Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық судья және либерал саясаткер Хорас Дэви, Барон Дэви, PC, FRS, FBA (30 тамыз 1833 – 20 ақпан 1907) – ағылшын судьясы және либерал саясаткер.
English judge and Liberal politician
Horace Davey, Baron Davey, PC, FRS, FBA (30 August 183320 February 1907) was an English judge and Liberal politician.
Өмірбаян және білім
Дейви Букингемширдегі Хортон қаласының және Каролина Эмма Пейс қаласының Питер Дейвиінің ұлы болды. Ол Оксфордтың Регби және Университет колледжінде білім алды, онда 1852 жылдың 20 наурызында оқуға қабылданды. Ол классика және математикадан екі рет үздік (модерациялар мен финалдық емтихан) нәтиже көрсетті, аға математика ғалымы және Элдон құқық ғылымы ғалымы атанды (1859), сондай-ақ колледжінің мүшесі болып сайланды (1856–67). Бакалавр (1856) және магистр (1859) дәрежелерін алғаннан кейін Дейви құқық қызметін таңдады. Ол 1857 жылдың 19 қаңтарында Линкольн қонақ үйіне қабылданды. 1861 жылдың 26 қаңтарында Линкольн қонақ үйінде адвокаттыққа бекітілді. Заң жөніндегі тілші ретінде жұмыс істей бастағаннан кейін, ол келесі жазда, 5 тамыз күні үйленді. Ол «Жаңа есептер» сияқты жаңа басылымдарда жұмыс істеді, және Камбервеллдегі Сент-Джордж шіркеуінде Луиза Хауес Донкинге үйленді. Ол құрылыс инженеры Джон Донкиннің қызы, ол Олд Кент Роудтағы Ормонд Хауста тұрды. Дейвинің құқық жөніндегі баяндама жасаудағы жетістігі оған Джон Уикенстің кеңсесінде, 8 Нью-Сквер, Линкольн қонақ үйінде оқуға мүмкіндік берді. Әділеттілік талап етуші және жас шәкірт ретінде ол Қазынашылықтың кіші кеңесшісі болды, Канцелярияда тәжірибе жинады. Джон Уикенс Канцелярия бөлімінде вице-канцлер болып тағайындалғанда, ол бұрынғы басшысымен бірге оның хатшысы болып жұмыс істеді. Вице-канцлер Холл билікке келгеннен кейін де (1873–74) осы лауазымда қызметін жалғастырды. Осы тәжірибесінің нәтижесінде ол 1875 жылдың 23 маусымында «жібекке» ұсынылды. Ол сэр Джордж Джесселдің сотына қосылды және көбінесе қатал Джозеф Читидің алдында сөйледі. Шапшаң түрде Лордтар палатасына ауысып, Дейви бардағы талас-тартыстарда өте білгір деген жақсы беделге ие болды. Виконт Альверстоун оны «ең дарынды адвокат» деп атады. Оның адвокат ретіндегі танымал істері: Speight v. Gaunt (1883), Learoyd v. Whiteley (1887), Derry v. Peek (1889). Лорд Холдейн, өзінің заманының ең көрнекті интеллектуалды философ-саясаткері Дейвиді «заңның таза мәселелерін ең жақсы қорғайтын адвокат» деп сипаттады. Лорд Макноухтен практикалық мәселелерді талқылауда одан жақсы білетін адам жоқ деп сенді.
Davey was the son of Peter Davey, of Horton, Buckinghamshire and Caroline Emma Pace, and was born in Camberwell, Surrey. He was educated at Rugby and University College, Oxford, where he matriculated on 20 March 1852. He took a double first class in Classics and Mathematics (Moderations and Finals), was senior mathematical scholar and Eldon law scholar (1859), and was elected a Fellow of his college (1856–67). Having achieved a BA (1856), and an MA (1859) Davey decided on a career in the law. He was admitted to Lincoln's Inn on 19 January 1857. On 26 January 1861, he was called to the Bar at Lincoln's Inn. Almost as soon as he started work as a law reporter, he married the following summer, on 5 August 1862. He was employed on young titles such as New Reports, when he joined in marriage Louisa Hawes Donkin at St George's, Camberwell. She was the daughter of John Donkin of Ormond House, Old Kent Road, a civil engineer. Davey's success at law reporting allowed him to read in the chambers of John Wickens, 8 New Square, Lincoln's Inn. As an Equity pleader and early pupillage, he became a junior counsel at the Treasury, devilling in Chancery. When John Wickens was promoted as Vice Chancellor to Chancery division, he went with his old master, as his secretary. He continued in the post (1873–74) when Vice Chancellor Hall gained office. On the basis of this experience he was recommended for silk on 23 June 1875. He selected to join Sir George Jessel's court, often appearing before the redoubtable Joseph Chitty. Quickly moved to the House of Lords, Davey had rapidly developed a reputation for argumentation at the bar. Viscount Alverstone called him "the most brilliant barrister." As counsel his well known cases included: Speight v. Gaunt (1883), Learoyd v. Whiteley (1887), Derry v. Peek (1889). Lord Haldane, himself, the greatest intellectual philosopher politician of his generation described Davey as "the finest advocate on pure points of law " Lord MacNaughten believed that there was no one better at "arguing a point of practice."
Заң мансабы
Канцелярияға өзін толық арнаған Дейви жақын арада үлкен практикаға ие болды, ал 1875 жылы патшаның кеңесшісі атанды. 1880 жылы ол Крайстчерчтен либерал ретінде парламентке сайланды, бірақ 1885 жылы мандатын жоғалтты. Глэдстонның 1886 жылы қайтадан билікке келуімен ол бас прокурор болып тағайындалды және рыцарь атағын алды, бірақ 1886 жылы Ипсвич пен Стокпортта сайлауда жеңіліске ұшырады, сол себепті Палаталар палатасында орын алмады. 1888 жылы ол Стоктон-он-Тисте орын тапты, бірақ 1892 жылы сол сайлау округінде қайтадан қабылданбады. Дейви Оксфорд университетінің тұрақты кеңесшісі және қайырымдылық комиссарларының аға кеңесшісі болды, сонымен қатар өзінің заманының барлық маңызды Канцлерлік істерімен айналысты. Ол ең маңызды істерде белсенді қатысқан, соның ішінде «Моғол параход компаниясы мен М'Грегор, Гоу және компаниясы» (1892), «Босвелл мен Кокс» (1884), «Эрлангер мен Нью-Сомбреро компаниясы» (1878) және «Оорегум алтын кендері компаниясы мен Ропер» (1892) істері бар; ол Линкольн епископы Эдвард Кингтің ісінде промоутерлердің адвокаты және Берклидің дворяндық атағын анықтау ісінде жетекші адвокат болды. 1893 жылы ол апелляциялық сот судьясы болып тағайындалды, ал келесі жылдың 18 тамызында – Жоғарғы сот судьясы және өмір бойына дворян титулы алды. Лорд Дейвидің ұлы заң білімі сот шешімдерінде де, адвокаттық тәжірибесінде де айқын көрінді. Заңнама саласында ол 1906 жылы қабылданған құмар ойындарды тексеру туралы заңның белсенді жақтаушысы болды.
Devoting himself to the Chancery side, Davey soon acquired a large practice, and in 1875 became a Queen's Counsel In 1880, he was returned to Parliament as a Liberal for Christchurch, but lost his seat in 1885. On Gladstone's return to power in 1886, he was appointed Solicitor General and was knighted, but had no seat in the House of Commons, being defeated at both Ipswich and Stockport in 1886; in 1888 he found a seat at Stockton on Tees, but was rejected by that constituency in 1892. Davey was standing counsel to the University of Oxford, and senior counsel to the Charity Commissioners, and was engaged in all the important Chancery suits of his time. Among the chief leading cases in which he took a prominent part were those of The Mogul Steamship Company v. M'Gregor, Gow & Co., 1892, Boswell v. Coaks, 1884, Erlanger v. New Sombrero Company, 1878, and the Ooregum Gold Mines Company v. Roper, 1892; he was counsel for the promoters in the trial of Edward King, Bishop of Lincoln, and leading counsel in the Berkeley peerage case. In 1893, he was raised to the bench as a Lord Justice of Appeal, and on 18 August the next year was made a Lord of Appeal in Ordinary and a life peer Lord Davey's great legal knowledge was displayed in his judgments no less than at the bar. In legislation, he was a keen promoter of the act passed in 1906 for the checking of gambling.
Отбасы
Лорд Дейви 1862 жылы Луиза Донкинге үйленді. Ол 1907 жылдың ақпанында Лондонда 74 жасында қайтыс болды. Одан соң әйелі, екі ұлы және төрт қызы бар еді.
Lord Davey married Louisa Donkin in 1862. He died in London in February 1907, aged 74. He was survived by his wife and two sons and four daughters.