Кіріспе

Пьер Мари Шарль де Бернард дю Грайл де ла Виллет (1804 жылдың 24 ақпаны – 1850 жылдың 6 наурызы), көбінесе Шарль де Бернард деп танылған, француз жазушысы болған.

Өмірбаян

Ол Бесансон қаласында туып, Вивараидің өте көне әулетінің мүшесі болды, туған қаласындағы колледжде білім алды, Дижон мен Парижде заңды оқыды. 1829 жылы «Неронның мерекесі» туындысы үшін «Floraux Jeux Академиясы» сыйлығына ие болды. Осы алғашқы әдеби жетістігі, шілде революциясы болғанда саяси мансапқа ұмтылуына кедергі болмады. Ол «Gazette de Franche Comté» газетінің негізін қалаушылардың бірі болды, ал газетте жарияланған «La peau de chagrin» туралы мақаласы оған Оноре де Бальзактың алғысын және достығын сыйлады. Бальзак оны Парижде қоныстануға көндірді және оған роман жазу өнерін үйретті.

Жазу

Бернард 1838 жылы "Plus Deuil que Joie" атты өлеңдер жинағын жариялады, бірақ ол көп назарға ілінбеді. Алайда, сол жылы жарық көрген әңгімелер жинағы оған шебер әңгімеші ("conteur") репутациясын әкелді. Олар "Le Noeud Gordien" деген атпен жинақталды, ал "Une Aventure du Magistrat" әңгімесі Викториен Сардудың "Pommes du voisin" комедиясы үшін бейімделді. 1838 жылы жарық көрген "Gerfaut" шығармасы академиямен марапатталды және оның ең үздік туындысы деп есептеледі. Одан кейін "Le Paravent" әңгімелер жинағы (1839); "Les Ailes d'Icare" (1840); "La Peau du Lion" және "La Chasse aux Amants" (1841); "L'Écueil" (1842); "Un Beau père" (1845); және 1847 жылы "Le Gentilhomme campagnard" жарық көрді. Бернард "Леонс" (Шарльз Анри Ладислас Лоренцо, 1805–1862)пен бірлесіп екі комедия жазды. Оның өлімінен кейін 12 томдық толық шығармалар жинағы жарық көрді. Бүгінде оның жазғандары көбінесе ұмытылып кеткен.