АҚШ-тағы қару-жарақ ісі: Райбарға қатысты сот шешімі
United States v. Rybar
АҚШ-тағы Rybar ісі (1996): Қару иелену құқығы, Конституция, Сауда шарттары. 1986 жылғы Қару иеленушілерді қорғау туралы заңның конституциялық дұрыстығы қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Рыбарға қарсы ісі, 103 F.3d 273 (3d Cir. 1996), 1995 жылғы 13 қыркүйекте Үшінші апелляциялық округ сотында қаралып, 1996 жылғы 30 желтоқсанда шешім қабылданған іс. Бұл апелляция 1986 жылғы «Оқ жарағының иелерін қорғау туралы» заңының бір тармағының АҚШ Конституциясының Коммерция туралы ережесіне және Екінші түзетуіне сәйкестігінің конституциялықтығын қарастырды.
United States v. Rybar, 103 F.3d 273 (3d Cir. 1996), is a case which was argued before the Third Circuit Court of Appeals on September 13, 1995, and decided on December 30, 1996. The appeal addressed the constitutionality of a provision of the Firearm Owners Protection Act of 1986 under the Commerce Clause and the Second Amendment to the United States Constitution.
Іс
Реймонд Райбар кіші, федералды лицензиясы бар қару сатушы, 1986 жылғы «Оқ ату қаруының иелерін қорғау туралы» заңға сәйкес, заңсыз автоматты қаруды иеленгені үшін екі бап бойынша кінәлі деп танылды. Ол оларды Пенсильвания штатының Монровилл қаласында өткен қару-жарақ көрмесіне әкелген. Сөз болатын қарулар – қытайлық 54 типті 7,62 миллиметрлік пулемет (төмендегі ескертуді қараңыз) және АҚШ әскери М 3 .45 калибрлі автоматтары. Райбар төрт қылмыс жасады, бірақ тек екеуі бойынша ғана сотталды. Қалған екі бап 1934 жылғы Ұлттық атыс қарулары заңына сәйкес, 18 U.S.C. § 922o бойынша жіктеле алмайтын қарулар үшін салық төлемін (бұл тіркеу емес) сатып алмағаны үшін болды. Бұрынғыда федералды округтік сот «АҚШ Рок Айленд Армори, Инк.» ісінде 18 U.S.C. § 922o бойынша айыпталу Бесінші түзетуде қарастырылған негізгі әділдікті бұзады деп шешім қабылдаған еді. Райбар бұл айыпталулар оның Екінші түзетудегі құқықтарын, сондай-ақ АҚШ Конституциясының коммерциялық тармағын бұзады деп мәлімдеді.
Raymond Rybar, Jr., a federally licensed firearms dealer, had conditionally pleaded guilty to two counts of possessing an illegal machine gun under the Firearm Owners Protection Act of 1986. He had possessed them at a gun show in Monroeville, Pennsylvania. The weapons in question were a Chinese Type 54 7.62 millimeter machine gun (see note below), and a U. S. Military M 3 .45 caliber submachine gun. Rybar was charged with four felonies, but only convicted of two. The other two counts were for failing to purchase a tax stamp (this is not registration) for the machine guns under the National Firearms Act of 1934 for firearms that can not be classified under 18 U. S. C. § 922o. A federal district court had previously ruled in United States v. Rock Island Armory, Inc. that a conviction under 18 U. S. C. § 922o would violate the fundamental fairness found in the Fifth Amendment. Rybar argued that these convictions violated his Second Amendment rights as well as the commerce clause of the United States Constitution.
Шешім
Үшінші округ соты оның айыптау үкімін күшінде қалдырды 2 1. Сол кездегі судья Сэмюэл Алито ерекше қарсылық пікірін жазды. Алито Райбарды айыптаған заңның жойылғанын қажет етті, себебі Конгресс заң шығару барысында мемлекетаралық саудаға тигізетін әсері туралы жеткілікті мәліметтер келтірмеді, бұл заңның Конституцияның Сауда бабына сәйкес екендігі туралы Конгресс пікіріне бағынуға толыққанды негіз болмады. Заңның конституцияға қайшы екендігін тікелей айтқаннан гөрі, Алито Конгресс оны жеткілікті дәлелдермен негіздемегенін мәлімдеді, сондай-ақ егер Конгресс жеткілікті мәліметтер ұсынғанда, ол осы мәліметтерге бағынатынын атап өтті.
The Third Circuit Court upheld his convictions 2 1. Authoring a notable dissenting opinion was then Judge Samuel Alito. Alito argued that the law under which Rybar had been convicted should be vacated, because Congress, in its lawmaking, had not made sufficient findings regarding the impact on interstate commerce clause to fully justify the court deferring to Congressional judgement that the law was authorized by the Commerce Clause. Rather than actually ruling that the law was unconstitutional, Alito asserted simply that Congress had not sufficiently justified it, allowing that, had Congress made sufficient findings, he would defer to those findings.