Уоррен Олни: Американ заңгері, саяхатшы және саяси қайраткері
Warren Olney
Уоррен Олни – американдық адвокат, саяхатшы, сақтаушы және Окленд қаласының экс-мэрі. Sierra Club негіздейтін мүшесі. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уоррен Олни (Warren Olney, Sr., 11 наурыз 1841 - 2 маусым 1921) – американдық заңгер, табиғатты қорғаушы және саясаткер, Калифорния штатында қызмет еткен. Ол Джон Мьюр және Берклидегі Калифорния университетінің жас ботаника профессоры Уиллис Линн Джепсонмен бірге «Сьерра клубының» негізін қалаушы мүшесі болды. 1903 жылдан 1905 жылға дейін Калифорния штатының Окленд қаласының 34-ші мэрі қызметін атқарды.
American lawyer
Warren Olney, Sr. (March 11, 1841 – June 2, 1921) was an American lawyer, conservationist, and politician, in California. He was a founding member, alongside John Muir and the young botany professor, Willis Linn Jepson of the University of California at Berkeley, of the Sierra Club. From 1903 to 1905 he served as the 34th Mayor of Oakland, California.
Ерте өмір
Олни Айова штатының шекарасындағы Фокс өзенінің жанында дүниеге келді және өте кедейлікте өсті, сондай-ақ ресми білімі аз болды. Оның отбасы жиі көшіп-қонып, 10 жасқа дейінгі білімін ағаштан немесе қарапайым мектеп үйлерінде қысқа мерзімді оқу арқылы және өзі аз ғана мектепке барған әкесінен алды. Сол заманның әдетінше, анасы білімсіз болған. Кейіннен ол азамат соғысы кезінде ұлымен хабарласу үшін оқу мен жазуды өзі үйренді. 10 жастан 17 жасқа дейінгі кезеңде ол қандай білім алғанын растайтын ешқандай жазба табылмады. Ол қайда және қалай білім алғанын білмесе де, сабақтарын жақсы үйреніп, Пелла қаласында (Айова штаты) мұғалімдікке үміткерлік етіп, орналасты. Бұл қауым сол кезде салыстырмалы түрде үлкен және дамыған болатын, балалары үшін сапалы және жоғары деңгейдегі білімді қалады. Пеллада ол мұғалім, мектеп директоры және содан кейін колледждің бірінші курсына түсті, ең қызығы, осы ретпен. Сол кезде оның мектебіндегі оқушылардың бірі – болашақтағы белгілі (немесе белгісіз) батыс қаһарманы Уайатт Эрп болды. Олнидің тарихында осы байланыс туралы білгендігі немесе оған қызығушылық танытқандығына ешқандай дәлел жоқ. 1860 жылы Олни Пелланың Орталық университетінен (қазіргі Орталық колледж) Миссури штатына, құлдық жүйесі бар штатқа сапар шекті. Ол онда қайтадан мұғалім болып жұмыс істегені ғана белгілі.
Olney was born near the Fox River in frontier Iowa and was raised in abject poverty and with little formal schooling. His family moved often and his education up to the age of 10 consisted of brief stints in log or early frame school houses and from his father who had only briefly attended school himself. Typical of the times, his mother was uneducated. She finally taught herself to read and write so as to communicate with her son during his military service during the Civil war. From the age of 10 through 17 no record has been found to verify whatever education he received. Where and however he got it, he learned his lessons well enough to apply for and receive a position as a teacher in Pella, Iowa. That community was fairly large and modern for the time and desired a thorough and high standard of education for their children. In Pella he was a teacher, superintendent of schools, and a college freshman, oddly enough in that order. During that time, one of the students in his school was to become a famous (or infamous as may be) future western hero, Wyatt Earp. Nothing in Olney's history suggests he was ever aware of or concerned with the connection if any. In 1860 Olney left Pella's Central University (now Central College) to travel to Missouri, a slave state. All that is known about his travels there is that he again taught.
Азамат соғысындағы қызмет
1861 жылы сәуірде Форт-Самтерге оқ атылғанда Олни дереу Пеллаға қайтып оралып, әскери қызметке жазылды. Ол 90 күндік еріктілердің бірінші тобына іліге алмады, сондықтан 3-Айова жаяу әскер полкінде 3 жылға қызмет етті. Олардың қызметінің алғашқы жылы Миссури штатының солтүстік бөлігіндегі теміржол желілерін күзетумен өтті. Партизандармен болған бірнеше шатысудан басқа, олар ешқандай ұрысқа қатыспады. 1862 жылдың көктемінде 3-Айова полкі генерал Гранттың Теннесси штатындағы Питтсбург Лэндингіндегі күштерін күшейтуге қосылды. Сонда ол Шило шайқасына қатысты. Оның бөлімшесі батыл тұрып, жақсы соғысты, бірақ бірінші күнгі шайқастың соңында жалпы қашқындыққа ұшырады. Олниді кеудесіне тиген оқ терісін жарып өтпеді, бірақ оны есінен айырды. Есіне келген соң, тұтқынға түспеу үшін жалпы қашқындыққа қосылды. Оққа тигеннен кейін денесі қатты қалтырап, екінші күнгі шайқасқа қатыса алмады. Оның "жаралануын" көрген болуы керек, себебі оның іс қағаздарында ол сол жерде қаза тапқаны туралы жазба бар. Олни шайқастан кейін Конфедерация армиясын қууда болды, бірақ ауруға шалдыққандықтан, білімі бар сарбаздарға берілетін мүмкіндіктерді пайдаланып, Сент-Луис, Миссуридегі армияда кеңсе қызметкері лауазымына өтініш берді және тағайындалды. Бұл оның армиядағы жауынгерлік қызметінің соңы болды. 1864 жылы ол 2-Миссури еріктілер полкінің түсті жаяу әскерінің капитаны лауазымына өтініш берді және тағайындалды, бұл полк АҚШ қызметіне 65-АҚШ түсті жаяу әскері полкі ретінде қабылданды. Олни соғыс аяқталғанға дейін осы бөлімге қолбасшылық етті, Луизианада қызмет етті, бірақ ешқандай жауынгерлік операцияға қатыспады. Олни аурумен күресіп, бірнеше рет қызметтен босатуды сұрады. Айырықша жағдай, 65-ші полк армиядағы аурудан ең көп өлім-жітім көрсеткен полктердің бірі болды, 6 офицер мен 749 сарбаз аурудан қаза тапты. Тағы бір ирония, Айова штатында емделуде болғанда ол қайтадан қызметтен босату туралы өтініш берді. Ол мақұлданды. Алайда, ол босатылу туралы хабарды алмағандықтан, 1865 жылдың тамызында толық босатылғанға дейін бөлімшесіне оралды.
When Fort Sumter was fired upon in April, 1861 Olney hastened back to Pella and enlisted. He did not make the first group of 90day volunteers so enlisted in the 3rd Iowa for 3 years with the 3rd Iowa Infantry. Their first year of service was guarding rail lines in upper Missouri. Other than some run ins with guerrillas they saw no action. In the spring of 1862, the 3rd Iowa was included in General Grant's buildup of forces at Pittsburg's Landing, Tennessee. Here he was involved in the battle of Shiloh. His unit held and fought well before breaking and running in the general rout ending the first day's battle. Olney was struck in the chest by a spent round that did not break skin but apparently knocked him out. He came to and joined the general rout not wanting to be captured. Though too spent to penetrate, the bullet that struck Olney left him too stiff and sore to take any part in the second day's actions. His "wounding" must have been observed because his records contain a note that he was killed there. Olney continued in the pursuit of the Confederate army following the battle but, suffering from illness took advantage of the opportunities open to soldiers of his education an applied for and received a position as a clerk in the army with duty at St. Louis, Missouri. This was effectively the end of his combat role in the army. In 1864 he applied for and received a commission as a captain in command of a company in the 2nd Missouri Volunteers of Colored Infantry, accepted into US service as the 65th United States Colored Infantry. Olney remained in command of this unit to war's end seeing service in Louisiana but taking no part in combat operations. Olney struggled with sickness and repeated sought discharge thereby. Ironically, the 65th was only notable for having one of if not the highest death rate by disease of any regiment in the army with losses of 6 Officers and 749 Enlisted men by disease. One ultimate irony is that, while on convalescent leave in Iowa he again applied for discharge from service. It was approved. However, he seems not to have received word of his release from service and returned to his unit remaining with it until his final discharge in August 1865.
Мансап
Әскери қызметтен кейін ол Айоваға оралды, колледждегі сүйіктісіне үйленді және Мичиган университетінде заң мамандығы бойынша білім алды. 1868 жылы ол әйелімен бірге Нью-Йорк қаласынан Калифорния штатының Сан-Франциско қаласына кемемен сапарлады. Сол жерде ол беделді заң фирмасында жұмысқа қабылданды. Кейіннен ол Сан-Францискода жеке заң кеңсесін ашты. Калифорнияның биік тауларын және әсем табиғатын жақсы көрген ол Джон Мьюр, Уиллис Линн Джепсон және осындай ойлы адамдармен танысты. Олар бірлесіп «Сиерра» клубын құрды. Бастапқыда клуб мүшелері Олнидің заң кеңсесінде жиналатын. Ол ұйымның алғашқы уставын жазып, вице-президенті болып қызмет етті. 1903 жылы Олни Окленд қаласының 34-ші мэрі болды, ол 1905 жылға дейін бір мерзім қызмет етті. Ол Калифорния қалалары мен қауымдастықтарына жеке тәуелсіз жеткізушілерден бөлек, сенімді сумен жабдықтау жүйесі қажет деген пікірде болды. Бұл 1923 жылы О’Шонесси бөгеті арқылы Туолумне өзенін тоғауға әкелді, нәтижесінде Хеч Хеч аңғары Хеч Хеч суқоймасының астында қалды. Олни бұл жобаны қолдады, соның салдарынан Джон Мьюр және оның басқа да табиғатты қорғаушы достарымен, сондай-ақ қоршаған ортаның жойылмауына қарсы күрескен «Сиерра» клубымен арасы суытылды. Жоба Йосемити ұлттық паркінде аяқталды және бүгінгі күнге дейін даулы мәселе болып қалып отыр.
Done with military service, he returned to Iowa to marry his college sweetheart and attended the University of Michigan, there earning a degree in law. In 1868 he and his bride sailed from New York City for San Francisco, California. There he sought and received acceptance in a prestigious law firm. In time he opened his own law office in San Francisco. Loving the high places and magnificent countryside in California he made acquaintance with John Muir, Willis Linn Jepson, and other like minded people. Together they created the Sierra Club. In the beginning the club members met in Olney's law office. He wrote its first charter and served as vice president of the organization. In 1903 Olney became the 34th Mayor of Oakland, where he had made his home, serving one term to 1905. He held strong views that California cities and communities needed a secure water supply system separate from private independent suppliers. This led to the damming of the Tuolumne River by O'Shaughnessy Dam in 1923, which flooded the Hetch Hetchy Valley under Hetch Hetchy Reservoir. Olney supported this project, resulting in a bitter separation from John Muir, his other conservationist friends, and with the Sierra Club, who staunchly opposed the environmental destruction. The project was completed in Yosemite National Park, and remains controversial to the present day.
Өлім
Уоррен Олни аға 1921 жылдың 2 маусымында 80 жасында пневмониядан қайтыс болды. Ол Калифорния штатының Окленд қаласындағы Маунтин-Вью бейіште жатыр.
Warren Olney, Sr. died at 80 years of age on June 2, 1921, from pneumonia. He is buried in the Mountain View Cemetery in Oakland, California.
Отбасы
Олнидің атымен аталған ұлы мен немересі де заңгерлер болған. Оның ұлы, Уоррен Олни кіші, 1919 жылдан 1921 жылға дейін Калифорния Жоғарғы Сотында қызмет етті. Оның немересі, Уоррен Олни III, президент Дуайт Д. Эйзенхауэр тарапынан АҚШ Әділет министрлігінің Қылмыстық бөлімін бақылау үшін көмекші бас прокурор ретінде тағайындалды. Уоррен Олни III Уоррен комиссиясының бас кеңесшісі лауазымына бас судья Эрл Уорреннің таңдауы болғанымен, оның орнына Дж. Ли Рэнкин таңдалды. Оның шөбересі, Уоррен Олни IV, Лос-Анджелестегі танымал тележурналист.
Olney's son and grandson, who shared his name, were also lawyers. His son, Warren Olney, Jr., served on the Supreme Court of California from 1919 to 1921. His grandson, Warren Olney III was appointed by President Dwight D. Eisenhower as an Assistant Attorney General to oversee the Criminal Division of the United States Department of Justice. Although Warren Olney III was Chief Justice Earl Warren's choice to be chief counsel for the Warren Commission, J. Lee Rankin was chosen instead. His great grandson, Warren Olney IV is a noted Los Angeles based broadcast journalist.