есептелетін Зигсуардқа 60 акр жерді иелік етуге рұқсат берді. Ол 1114 жылы Бельгияда қайтыс болғаннан кейін он жыл өткен соң, оның немересі Альбольд де Пунцин жерді қайта иелену үшін үміттенді. Альбольд ауылды атасының құрметіне атады. Уилс Айли монахтары 1248 жылға қарай Сент-Айлоттс жерін алды. Барлық адамдар монахтарға қызмет етуге міндетті болды, және келесі 200 жыл ішінде олар ауылды өз бақылауларына алды. 14 ғасырдың ортасында Қара өлім Севардс-Эндке жетті, нәтижесінде ауыл халқы 400-ден 100-ге дейін азайды. 15 ғасырға қарай монастырь жерді тіркеуші лауазымын сұрап, ие болды, сондай-ақ барлық қолдағы жерлердің құжаттарын алды. 16 ғасырдың басында ауыл "Сьюерс-Энд" деген атпен біріктірілді. Дегенмен, монахтардың үстемдігі жалғасты. Жалға төлемақы жоғары болды, ал ерлер, әйелдер және балалар жалдау ақысын төлеу үшін аптасына 7 күн жұмыс істеуге мәжбүр болды. Отын іздеу немесе тамақ үшін қоян аулау қамшылауға немесе асылуға әкелді. Севардс-Энд тұрғындары ауылға кіру және шығу жолдарындағы жол ақысын төлеуге міндетті болғандықтан, ауыл шебінде дерлік тұтқынға айналды. 1531 жылы жағдай өзгерді. Генрих VIII таққа отырды және Риммен байланысын үзді. Реформация заңы монастырларды тыйым салды. Севардс-Энд халқы басқа жерде болып жатқан оқиғаларға қосылды. Монахтар тұтқындалып, асылды немесе қашуға мәжбүр болды, ал монастырлар тоналды. Сондықтан Уилс Айлидегі монастырьтың іздері жоқ. Қауымның аты ғасырлар бойы өзгерді: 1286 жылы Syward hes haund, 14 ғасырдың ортасында Sewardsende, ал соңында бүгінгі күнге жақын атау – Sewers End, бұл ат 1911 жылға дейін сақталды. Севардс-Энд көп ғасырлық тарихына байланысты, "Эверардс" сияқты ғимараттар, "The Towers" деп аталатын әдемі сәулеттік ескертулер мен 1900 жылдардың басындағы "Satis House" сияқты тарихи сәулет өнерінің көптеген мысалдарына ие. 2014 жылы Тур де Франс велосипед жарысы ауылдан өтті, оны көптеген адамдар, соның ішінде ауыл тұрғындары емес, көптеген көрермендер тамашалады.
In the 11th century Sewards End did not exist as a defined community. At that time there were four smaller communities around what would eventually become Sewards End. Probably the most influential at that time was Wills Ayley where Monks from Saffron Walden had been granted 60 acres of land in 1070. In 1090 Geoffrey de Mandeville, Lord of Saffron Walden, granted 60 acres of land to Sigesward reputedly his food taster. Ten years after his death in Belgium in 1114, his grandson, Albold de Pouncyn applied to have the land reinstated to him. Albold named the village in memory of his grandfather. The monks of Wills Ayley acquired St Aylotts by 1248. Everyone had to serve the Monks and over the next 200 years they took over the village. In the mid 14th century the Black Death reached Sewards end and the population of the village reduced from 400 to 100. By the 15th century the monastery applied for and was granted the position of land recorders and they grabbed the titles of every available land holding. Very early in the 16th century the village was amalgamated under the name of Sewers End. However, the monks continued to dominate. Rents were high and men, women and children had to work 7 days a week in order to pay rent. Seeking wood for fuel or catching rabbits for food led to flogging or hanging. The citizens of Sewards End were virtual prisoners within the confines of the village as they had to pay at the toll gates set up around every exit and entry to the village. In 1531 things were to change. Henry the VIII was on the throne and he severed links with Rome. The Act of Reformation outlawed the Monasteries. The people of Sewards End joined in with what was happening elsewhere. Monks were captured and hung or forced to flee and Monasteries were sacked. This is why there is no trace of the Monastery at Wills Ayley. The community's name has changed over the centuries from Syward hes haund in 1286, Sewardsende in the mid 14th century and eventually to the name close to the one used today, Sewers End a name that continued until as late as 1911. As Sewards End dates back many centuries, it is fortunate to include many examples of fine historic architecture, including buildings such as "Everards" the folly known as "The Towers", and the early 1900's "Satis House". In 2014 the Tour de France cycle race passed through the village watched by many people including a significant number of non villagers.
Шіркеу мен мектеп.
Ауылдағы шіркеу, St James, Сафрон Уолдендегі Сент-Мария шіркеуіне қарасты шағын шіркеу. Ол 1847 жылы салынған және 1870 жылы айтарлықтай кеңейтілген. Шіркеу ғимараты 1847 жылдан 1947 жылға дейін мектеп ретінде де қолданылды. 1885 жылдың мамырындағы орташа мектепке қатысушылар саны 90 оқушыны құрады.
The village's church, St James', is a chapel of ease of St Mary's Church, Saffron Walden. It was built in 1847 and substantially enlarged in 1870. The church building was also used as a school from 1847 to 1947. In May 1885 the average school attendance was 90 pupils.
Жақында болған өзгеріс
Өзінің мөлшерімен салыстырылатын көптеген ауылдар сияқты, Севардс-Энд соңғы онжылдықтарда көптеген өзгерістерге ұшырады. 1914 жылға дейін жұмыс істейтін диірмен болған, бірақ ол көп ұзамай бұзылды. 20-шы ғасырдың екінші жартысында ауыл өз ауылдық тамырларынан алыстады, халықтың көп бөлігі жерді өңдеумен немесе жергілікті өнеркәсіпте жұмыс істеген, ал енді жатақхана ауылына айналды, тұрғындары жиі Кембриджге, ал одан әрі Лондонға автомобиль және теміржол арқылы қатынайды. Бұл өзгерістер сөзсіз қоғамның әлеуметтік құрылымында өзгерістерге әкелді, бұл ауылдың екі пабының (Түлкі мен Жасыл Аждаһа), жергілікті дүкенінің, пошта бөлімінің және гаражының жабылуымен, сондай-ақ 20-шы ғасырдың соңғы 30 жылында бұрынғы белсенді крикет клубының қысқартылуымен көрінеді. Ұзақ жылдар бойы үйі болмағаннан кейін, Севардс-Энд Крикет Клубы жылдар бойы демалыс күндері әлеуметтік крикет ойнау арқылы сақталды және ауылға қайтадан жүйелі түрде ойнау мақсатымен осылай жалғастыруда. Ауыл тұрғындарының өмір салты өзгерді, сонымен қатар олардың әлеуметтік және экономикалық амбициялары да өзгерді. Бұл өзгерістердің оң жақтары жергілікті тұрғындар Элис Олли мен Сеймус МакНалли ауылдың ерекшелігін мойындату үшін күш-жігер жұмсаған кезде бекітілді, нәтижесінде жаңа әкімшілік аудан құрылды, Элис Севардс-Энд аудандық кеңесінің алғашқы төрағасы болды. Ауыл өмірі сәтті және белсенді ауылдық үй және гүлденген шіркеу, Әулие Джеймс арқылы да жақсарылған.
In common with many other rural villages of its size, Sewards End has seen many changes in recent decades. There was a working mill until 1914 but it was demolished soon after. The 2nd half of the 20th century saw the village moving away from its rural roots where a high percentage of the population either worked on the land or in local industry, to the role of dormitory village, the population frequently commuting to Cambridge or further afield to London via road and rail links. These changes have inevitably led to alterations in the social fabric of the community and they are evidenced by the closure of the village's two pubs (The Fox and the Green Dragon), its local shop, post office and garage as well as the downsizing of its once vibrant cricket club during the last 3 decades of the 20th century. After many years without a home, Sewards End Cricket Club has survived by playing Sunday social cricket over the years and continues to do so with the aim of playing regularly back in the village once again. Villagers' lifestyles have moved on and so have their social and economic ambitions. The positive aspects of those changes were consolidated when local residents Alice Olley and Seamus McNally campaigned to have the village identity recognized, culminating in the creation of a new civil parish, Alice going on to be the first ever chair of Sewards End Parish Council. parish council. Village life is also enhanced through the successful and active village hall and thriving parish church, St James.
Қорғау
Аймақтың өсіп келе жатқан әулеті жергілікті үйлерді сақтап, жақсы жағдайда қалпына келтірудің бірнеше мысалына әкелді, мысалы "Campions", "Satis House", "Wheel Hall Cottage" және соңғы кезде "Sewards End Farmhouse".
The increasing affluence of the area has also seen several examples of sympathetic restoration to local properties such as "Campions", "Satis House", "Wheel Hall Cottage" and more recently "Sewards End Farmhouse".