Кіріспе

Орыс халық әні "Волга қайықшыларының әні" (орысша Эй, ухнем! [Эй, ухнем! "Ей, иіске! "], рефреннен кейін) – Милий Балакирев жинаған және 1866 жылы халық әндері кітабында жариялаған танымал дәстүрлі орыс әні. Бұл әнді Волга өзенінде баржа тасушылар – барлақтар шырқаған. Балакирев тек бір шумағын (бірінші шумағын) жариялаған, ал қалған екі шумағы кейінірек қосылған. Илья Репиннің "Волгада баржа тасушылар" деген атақты суреті патшалық Ресейдегі осындай барлақтардың Волга бойындағы қажырлы еңбегін бейнелейді. Әнді Федор Шаляпин танымал етті, содан бері бас-тенорлердің сүйікті концерттік туындысы болып табылады. Билл Финеганның Гленн Миллер оркестрі үшін жасаған джаз аранжировкасы 1941 жылы әнді АҚШ хит-парадтарында 1-орынға көтерді. Ресей композиторы Александр Глазунов "Стенка Разин" симфониялық поэмасының бірінші тақырыбын осы әнге негіздеген. Испан композиторы Мануэль де Фалла 1922 жылы "Canto de los remeros del Volga (del cancionero musical ruso)" деген атпен әннің аранжировкасын жасады. Ол мұны Бірінші дүниежүзілік соғыста жер аударылып, түрмеге қамалған екі миллионнан астам ресейлік босқынға қаржылай көмек көрсету үшін Ұлттар Лигасымен жұмыс істеп жүрген дипломат Рикардо Баэзаның тапсырысымен жасады. Әннің алғашқы жазылған нұсқасы, болжам бойынша, 1900 жылы Александр Макаров Юнев Ресейде "Граммофон" (#22086) фирмасы арқылы жазылған.

Белгілі жазбалар мен аранжировкалар

Әнді Федор Коэнемэн Шаляпин үшін аранжировкалаған. Шаляпиннің нұсқасы Ресейде кең танымал болды және бірнеше рет жарық көрді (мысалы, 1922, 1927, 1936 жылдары). Макс Брухтың «Орыс халық әуендері» сюитасының соңғы бөлімі, Op. 79b.

1905 жылы Александр Глазунов Балакиревтің әуеніне негізделген «Эй, ухнем» шығармасын жазды. 1917 жылғы сәуірде Игорь Стравинскийді Сергей Дягилев үрмелі аспаптарға арнап оркестрлеуді сұрады. Концерт әдетте Ресейдің ұлттық әнұраны «Құдай патшаны сақтасынмен» басталатын, бірақ патша Николай II жақында тақтан бас тарған еді. Стравинский музыканы дайындау үшін түні бойы жұмыс істеді, оған Лорд Бернерс және Эрнест Ансермет көмектесті. Чех композиторы Витезслав Новак өзінің «Май симфониясында» (Op. 73, 1943), солистер, қосымша хор және оркестр үшін «Волга қайықтарының әнінен» алынған негізгі мотивті пайдаланды. Аудармадағы вокалдық нұсқасын Пол Робсон орындады. Әннің алғашқы екі жолы ағылшын тілінде Джордж Формбидің 1934 жылғы «Мадам Москович» әнінде қолданылды. Артур Фидлер жетекшілік еткен Бостон поп-оркестрі 1937 жылғы 30 маусымда Нью-Йоркте Глазуновтың аранжировкасын жазды. Ән, немесе кеміндегі күйі, 20 ғасырдың ортасында Гленн Миллер оркестрі орындаған инструменталды джаз нұсқасы арқылы танымал болды. Гленн Миллер 1941 жылы Билл Финеганның свинг-джаздық аранжировкасында RCA Bluebird 78 синглінде, B 11029 A шығарды, ол Billboard Pop Singles чартында 10 апта бойы бірінші орынға шықты. Авторлық құқыққа ие болмағандықтан, ән 1941 жылғы ASCAP бойкотына ұшырамады, бұл сол жылы радиода көбірек ойналуына мүмкіндік берді. 1965 жылы Леонид Харитонов Ресей Қызыл Армия хорымен бірге жазба шығарды. Билли Сквайр 1981 жылғы «The Stroke» әнінде «Волга қайықтарының әні» әуенін контрапункт ретінде пайдаланды және оны 1965 жылғы Қызыл Армия хорының жазбасынан алған болуы мүмкін. «Волгалық қайықшылардың әнінің» есте қаларлық әуені әртүрлі медиада, әдетте фондық музыка ретінде қолданылды; оның ең танымал мысалы Perestroika және Punch Out!! видео ойындарында кездеседі, онда ол ресейлік боксшы Сода Попинскийдің кіріс тақырыбы болып табылады. Кейбір қолданыстар, әсіресе апатты немесе үмітсіздікті білдіретіндер, тек танымал төрт ноталық бастаманы қолданады; ал кейбіреулері «Туған күннің азалы әні» сияқты жаңа, көбінесе әзіл-қалжыңды сөздер қосады. 1994 жылдан 2011 жылға дейін Австралия футбол лигасының командасы «Фримантель Докерс» командасының «Freo Heave Ho» әнінде Стравинскийдің аранжировкасынан бір бөлігін пайдаланды.