Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Карпзов – Саксонияда 17-ші және 18-ші ғасырларда заңгерлер, дінтанушылар және мемлекеттік қайраткерлер ретінде көзге түскен көптеген мүшелері бар әулеттің аты.
Carpzov is the name of a family, many of whose members attained distinction in Saxony in the 17th and 18th centuries as jurists, theologians and statesmen.
Шығу тегі
Олардың шежіресі XVI ғасырдың басында діни қудалаудан туындаған испандық Карпезано әулетінен басталатыны айтылады. Әулет өзінің тарихын XVI ғасырдың ортасында Бранденбург қаласының бургомистрі болған Симон Карпзовқа дейін жегізеді.
They were said to be descended from a Spanish family named Carpezano, who were driven from their country by religious persecution at the beginning of the 16th century. The family traced its origin to Simon Carpzov, who was burgomaster of Brandenburg in the middle of the 16th century.
Мүшелер
Симон екі ұл тастап кетті: Данияның Кристиан IV қызметіндегі қару-жарақ генерал-майстры Иоахим Карпзов (1628 ж. қайтыс болды) және Виттенбергте заң ғылымының профессоры, жесір сайлаушы Софияның канцлері және қайта профессор болған көрнекті заңгер Бенедикт Карпзов (1565–1626). Бенедикттің бес ұлының ішінде оның ұлы Бенедикт кіші (1595–1666) Германиядағы қылмыстық құқық ілімінің негізін қалаушы деп есептеледі, оның Practica nova Rerum Criminalium (Виттенберг, 1635; Бёмердің жаңа редакциясы, 5 томдық, Франкфурт-на-Майне, 1758) және басқа да еңбектері Саксония мен басқа елдердің сот жүйесіне зор әсер етті. Оның ұлы Иоганн Бенедикт (1607–1657) Лейпцигте теология профессоры және уағызшы болды, сондай-ақ Systema Theologiae (2 томдық, Лейпциг, 1653) және басқа да еңбектердің авторы болды. Иоганн Бенедикттің балаларынан оның ұлы Иоганн Бенедикт (1639–1699) христиан теологы және еврей тілін зерттеуші болды, ол De Pontificum Hebraeorum Vestitu және басқа да сындық еңбектерді жариялады; оның ұлы Фридрих Бенедикт (1649–1699) Менкенің Acta Eruditorum-да серіктес болды; және оның ұлы Самуил Бенедикт (1647–1707) поэзия профессоры және Саксония сотының бас капелланы болды. Самуил Бенедиктің ұлы Иоганн Готлоб Карпзов (1679–1767) - көрнекті теолог және шығыс тілдерінің профессоры. Отбасының кейінгі мүшелерінің бірі Иоганн Бенедикт Карпзов (1720–1803) Липцигте философия, Гельмштедтте поэзия және грек филологиясы профессоры болды, содан кейін теологияны оқытқаннан кейін аббат өмірін аяқтады. Ол филологиялық еңбектермен, әсіресе Жаңа Өсиеттің грамматикалық түсіндірмелерімен шұғылданды.
Simon left two sons, Joachim Carpzov (d. 1628), master general of the ordnance in the service of the Christian IV of Denmark, and Benedikt Carpzov (1565–1626), an eminent jurist who was professor of jurisprudence at Wittenberg, chancellor of the dowager electress Sophie, and again professor. Of Benedikt's five sons, his son Benedikt Jr. (1595–1666) is considered the founder of criminal jurisprudence in Germany, whose Practica nova Rerum Criminalium (Wittenberg, 1635; new ed. by Böhmer, 5 vols., Frankfurt am Main, 1758) and other works exerted great influence on the judiciary in Saxony and other countries; and his son Johann Benedikt (1607 1657) was professor of theology and preacher at Leipzig, and the author of Systema Theologiae (2 vols., Leipzig, 1653) and other works. Of Johann Benedikt's children, his son Johann Benedikt (1639 1699) was a Christian theologian and Hebraist, who published De Pontificum Hebraeorum Vestitu and other critical works; his son Friedrich Benedikt (1649 1699) was a collaborator in Mencke's Acta Eruditorum; and his son Samuel Benedikt (1647 1707) was professor of poetry and chief chaplain of the court of Saxony. Samuel Benedikt's son Johann Gottlob Carpzov (1679 1767) was an eminent theologian and professor of oriental languages. Among the later members of the family, Johann Benedikt Carpzov (1720 1803) was successively professor of philosophy at Leipzig and of poetry and Greek philology at Helmstedt, and ended his life as an abbot after having taught theology. He occupied himself with philological labors, especially with grammatical commentaries on the New Testament.