Кіріспе

Годфрид (немесе Годефрид) II (965–1023), баласыз аталған, Верден графы Годфрид I-нің ұлы (1002 жылы қайтыс болды), отбасының Лотарингияның төменгі бөлігі (сонымен қатар Төменгі Лотарингия деп те аталады) герцогы болған алғашқы мүшесі болды, бұл аймақ шамамен қазіргі Бельгия және Нидерланды аумағына сәйкес келді.

Өмірбаян

Годфри, Флоренн епискобы Жерардың, оның жақын туысының кеңесімен герцог болып тағайындалды. Ол 1012 жылы император Генрих II тарапынан осы лауазымға тағайындалды, бұл лауазым бұрынғы герцог Карлдың ұлы Оттон герцог қайтыс болғаннан кейін жеті жылдан бері бос тұрған еді. Годфри және оның отбасы, Арден-Верден үйі деп аталатын, Генрих II-ге адал болды, оның билігі таласқа түскен мұрагерлік және фракциялық қақтығыстармен қиын болды. Осының салдарынан Годфри, әкесі сияқты, өзінің аймағындағы магнаттарға қарсы әскери миссияларды басқарғаны үшін еске алынады, оның ішінде Голландияның Дирк III, Левен графы Ламберт I, Геннаут графы Регнье V және Мец графы Жерард. Бұл адамдардың күшті одақтастары болды. Камбрей епископтарының жылнамасы 1017 жылғы жазбасында Генрих II-нің әйелі Люксембургтың Кунигундасының әпкелері статус-квоға қарсы көтерілістерді қоздырып отырғаны туралы ашық шағымданады. Герхард Кунигунданың бір әпкесіне үйленген, ал тағы бір әпке Дирк III-нің анасы болды. Оның ағалары империяның бірнеше бөлігінде көтерілісшілер болды: Люксембург графы Фредерик, Трир архиепископы Адалберо, Мец епископы Тьерри II және 1009 жылы герцогтықтан қуылған Бавария герцогы Генрих V. Генрих II-нің орнын Герхард графтың жүргізіп отырған немере інісі Конрад II иеленді. Төменгі Лотарингиядағы қақтығыстарды аймақтың батысындағы француз магнаттарының, әсіресе Фландрия графтарының қатысы одан әрі қиындатты. Фландрия мен Төменгі Лотарингия арасындағы шекара Шельда өзені болды, бірақ фламанд графтары осы кезеңде өзеннің екі жағында да билік етті. Годфри билікке келгеннен кейін оның екі бауыры Шельдадағы бекіністерде маркграфтар болып тағайындалды, олар шекаралық иеліктер немесе маркграфтықтар үшін жауапты болды. Гозело Антверпенде, ал Герман Энамда орналасқан. Олардың Верден графтығы Жоғарғы Лотарингиядағы тағы бір бауыры Фредерикке тиді. Годфри мұрагерлік қалдырмай қайтыс болғаннан кейін Гозело Төменгі және Жоғарғы Лотарингияның герцогы болды. 1006 жылы Ламберт Шельданың шығысында империяда бекініп алуға тырысқан күшті Фландрия графтарының одақтасы болды. Осы себепті император Генрих II Ламберттің ұлын кепілге алды. Фландрияның Лотарингияға кіруі маңызды бұрылыс болды, ол Арденн үйінің күшін теңестірді және Ламберт пен оның отбасына жаңа, ұзақ мерзімді одақтас берді. 1013 жылы Годфри мен Герман Льеж епископының мүддесін қорғап, Левен графы Ламберт I-нің шабуылына қарсы Хоегарденде жеңіліске ұшырады. Герман тұтқындалып, Намур графы Роберт II-нің қарамағына берілді. Ол Роберттің анасы Эрменгарда жүргізген келіссөздерден кейін көп ұзамай босатылды, ол Роберт үшін императордың кешірімін алды. 1015 жылдың 12 қыркүйегінде Флоренсте Годфри граф Ламбертті және оның немере інісі Геннаут графы Регнье V-ті жеңіп, Ламбертті өлтіріп, Регньеге бейбітшілікке келісуге мәжбүр етті. Годфридің туысы Камбрей епискобы Жерард бейбітшілік үшін Германның қызы Регньеге үйленуге кедергі келтірді. 1017 жылы Годфри Ламберттің жақын одақтасы болған Герхард графты сот айқасында басталған шайқаста жеңді, бірақ Камбрей епископтарының жылнамасы Герхард бұл шайқасты бастапқыда күтпеген шабуыл ретінде жоспарлаған деседі. Герхардтың ұлы Зигфрид тұтқындалып, кейіннен қайтыс болды. Герхардпен бірге болашақ король Конрад II де болды, ол граф Герхардтың әпкесі Аделаида Метцтің ұлы, Дитмар оның жарақат алғанын айтады. 1018 жылы Годфри мен Герхардты император татуласуға мәжбүр етті. Кейінірек 1018 жылы Годфри II Голландия графы Дирк III-ге қарсы императорлық күштерді басқарып бара жатып қатты жеңіліске ұшырап, тұтқынға алынды. Дирктің анасы Герхардтың әйелі сияқты императордың әйелі Кунегунданың әпкесі болды.

Отбасы және герцогтік

Годфрид Арденн үйінің Верден тармағынан шыққан, отбасының тұңғыш өкілі болды және оған ескі "орталық патшалық" Лотарингияның, немесе Лотарингияның солтүстік, яғни "төменгі" бөлігінің герцогы лауазымы берілді. Бірақ оның отбасы бірнеше буын бойы осы лауазымдарды иелене берді, сондай-ақ отбасының әйел мүшелері аймақтың ірі графтық отбасыларының біріне үйленді. Бұл оның жауы Лювен графының ұрпақтарын да қамтыды, олар кейін герцогтар атанды. Отбасының тағы бір үлкен қарсыластары – Арденн үйінің Люксембург тармағындағы туыстары герцогтік үшін күресін жалғастырды. Годфриден кейінгі бірнеше буын ішінде Төменгі Лотарингияның біртұтас герцогтігінің орнына Левен және Лимбург-сюр-Весдренің екі жеке герцогтігі құрылды, олардың ешқайсысы бұрынғы лауазымның императорлық функциясын мұра етпеді.