Кореяның ең көне күнделікті газеті

Кіріспе

Оңтүстік Кореядағы ең көне күнделікті газет – «Сеул Шинмун» (hangul=서울신문) – Оңтүстік Кореяда корей тілінде шығарылатын күнделікті газет. Газет 1904 жылғы 29 маусымда ағылшын Эрнест Бетелл Кореяда құрған «The Korea Daily News» (Daehan Maeil Shinbo) газетінен бастау алады деп мәлімдейді. Ол ағылшын және корей тілдерінде жарық көрді және сол кезде Кореяның егемендігіне қатер төндіріп, тез арада кеңейіп келе жатқан жапон үкіметі туралы сыни мақалалар жариялай білуінің арқасында көп ұзамай маңызды ықпалға ие болды. Бірақ, күшейе берген қысым салдарынан 1910 жылы газет сатылды. Кейін «Maeil Sinbo» деп аталды және көбінесе жапон отаршылдық үкіметінің саясатын ұстанды. Корея азат болғаннан кейін, 1945 жылғы қарашада газеттің бақылауы АҚШ әскері үкіметіне өтті және «Сеул Шинмун» болып қайта ұйымдастырылды. Газет осы атаумен шыға берді, алайда Корея соғысы кезінде және одан кейін бірнеше жыл бойы «Jinjung Shinmun» деген атпен да шықты. Күніне таралымы шамамен 780 000 дананы құрайды.

Korea Times және Korea Daily News газеттері

1904 жылы британдық журналистер Эрнест Бетел мен Томас Коуэн Daily Chronicle газеті үшін Кореяға хабарлауға жіберілді. Бұл жапон үкіметі Кореяның егемендігіне үнсіз қадам басқан кезде болды. Газеттен жұмыстан шығарылғаннан кейін, жаңа атаумен алғашқы ресми басылым 1904 жылдың 18 шілдесінде жарық көрді және корей тілінде «Тэхан Мэйил Синбо» (hangul=대한매일신보) деген атпен бірдей жарияланды. Ол газеттің иелігін өзінің көмекші редакторы Артур Марнхэмге берді, ол Жапонияға қатысты сынды жариялауын жалғастырды. Марнхэм британдық және жапондық тараптардың бірлескен қысымына көніп, газетті құпия түрде сатып, елден кетіп қалды. 1938 жылдың 29 сәуірінде газет Кейджодан тәуелсіздік алып, атауындағы бір таңбаны өзгертті (申 ішінде 新; корей тілінде айтылуы бірдей). Осының салдарынан газет 1945 жылдың 10 қарашасында жабылды. Газет қайта ұйымдастырылып, 1945 жылдың 23 қарашасында «Сеул Синмун» деп қайта жарияланды. Оның алғашқы президенті – 1919 жылғы 1 наурыз қозғалысына қатысқан тәуелсіздік күресуші О Се Чанг болды. 1946 жылдың ақпан айында «Шинчхонджи» (hangul=신천지) атты ай сайын жарық көретін журнал шығара бастады, онда ағымдағы оқиғалар, мәдениет және өнер сияқты түрлі тақырыптар қамтылды. 9 жыл ішінде 68 нөмір жарық көрді. 1949 жылдың 15 тамызында газет және басқа басылымдардың бір санында тек төрт бетке ғана рұқсат етілді. Корея соғысы кезінде газет басылымы тоқтатылды. 1951 жылдың сәуірінде «Чжинчжун Синмун» (hangul=진중신문) атты екі беттік газет жарық көруді бастады, ол сол кезде қаладағы жалғыз газет болып табылды. Газеттің ғимараты бірнеше рет қиратылған, бірақ қайта салынды және газет басылымдарын жалғастырды. 1956 жылдың 18 қазанында газет таза хангыль тіліндегі басылымын «Сеул Синмун» деп атады. Бұл негізінен аралас жазудағы бас газеттің транслитерациясы болды және бір жыл ішінде жабылды. 1959 жылдың 23 наурызында газет өзінің нөмірлеу жүйесін өзгертті, тиімді түрде «Мэйил Синбо» тарихының бөлігін жойып, алғашқы «Сеул Синмун» басылымын 1-нөмір етіп белгіледі, бұрынғы 13738-нөмірдің орнына. 1960 жылғы сәуір революциясы кезінде ғимарат өртенді, нәтижесінде көптеген сирек жазбалар мен материалдар жоғалып кетті. Газет қаржылық қиындықтарға тап болды және келесі жылдың 9 мамырында басылым тоқтатылды. Алайда, 1961 жылғы 16 мамыр төңкерісінен кейін газет үкіметтен қолдау ала бастады және сол жылдың 22 желтоқсанында басылымды қайта жаңғыртты, аптасына 36 бетті кешке жариялады. 1980 жылдың 2 желтоқсанынан бастап газет тағы да таңертең жариялана бастады. 1985 жылдың қаңтарында газет компьютерлік жинақтауды қолдана бастады және Сеул қаласының Чунг ауданындағы Тэпхённодағы үлкен кеңсеге көшті. 1996 жылдың қазан айында газет көлденең басуға көшті.

In 1904, British journalists Ernest Bethell and Thomas Cowen were sent to Korea to report for the British newspaper Daily Chronicle. This was during a time when the Japanese government was rapidly encroaching on Korea's sovereignty. After being fired from the paper, The first non trial issue under the new name was published on 18 July 1904, and was concurrently published in Korean as Daehan Maeil Sinbo (hangul=대한매일신보). He transferred ownership of the paper to his assistant editor Arthur Marnham, who carried on reporting critically of Japan. Marnham folded under joint British and Japanese pressure, secretly sold the newspaper, and left the country. On 29 April 1938, it became independent from the Keijō and changed a character in its name (申 to 新; same pronunciation in Korean). resulting in the paper being suspended in 10 November 1945. It was reorganized and resumed publication on 23 November 1945 as Seoul Shinmun. Its first president was independence activist O Se chang, who had participated in the 1919 March 1st Movement protests against Japanese rule. In February 1946, they began publishing Shincheonji (hangul=신천지), a monthly magazine that covered various topics including current affairs, culture, and the arts. It published 68 issues over 9 years. In 15 August 1949, the paper and others were restricted to only four pages per issue. The paper's publication froze during the Korean War. A two page successor paper, called Jinjung Shinmun (hangul=진중신문) began publication in April 1951, and was the only operating newspaper service in the city at the time. Its facilities were once destroyed, but were rebuilt, and the paper continued publishing. On 18 October 1956, the paper named its pure Hangul edition the Seoul Shinmun. It was mostly a transliteration of the mixed script main paper, and ceased publication within a year. On 23 March 1959, it changed its numbering system to effectively cut out the Maeil Sinbo portion of its history, by making its first Seoul Shinmun issue as No. 1, instead of its previous numbering No. 13738. During the 1960 April Revolution, a fire occurred in the building, and many of its rare records and materials were lost. The paper encountered then financial difficulties, and took a hiatus beginning on 9 May of the following year. However, after the May 16 coup of 1961, it began receiving support from the government, and resumed publication on 22 December of that year, publishing 36 pages per week in the evenings. From 2 December 1980, it began publishing in the morning again. It began using computerized typesetting in January 1985, and moved to a larger office at Taepyeongno, Jung District, Seoul. It changed to horizontal type in October 1996.