Сент-Винсент жоғары және техникалық мектебінің тарихы

Кіріспе

Сент-Винсент жоғары және техникалық мектебі (SVTS) – Шығыс Үндістандағы ең көне мектептердің бірі. Ассансол қаласында, Үндістанның Батыс Бенгалия штатының батыс бөлігінде орналасқан бұл мектеп балабақшадан бастап 12-сыныпқа дейін орта білім береді, Калькуттадан шамамен 200 км қашықтықта жатыр.

Тарих

1895 жылы мектепті Ирландиядан келген католик миссионерлік қоғам – Христиан бауырластары қауымы демеушілік етті. Сент-Винсент орта және техникалық мектебі – Үндістандағы 19 Христиан бауырластары мектебінің бірі. 1914 жылы қаладағы тығырықтан арылған аудандарды ашу үшін Калькуттаның жақсарту қоры құрылғанда, Мурғихаттағы жетімдер үйі ойын алаңы мен ас үйсіз қалды. Сент-Патрик жоғары орта мектебіне келген сапарда, Бауырластардың провинциалы Бр. Арсений Райан, жетімдер үйі үшін мүмкін болатын орын ретінде 50 бигалық жартылай өңделген жер телімін қарастырды. Жер сатып алынды және оған айналасындағы жерлер қосылғанда, ол 390 бигаға дейін ұлғайды, қазір Сент-Винсент мектебі орналасқан жер. Бр. Жозеф Мойес ғимарат құрылысын бақылау үшін тағайындалды. Сент-Винсент мектебінің іргетасы Калькутта архиепископы доктор Мюлман С.Дж. 1919 жылдың 25 қазанында қаланды. 1927 жылы Бр. Габриэль Пакенхэм жоғары лауазымға тағайындалды және 29 ұлдан тұратын алғашқы топ мектепке орналасты. Оларға көп ұзамай тағы 20 оқушы қосылды. Жыл соңында ресми мемлекеттік рұхсат берілді. Үкімет талаптарының қатаң орындалуын қамтамасыз ету үшін студенттер Калькутта университетінің емтиханына түсті. Бр. Баптист Коллинз Бр. Пакенхемнің орнын басты және кең аумақтың бір бөлігін сүт шаруашылығы үшін пайдаланды. Бр. Айдан Каллахен 1934 жылы Бр. Коллинзді алмастырды. 1937 жылы Калькутта университетімен байланыс тұрақты жағдайға келді. 1938 жылдан бастап ұлдар Шеберлік оқу орталығының емтиханына қатыса бастады. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық әскерилер мектепті басып алды және Корольдік әуе күштерінің 350 әскері ғимараттарды, шіркеуді қоспағанда, иеленді. Көптеген оқушылар Курджидегі Сент-Михаил мектебіне ауыстырылды және білім беру бөлімі басшылығымен «Сент-Винсент мектебі, Асансол, қазір Курджиде» деген атаумен бір топ ретінде оқытылды. 1946 жылдың ақпан айында Бр. Аджутор О'Коннор әскерилерден мүлкін қайтарып алып, жоғары лауазымға оралды. 1947 жылдың 1 наурызында мектеп қайта ашылды. Ғимараттар мен жерлерге келтірілген зиян үшін әскерилерден жалға алу және өтемақы ретінде 21 117 рупий алынды. 1949 жылы мектеп техникалық мектепке айналдырылды, осы мақсатта ғимарат салынып, жабдықталды. Австралиядағы Христиан бауырластарының провинциалы білікті техникалық оқытушы Бр. Рафаэль Махерді жіберді. Ол 1955 жылдың басында Австралияға оралды және оның орнына Бр. С.Дж. Харрисон, Бр. Р.С. Уайтинг және Бр. Р.А. Партон, сондай-ақ Австралиядан келгендер тағайындалды. Сент-Винсент 1990 жылдардың басына дейін пансиондық мектеп болды. Қазіргі уақытта бұл күндізгі мектепте шамамен 1850 оқушы оқиды. Жоғары сыныптар 2009 жылдан бастап қыздарды қабылдайды. Индустриалды оқыту орталығынан басқа, Сент-Винсент 1500-ден астам студенттерге арналған NIOS (X және XII сыныптар) орталығын да басқарады.

In 1895 the high school was sponsored by the Congregation of Christian Brothers, a Catholic missionary society from Ireland. St. Vincent's High and Technical School is one of the 19 Christian Brothers schools in India. In 1914, when the Calcutta Improvement Trust was formed to open up the congested parts of the city, This would leave the Moorghihatta Orphanage without a playground and kitchen. On a visit to St. Patrick's Higher Secondary School, Br. Arsenius Ryan, the provincial of the Brothers, inspected an adjacent partly cultivated plot of 50 bighas as a possible site for the orphanage. The site was purchased and, with the addition of surrounding plots, it increased to 390 bighas, the property on which St. Vincent's now stands. Br Joseph Moyes was selected to superintend the building. The foundation stone of St. Vincent's School was laid by Dr. Meulman S. J., Archbishop of Calcutta, on 25 October 1919. In 1927 Br. Gabriel Pakenham was appointed superior and the first batch of 29 boys took up residence. They were soon joined by 20 more. Official government sanction was granted at the end of the year. To meet strict government stipulations, students were presented for the matriculation of Calcutta University. Br. Baptist Collins, who succeeded Br. Packenham, used part of the extensive property for dairy farming. Br. Aidan Callaghan followed Br. Collins in 1934. Affiliation to the University of Calcutta was made permanent in 1937. From 1938, boys were able to sit for the Board of Apprenticeship Training examination. In 1942, during World War II, the British military took over the school and 350 troops from the Royal Air Force occupied the buildings, except the Chapel. Many of the boys went to St. Michael's Kurji and were schooled there as a unit by the education department, under the title of "St Vincent's School, Asansol, now at Kurji". In February 1946 Br. Adjutor O'Connor returned as superior, taking back the property from the military. On 1 March 1947 the school reopened. Rs. 21,117 was received from the military as rental and compensation for damage to buildings and grounds. In 1949 it became a technical school, with a building constructed and equipped for the purpose. The provincial of the Christian Brothers in Australia sent a Br Raphael Maher, who was a qualified technical instructor. He returned to Australia in early 1955, and was replaced by Br. C. J. Harrison, Br. R. C. Whiting and Br. R. A. Parton, also from Australia. St. Vincent's was a boarding school until the early 1990s. It is currently a day school with around 1850 students. The senior secondary admitted girls from 2009. Apart from the Industrial Training Centre, St. Vincent's also runs an NIOS (Class X & XII) Centre for over 1500 students.