Кіріспе

контейнерлік кеме

География

Майранги шығанағы Солтүстік жағалаудың Шығыс жағалауларында, Мюррей шығанағы мен Кемпбелл шығанағының арасында орналасқан. Шығыс жақтағы шығанақ сол атымен, яғни Майранги, қала маңындағы ауданның атын бөліседі. Жер аймағы негізінен қыштан және Вайтемата құмтасынан тұрады, оларды жағалау бойындағы жартастарда көруге болады.

Маори тарихы

Окленд аймағындағы маорилердің қоныстануы 13 немесе 14 ғасырларда басталды. Солтүстік жағалауға Тамаки маорилері қоныстанды, оның ішінде Тайнуи көшіп-қонушы каноэсінен тараған адамдар және Тайкеху мен Перету сияқты тұлғалардың ата-бабалары. Солтүстік жағалаудағы Тамаки маорилерінің көпшілігі Ngā Oho деп танылды. Шығыс жағалаудағы шығанақтардың топырағының нашар болуы тығыз қоныстануға кедергі келтірді, бірақ Маиранги шығанағында кумара егілгені белгілі. Мюррей шығанағы мен Кэмпбелл шығанағы арасындағы жағалаудың дәстүрлі атауы – Вайпапа. Қала маңының қазіргі атауы жергілікті атаудан, Омаирангиден алынған, бұл атау Маиранги атауымен байланысты. Маки қайтыс болғаннан кейін, оның ұлдары оның жерлерінің әртүрлі аймақтарына қоныстанды, жаңа хапулар құрды. Оның кіші ұлы Мареарики Солтүстік жағалау мен Гибискус жағалауын қоныстандырып, Орева өзенінің бастауында орналасты. Мареарикидің қызы Каху оның орнын басып, Солтүстік жағалау Те Whenua Roa o Kahu ("Кахудың үлкен жерлері") деп аталды. Солтүстік жағалаудағы көптеген iwi, соның ішінде Ngāti Manuhiri, Ngāti Maraeariki, Ngāti Kahu, Ngāti Poataniwha, Ngāi Tai Ki Tāmaki және Ngāti Whātua өз тегін Кахуға дейін жегізе алады. 18 ғасырға қарай Марутуаху iwi Ngāti Paoa өз ықпалын Хаураки шығанағы мен Солтүстік жағалаудағы аралдарға дейін кеңейтті. Біраз қақтығыстардан кейін, 1790 жылдары бейбітшілік орнатылды. Еуропалықтармен алғашқы байланыс 18 ғасырдың соңында басталды, бұл көптеген Тамаки маорилерінің реварева, тыныс алу жолдары ауруларынан қайтыс болуына себеп болды. 1820 жылдардың басында, мушкеттік соғыс кезінде соғыс жасаушы топтардың қатерінен қорқып, Солтүстік жағалаудағы маорилердің көпшілігі Уайкатоға немесе Нортлендке қашып кетті. Көптеген адамдар 1820-1830 жылдары қайтып келді.

Еуропалық қоныстану

1841 жылы Тақуанадан Те-Арайға дейінгі аймақты қамтитын Махуранги және Омаха учаскелері Корольдікке сатып алынды. Сатып алуға аймақта дәстүрлі мүдделері бар бірнеше iwi қатысты, мысалы, Ngāti Paoa, басқа Marutūāhu iwi және Ngāi Tai ki Tāmaki, бірақ Te Kawerau ā Maki немесе Ngāti Rango сияқтылары қатыспады. Король 1873 жылға дейін осы сатуды түзету үшін мүдделі тараптармен қосымша келісімдер жасады. Мюррей каури шайырын қосымша табыс көзі ретінде сатты, қазіргі Скарборо террасасы орналасқан жерде жел тегірменін тұрғызды және Окленд нарығын жеміспен қамтамасыз ету үшін бау-бақшалар құрды. 1900 жылы Үлкен Мюррей шығанағы Мюррей шығанағы деп аталғаннан кейін, жергілікті тұрғындар жаңа атаулар ұсыну үшін петициялар жинады. Жергілікті заңгер, Ренни мырза, Аватеа шығанағын ұсынды, бірақ маори атауы Ōmairangi негізіндегі Маиранги шығанағы аты қабылданды. Маиранги шығанағы 1912 жылы сатылып, учаскелерге бөлінді. 1916 жылы Мюррей шығанағы кемежайы салынғаннан кейін, Маиранги шығанағы пароммен келген Оклендтен демалысқа және бір күндік сапарға шығушылар үшін танымал орынға айналды. 1920 жылдары Маиранги шығанағындағы тұрғын үйлер дамыды, олар негізінен демалыс үйлері ретінде пайдаланылды. Маиранги шығанағындағы пошта бөлімі 1930 жылы ашылды, ал алғашқы дүкендер мен жергілікті қызметтер 1930 және 1940 жылдары жұмыс істей бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Маиранги шығанағында түрлі жерлерде – жағажайда, қала маңының оңтүстігіндегі жартастарда, қазіргі Маиранги шығанағы мектебінің аумағында, Элизабет Плейс және Кохай көшесінде бекініс нысандары салынды. Уитби Айжарымында іздеу шамдарының орнатылуымен қатар, танкқа қарсы тас қабырға да салынды. 1959 жылы Окленд портының көпірі ашылғаннан кейін Маиранги шығанағында қалалық тұрғын үйлер кеңейді, ал Маиранги шығанағындағы дүкендер сенбі күні сауда жасауды бастаған алғашқы дүкендер болды. Маиранги соғыс ескерткіш залы 1953 жылы қоғамдық орталық ретінде салынды, ал 1956 жылы қала маңында Мюррей шығанағында жаңа орта мектеп ашылды. Кейін Рангитото колледжі деп аталған мектеп, Жаңа Зеландиядағы ең ірі орта мектепке айналды.

Жергілікті билік

1876 жылдан 1954 жылға дейін аймақ Уайтемата округінің басқаруында болды, ол Окленд қаласының солтүстігі мен батысындағы ірі ауылдық округ еді. 1954 жылы аймақ округтен бөлініп, Шығыс жағалауының шығанақтары қалалық кеңесін құрды. 1989 жылы қала Солтүстік жағалау қаласына қосылды. Окленд кеңесі құрамында Майранги шығанағы Гибискус және Бейс жергілікті басқару аймағының бір бөлігі болып табылады, оны Гибискус және Бейс жергілікті кеңесі басқарады. Ол Олбэни округінің құрамына кіреді, ол Окленд кеңесіне екі кеңесші сайлайды.

Білім

Маиранги Бей мектебі мен Сент-Джонс мектебі – 1-6 сыныптарды қамтитын, аралас білім беретін бастауыш мектептер. 2023 жылғы мәлімет бойынша, Маиранги Бей мектебінде оқушы саны алты жүз жиырма жеті, ал Сент-Джонс мектебінде үш жүз елу жеті оқушы бар. Маиранги Бей мектебі 1967 жылы құрылған. Сент-Джонс – 1961 жылы құрылған мемлекеттік-католик біріктірілген мектебі. Раңгитото колледжі – Маиранги Бейден батысқа қарай орналасқан Виндзор паркіндегі үлкен орта білім беру мекемесі.

Ыңғайлылықтар

Халыққа танымал жаяу жол жағалаудағы Майранги шығанағынан өтеді, Кампбелл шығанағын солтүстіктегі Браунс шығанағымен байланыстырады. Бұл жол ашық жатқан Уайтемата құмтасының бөліктері арқылы өтеді.