Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саит Фаик Абасиянық (18 қараша 1906 – 11 мамыр 1954) – түрік әңгімешісі және ақын, 1940-шы жылдардың ең маңызды әдеби тұлғаларының бірі. Ол түрік әдебиетінде жаңа стиль қалыптастырды және жұмысшылар, балықшылар, балалар, жұмыссыз және кедейлердің қатал, бірақ адамгершілік бейнелерін көрсете отырып, түрік әңгімесіне жаңа тыныс берді. Оның әңгімелері қалалық өмір салтына шолу жасап, Стамбулдың көлеңкелі жақтарының тұрғындарының өмірін бейнелейді. Сондай-ақ ол "адам жанының күйзелісі мен махаббат пен адалдық азабын" зерттеді.
Turkish writer of short stories and poetry (1906 1954)
Sait Faik Abasıyanık (18 November 1906 – 11 May 1954) was one of the greatest Turkish writers of short stories and poetry and considered an important literary figure of the 1940s. He created a brand new style in Turkish literature and brought new life to Turkish short story writing with his harsh but humanistic portrayals of labourers, fishermen, children, the unemployed, and the poor. His stories focused on the urban lifestyle and he portrayed the denizens of the darker places in Istanbul. He also explored the " torments of the human soul and the agony of love and betrayal "
Өмірбаян
1906 жылы 18 қарашада Адапазары қаласында дүниеге келген ол Стамбулдағы Лисейде, содан кейін Бурсада білім алған. 1928 жылы Стамбул университетінің түркология факультетіне оқуға түсті, бірақ 1930 жылы әкесінің қысымымен Швейцарияға экономиканы оқуға кетіп қайтады. Ол мектепті тастап, 1931 жылдан 1935 жылға дейін Францияда (көбінесе Гренобльде) өмір сүрді. Бірқатар зерттеушілер мен сыншылар Саит Фаиктің соңғы әңгімелеріне байланысты оның сюрреализмге ұмтылғанын айтты. Осы өзгерістер арқылы соңғы әңгімелердің тақырыбы, тілі және повестволеу стилі, әсіресе 1950 жылдан кейінгі жазушыларға күшті әсер етті. Өзінің ерекше стилінің арқасында ол өзінің бастауы ретінде қарастырылды. 1954 жылы 11 мамырда Стамбулда қайтыс болды. Саит Фаик көбінесе Саит Фаик деген атпен жарияланды, ал басқа псевдонимдері – Адал ("Арал тұрғыны"), Саит Фаик Адал және С. Ф. болды.
Born in Adapazarı, on 18 November 1906, he was educated at Istanbul Lisesi in Istanbul and then in Bursa. He enrolled in the Turcology Department of Istanbul University in 1928, but under pressure from his father went to Switzerland to study economics in 1930. He left school and lived from 1931 to 1935 in France (mainly Grenoble) A number of researchers and critics, with a view to Sait Faik's last stories, have claimed that he tended towards surrealism. The themes of those last stories and their language and narrative deeply affected the post 1950 writers in particular through these changes. Because of the originality of his style, he has been considered as the source of himself. He died on 11 May 1954 in Istanbul. Sait Faik mostly published under the name Sait Faik, other pen names being Adalı ("Island dweller"), Sait Faik Adalı, and S. F
Мұра
Саит Фаик өзінің байлығын жетім балаларға арналған Дарушафака мектебіне сыйлады. Саит Фаик қоры әлі күнге дейін Дарушафака мектебі басқаруында, оның Бургаз үйін Саит Фаик Абасиянық мұражайы ретінде сақтап, 1954 жылдан бері ең жақсы әңгімелер жинағына жыл сайын Саит Фаик әдебиет сыйлығын табыс етеді. Саит Фаик әңгімелерінен алғашқы сыйлықты Сабахаттин Кудрет Ақсалдың "Газоз Ағачи" туындысы жеңіп алды. Осы ең беделді әдеби сыйлыққа Пынар Күр, Томрис Уяр, Ферузан және Назлы Эрай сияқты көрнекті түрік жазушылары ие болды.
Sait Faik left his wealth to the Darüşşafaka School for orphans. The Sait Faik foundation is still run by Darüşşafaka School, maintaining his Burgaz House as the Sait Faik Abasıyanık Museum and since 1954 giving the annual Sait Faik Literature Prize to the best collection of short stories. The first Sait Faik Short Story prize winner was "Gazoz Ağacı" by Sabahattin Kudret Aksal and this most prestigious literary prize has been given so far to some of the best Turkish authors including Pınar Kür, Tomris Uyar, Füruzan and Nazlı Eray.