Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық ЦРУ офицері
Америкалық жазушы
American CIA officer
American writer
Ричард Пайк Бисселл (27 маусым 1913 – 4 мамыр 1977) – американдық әңгімелер мен романдардың авторы. Оның үшінші кітабы және екінші романы – «7½ цент», Бродвей мюзиклі «Пьяжама ойынына» бейімделді. Осы жұмысы үшін ол (бірлескен авторы Джордж Эбботтпен бірге) 1955 жылы «Үздік мюзикл» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Ол осы тәжірибесі туралы «Сәлем, Дарлинг» атты кітап жазды, онда Бродвей мюзиклінің өндірісінің қыр-сыры жазылған, ал кейіпкерлер ол жұмыс істеген адамдарға (мысалы, Гарольд Принс) негізделген. Бұл кітап 1958 жылы «Сәлем, Дарлинг» атты мюзиклге айналды.
Richard Pike Bissell (June 27, 1913 – May 4, 1977) was an American author of short stories and novels. His third book, and second novel, 7½ Cents, was adapted into the Broadway musical The Pajama Game. This won him (along with co author George Abbott) the 1955 Tony Award for Best Musical. He wrote a book about the experience called Say, Darling, which chronicled the ins and outs of a Broadway musical production and featured characters based on those (such as Harold Prince) he worked with; this book was also turned into a musical, also called Say, Darling, in 1958.
Ерте өмір
Бисселл Айова штатының Дубуке қаласында Фредерик Езекиел Биссел мен Эдит Мэри Пайк Биссел отбасындағы екінші ұл ретінде дүниеге келді.
Bissell was born, in Dubuque, Iowa, the second son of Frederick Ezekiel Bissell and Edith Mary Pike Bissell, in Dubuque, Iowa.
Мансап
Колледжді бітіргеннен кейін Бисселл Polaroid компаниясында жұмыс істеді, кейін American Export Lines жүк кемесіне теңізші болып орналасты. 1938 жылы Мариан Ван Паттен Грилкке үйленді, Дубукеге оралды және Миссисипи өзеніндегі үй қайығында тұрды, содан кейін отбасылық киім өндіруші компания, H. B. Glover Company үшін жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нашар көру қабілеті болғандықтан әскери-теңіз күштеріне қабылданудан бас тартылды. Соғыстан кейін ол Дубукеге оралып, 1845 жылы әкесінің әкесі құрған киім фабрикасындағы жұмысын жалғастырды. Бисселл отбасы кітабын, "7½ цент" атты шығармасын Бродвей мюзикліне айналдыру үшін шығыс жағалауға көшті, кейін ол фильмге түсірілді. Бұл оны "Сәлем, жаным" романын жазуға шабыттандырды, ол да Бродвей мюзиклі болды. Бисселл Миссисипи өзеніндегі өмірі туралы шығармалар жазды, оның ішінде: "Өзендегі созылу", "Жоғары су", "Қош бол, Ава", "Мононгахела" романдары және "Миссисипидегі өмірім немесе неге мен Марк Твен емеспін" атты деректік кітабы жарық көрді, оны кейбір сыншылар Марк Твенмен салыстырды. Бисселлдің "7½ центі" киім өнеркәсібіндегі тәжірибесіне негізделген, ол отбасылық Дубуке пижама фабрикасының вице-президенті болып жұмыс істеген кезде жазылған. Ол Гарвардтағы өмірі туралы естелік жазды, "Гарвардтық адамды әрқашан танисың" (McGraw Hill, 1965). Ол American Export Business Lines жүк кемелерінде және өзен кемелерінде жұмыс істеді, сондай-ақ әкесінің әкесі сатып алған Дубуке киім өндірушісінің вице-президенті болды (ол компаниядағы ең төменгі сатыдан бастап жоғары сатыға дейін өсті).
After college, Bissell worked tor Polaroid, later signing on as a seaman on an American Export Lines freighter. In 1938, he married Marian Van Patten Grilk, returning to Dubuque, and living on a Mississippi River houseboat, then worked for the family clothing manufacturer business, H. B. Glover Company. After being rejected by the Navy for enlistment during World War II because of poor eyesight, After the war, he returned to Dubuque and resumed his work for the garment factory founded by his great grandfather in 1845. The Bissell family moved to the East coast so he could turn his book, 7½ Cents, into a Broadway musical, which later became a motion picture. This inspired his novel Say, Darling, which also became a Broadway musical. Bissell wrote works about his experiences on the Mississippi River, including, novels: A Stretch on the River, High Water, Goodbye Ava, The Monongahela, and the non fiction: My Life on the Mississippi or Why I am Not Mark Twain, that had some critics comparing him to Mark Twain. Bissell's 7½ Cents was based on his experiences in the garment industry, written while he was the vice president of his family's Dubuque pajama factory. He wrote a memoir of his experiences at Harvard, You Can Always Tell a Harvard Man (McGraw Hill, 1965). He worked on a freighter on the American Export Business Lines and riverboats, served as vice president at a Dubuque clothing manufacturer which had been bought by his great grandfather (who worked his way from the bottom to the top of the company).
Жеке өмір
1938 жылдың 15 ақпанында ол бірнеше жыл Коннектикут штатының Роуэтон қаласында өмір сүрді. Бисселл 1956 жылдан бері "The Lambs" ұйымының мүшесі болды.
On February 15, 1938, He lived for several years in Rowayton, Connecticut. Bissell was a member of The Lambs from 1956.
Өлім
1975 жылы Бисселл Айова штатының Дубуке қаласына, атасы салған үйге қайта оралды. 1977 жылдың 4 мамырында ол Дубуке ауруханасында ми ісігінен көз жұмды.
In 1975, Bissell moved back to Dubuque, Iowa to live in the house his grandfather built. He died in a Dubuque hospital on May 4, 1977, of a brain tumor.